Queen Adreena - Djin (2008)

Inmiddels is Queen Adreena al 3 albums van naaem veranderd, van Queen Adreena naar Queenadreeena, maar dat terzijde.

Met dit 4e album lijken ze wel voor meer obscuriteit te gaan, terwijl er aan hun sound niet veel veranderd is.
Uitgebracht onder Imperial Records (Japan), is dit in de rest van de wereld eigenlijk niet eens fatsoenlijk te krijgen. Waar die grote omslag in label/distributie nou opeens vandaan komt, weet ik niet. Dit kan best wel eens te maken hebben met hun eeuwige drang naar totale muzikale en artistieke vrijheid. Aangezien het vorige album hun commercieelste werk was, waren ze misschien toch niet tevreden?

Zoals gezegd, is er niet veel veranderd. Sleazy noise rock, met de lieve zang van K.J, die zomaar kan omslaan in hysterie. Die lieve teksten zijn echter bedrieglijker dan ooit. Wat te denken van het oh zo onschuldig gezongen "I break your legs if I find out, If your fucking him"

Qua sound en productie, klinkt het ook ietsje anders. De japanse markt is duidelijk te merken, zou je zeggen. Gitaren die best zouden passen bij een meer groove geörienteerde Smile van Boris. Vuil, gruizig, trashy en wat overstuurd. Het materiaal is wat meer opgeschoven naar de (eveneens trashy) sound van Daisy Chainsaw. Er ligt dus meer nadruk op groove en het tempo ligt wat hoger. Toch is er duidelijk de Queenadreena sound, met altijd een hang naar wat aparte structuur en vervreemding (mede door de zang).

Het album met de leukste productie, durf ik wel te zeggen. Lekker grof en onhelder. Qua songmateriaal wel refrein gericht af en toe, maar niet zo commercieel als hun vorige album. Kortom, super plaat weer, na de tegenvallende vorige.