Melissa Etheridge - Live (1989)
mijn stem
21 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Island
-
Chrome Plated Heart (3:36)
-
Similar Features (4:36)
-
Bring Me Some Water (4:24)
-
Like the Way I Do (10:12)
0
geplaatst: 4 april 2009, 08:47 uur
De beroemde EP met de enige echte lange versie van Like the Way I Do 
0
geplaatst: 19 juli 2022, 15:30 uur
De vraag is natuurlijk: is dit echt een EP? Ik vind de vermelding daarvan nergens terug op het CD-singletje dat ik afgelopen weekend voor twee kwartjes aanschafte op een rommelmarkt. En het gaat om vier nummers die ook al op haar eerder uitgebrachte debuutalbum staan, dus ook op dat gebied scoort Melissa geen punten als het gaat om toelating op deze site.
Discogs rangschikt het onder 'singles & EP's', en als je ervan uitgaat dat een geluidsdrager met vier nummers automatisch een EP genoemd mag worden, dan mag deze volgens de toelatingscriteria op de site. Maar het blijft een twijfelgevalletje.
Aan de andere kant: de inhoud en de historische waarde van deze opnamen rechtvaardigt een vermelding op deze site wat mij betreft zonder meer. Want mevrouw Etheridge voegt met deze live-uitvoeringen wel even iets toe aan de bekende studio-versies. Haar debuut blonk al uit op het gebied van gedrevenheid en gepassioneerde emotie, maar deze live-versies doen daar nog een schepje bovenop. Eninderdaad, hoewel de andere drie nummers er zeker ook mogen wezen, is Like the way I do hier inderdaad het prijsnummer. Ze weet het nunmmer tot tien minuten op te rekken zonder dat het gaat vervelen, en dat is een knappe prestatie.
Een jaar eerder was het al een redelijke hit in Nederland in de studioversie, maar deze live-release behoort toch de best verkochte EP-CD's uit de vaderlandse hitparadegeschiedenis.
Bij mijn weten uitsluitend op een CD-single verschenen en niet op vinyl. Wat mijn stelling onderstreept dat een beetje muziekliefhebber niet kan volstaan met één medium, maar meerdere afspeelmogelijkheden tot zijn beschikking moet hebben.
Misschien dat een toekomstige RSD-release daar nog eens verandering in kan brengen, want zowel de historische waarde als de speelduur rechtvaardigen de uitgave van een mooie 12 inch-plaat. Maar voorlopig ben ik al blij met het CD-singletje, dat een mooie aanvulling is op mijn CD's (en LP's want die heb ik ook) van Melissa Etheridge.
Discogs rangschikt het onder 'singles & EP's', en als je ervan uitgaat dat een geluidsdrager met vier nummers automatisch een EP genoemd mag worden, dan mag deze volgens de toelatingscriteria op de site. Maar het blijft een twijfelgevalletje.
Aan de andere kant: de inhoud en de historische waarde van deze opnamen rechtvaardigt een vermelding op deze site wat mij betreft zonder meer. Want mevrouw Etheridge voegt met deze live-uitvoeringen wel even iets toe aan de bekende studio-versies. Haar debuut blonk al uit op het gebied van gedrevenheid en gepassioneerde emotie, maar deze live-versies doen daar nog een schepje bovenop. Eninderdaad, hoewel de andere drie nummers er zeker ook mogen wezen, is Like the way I do hier inderdaad het prijsnummer. Ze weet het nunmmer tot tien minuten op te rekken zonder dat het gaat vervelen, en dat is een knappe prestatie.
Een jaar eerder was het al een redelijke hit in Nederland in de studioversie, maar deze live-release behoort toch de best verkochte EP-CD's uit de vaderlandse hitparadegeschiedenis.
Bij mijn weten uitsluitend op een CD-single verschenen en niet op vinyl. Wat mijn stelling onderstreept dat een beetje muziekliefhebber niet kan volstaan met één medium, maar meerdere afspeelmogelijkheden tot zijn beschikking moet hebben.
Misschien dat een toekomstige RSD-release daar nog eens verandering in kan brengen, want zowel de historische waarde als de speelduur rechtvaardigen de uitgave van een mooie 12 inch-plaat. Maar voorlopig ben ik al blij met het CD-singletje, dat een mooie aanvulling is op mijn CD's (en LP's want die heb ik ook) van Melissa Etheridge.
0
geplaatst: 7 november 2022, 19:18 uur
Deze op een vreemde manier op zolder belandt, maar zojuist met een brede glimlach weer eens voorbij laten komen. Kwam vandaag ook een live opname van Maggie May ( uit 1994 ) op You Tube tegen, nog nooit een vrouw dit liedje met zoveel passie en rauwheid horen zingen en ook de muzikale omlijsting is om te smullen.
0
geplaatst: 7 november 2022, 19:58 uur
gaucho schreef:
De vraag is natuurlijk: is dit echt een EP? Ik vind de vermelding daarvan nergens terug op het CD-singletje dat ik afgelopen weekend voor twee kwartjes aanschafte op een rommelmarkt. En het gaat om vier nummers die ook al op haar eerder uitgebrachte debuutalbum staan, dus ook op dat gebied scoort Melissa geen punten als het gaat om toelating op deze site.
Discogs rangschikt het onder 'singles & EP's', en als je ervan uitgaat dat een geluidsdrager met vier nummers automatisch een EP genoemd mag worden, dan mag deze volgens de toelatingscriteria op de site. Maar het blijft een twijfelgevalletje.
Aan de andere kant: de inhoud en de historische waarde van deze opnamen rechtvaardigt een vermelding op deze site wat mij betreft zonder meer. Want mevrouw Etheridge voegt met deze live-uitvoeringen wel even iets toe aan de bekende studio-versies. Haar debuut blonk al uit op het gebied van gedrevenheid en gepassioneerde emotie, maar deze live-versies doen daar nog een schepje bovenop. Eninderdaad, hoewel de andere drie nummers er zeker ook mogen wezen, is Like the way I do hier inderdaad het prijsnummer. Ze weet het nunmmer tot tien minuten op te rekken zonder dat het gaat vervelen, en dat is een knappe prestatie.
Een jaar eerder was het al een redelijke hit in Nederland in de studioversie, maar deze live-release behoort toch de best verkochte EP-CD's uit de vaderlandse hitparadegeschiedenis.
Bij mijn weten uitsluitend op een CD-single verschenen en niet op vinyl. Wat mijn stelling onderstreept dat een beetje muziekliefhebber niet kan volstaan met één medium, maar meerdere afspeelmogelijkheden tot zijn beschikking moet hebben.
Misschien dat een toekomstige RSD-release daar nog eens verandering in kan brengen, want zowel de historische waarde als de speelduur rechtvaardigen de uitgave van een mooie 12 inch-plaat. Maar voorlopig ben ik al blij met het CD-singletje, dat een mooie aanvulling is op mijn CD's (en LP's want die heb ik ook) van Melissa Etheridge.
De vraag is natuurlijk: is dit echt een EP? Ik vind de vermelding daarvan nergens terug op het CD-singletje dat ik afgelopen weekend voor twee kwartjes aanschafte op een rommelmarkt. En het gaat om vier nummers die ook al op haar eerder uitgebrachte debuutalbum staan, dus ook op dat gebied scoort Melissa geen punten als het gaat om toelating op deze site.
Discogs rangschikt het onder 'singles & EP's', en als je ervan uitgaat dat een geluidsdrager met vier nummers automatisch een EP genoemd mag worden, dan mag deze volgens de toelatingscriteria op de site. Maar het blijft een twijfelgevalletje.
Aan de andere kant: de inhoud en de historische waarde van deze opnamen rechtvaardigt een vermelding op deze site wat mij betreft zonder meer. Want mevrouw Etheridge voegt met deze live-uitvoeringen wel even iets toe aan de bekende studio-versies. Haar debuut blonk al uit op het gebied van gedrevenheid en gepassioneerde emotie, maar deze live-versies doen daar nog een schepje bovenop. Eninderdaad, hoewel de andere drie nummers er zeker ook mogen wezen, is Like the way I do hier inderdaad het prijsnummer. Ze weet het nunmmer tot tien minuten op te rekken zonder dat het gaat vervelen, en dat is een knappe prestatie.
Een jaar eerder was het al een redelijke hit in Nederland in de studioversie, maar deze live-release behoort toch de best verkochte EP-CD's uit de vaderlandse hitparadegeschiedenis.
Bij mijn weten uitsluitend op een CD-single verschenen en niet op vinyl. Wat mijn stelling onderstreept dat een beetje muziekliefhebber niet kan volstaan met één medium, maar meerdere afspeelmogelijkheden tot zijn beschikking moet hebben.
Misschien dat een toekomstige RSD-release daar nog eens verandering in kan brengen, want zowel de historische waarde als de speelduur rechtvaardigen de uitgave van een mooie 12 inch-plaat. Maar voorlopig ben ik al blij met het CD-singletje, dat een mooie aanvulling is op mijn CD's (en LP's want die heb ik ook) van Melissa Etheridge.
Volgens mij is het gewoon een live EP en zo ook destijds uitgebracht.
0
geplaatst: 8 november 2022, 19:18 uur
Maggie mag met Melissa May...wat een heerlijk, onverschrokken, met hart en ziel versie en dat tezamen met deze EP is een half uur luisteren met open mond of traantjes van puur geluk.
0
geplaatst: 11 november 2022, 15:38 uur
Von Helsing schreef:
Volgens mij is het gewoon een live EP en zo ook destijds uitgebracht.
Volgens mij is het gewoon een live EP en zo ook destijds uitgebracht.
Natuurlijk is het uiteindelijk een EP, daar twijfelt niemand aan. Het punt dat ik wilde maken is dat deze op basis van de strak afgekaderde MuMe-regels eigenlijk niet op de site zou mogen. Want singles mogen in principe niet op de site tenzij er minstens drie nummers nieuw waren ten tijde van de release. Dat gaat hier niet op, want het zijn allemaal nummers die eerder al in de studio-uitvoering op haar debuutplaat verschenen waren.
Een uitzondering op bovenstaande regel wordt volgens de MuMe-Wiki gemaakt wanneer er sprake is van een EP en dat als zodanig op de geluidsdrager staat vermeld. Dat laatste gaat hier ook niet op, hoewel er vanwege dat discutabele uitgangspunt aardig wat singles met twee tracks op de site staan waar die twee letters toevallig wél op vermeld staan. Ik wilde dus eigenlijk de toelatingsregels voor singles/EP's aangescherpt hebben, maar die discussie heb ik elders al vaker gevoerd.
Laat onverlet dat dit plaatje wat mij betreft meer recht van spreken heeft dan veel andere zogenaamde EP's die op de site staan. Met extra gepassioneerde zang - nog meer dan op de studioversies - is dit een klein monumentje. Dat bovendien ook nog eens haar grootste hit opleverde in Nederland.
0
geplaatst: 11 november 2022, 16:34 uur
Als passie, toewijding, bevlogenheid fonkelt, schittert is het altijd goed Gaucho ( vergeet vooral niet naar haar imposante live versie van Maggie May te luisteren op You Tube).
1
geplaatst: 22 januari 2025, 15:39 uur
Kijk dan op Youtube ook meteen even naar Thunderroad, haar prachtige duet met de Baas uit haar Unplugged optreden ergens uit dexjaren '90
0
geplaatst: 22 januari 2025, 16:55 uur
Inderdaad Pjottr, een prachtig duet. Overigens staat dat complete unplugged concert op Apple Music als Unplugged (Live 1995).
Deze ep kreeg je destijds als bonusdisc bij haar debut album. Like the way I do live is denk ik niet meer weg te denken in de popgeschiedenis en maakte Melissa groter dan groot. Nog steeds mijn favo rockchic met nog altijd prachtige songs
Deze ep kreeg je destijds als bonusdisc bij haar debut album. Like the way I do live is denk ik niet meer weg te denken in de popgeschiedenis en maakte Melissa groter dan groot. Nog steeds mijn favo rockchic met nog altijd prachtige songs
* denotes required fields.
* denotes required fields.