Neil Young / Crazy Horse - Year of the Horse (1997)

Een live-uitvoering van Danger Bird daar ben ik wel heel erg benieuwd naar, iemand enig idee hoe dat klinkt, dat moet toch wel aangenaam zijn.

Hoe dat klinkt? Redelijk fantastisch!
Dit is een knappe live registratie van de "Broken Arrow" tour. De setijst keuze is lichtjes fantastisch te noemen!

Andere hoogtepunten: "Barstool Blues" (!), "Pocahuntas", "When Your Loneley Heart Breaks", "Mr. Soul", en "Big Time" dat ik in zijn live-versie een pak overtuigender vind dan de versie van "Broken Arrow"...

Ja, ik heb mezelf al op een voorproefje getrakteerd en wat nummertjes gedownload. Het is inderdaad 'Redelijk fantastisch!'
De versie van Barstool Blues is super.

.. heb trouwens net mijn stem met een halfje verhoogd, 4,5 ipv 4/ 5

ik zal binnenkort ook eens een stem plaatsen, lager dan 3,5 zal het zowiezo niet worden.

"Weld" is natuurlijk een beter live album, maar deze komt dicht in de buurt. Prachtige (betere) live versies van de nummers van "Broken Arrow", en een verzameling zelden gespeelde nummers. Geweldig dat hij 'Danger Bird' doet, dat is toch een van mijn favoriete songs aller tijden. Daarnaast ook 'When Your Lonely Heart Breaks' (origineel te vinden op "Life" uit 1987) en 'Sedan Delivery' als hoogtepunten. Alleen 'Human Highway' (van "Comes A Time") hoort hier niet echt thuis. 4.5/5

Kon het nog slechter dan Broken Arrow of had Neil al zijn absoluut dieptepunt bereikt ?
Ja dus het kon nog slechter : deze ! Totaal onbeluisterbare rommel vind ik dit

(En te zeggen dat ik een enorme Neil Young fan ben die zowat alle 36 elpees of cd's in huis heb !)

1 sterretje, en veel hoofdpijn !

Gelukkig komt hierna het herstel met Silver & Gold !!!

Onbeluisterbaar???
Rommel???

Komaan jong! De live-uitvoeringen van "danger bird", "Barstool Blues", "Pocahontas", "When You Dance You Can Really Love", "Mr. Soul", alsook de nummers uit "Broken Arrow"... zijn subliem !
Ja toch?

Wat is er dan zo onbeluisterbaar aan???

Fantastisch live album hoor,het enigste minpuntje vind ik de matige geluidskwaliteit.Denk dat evanshewson in de war is met een ander album. En ja ik heb ook bijna alle albums van ome Neil in huis en dit album is daartussen bepaald geen dissonant te noemen.

Dit album is veel beter dan 'Year of the cat' van Al Stewart.

A horse is a horse, of course, of course
And no one can talk to a horse of course
That is, of course, unless the horse
is the famous Mister Neil Young!

Misschien bedoelt ie "ARC" wel

Ik heb onlangs heel mijn NY collectie nog eens onder de loupe genomen en dit album steekt er met kop en schouders bovenuit om... zijn allerslechtste bevonden te worden.
Ik kocht het, omdat ik van een gigant als NY nu eenmaal alles in huis wil (zèlfs het op Hippie Dream na onbeluisterbare Landing on Water!), maar deze hier is voor mij echt totaal onbeluisterbare CRAP, ik heb er geen andere woorden voor over.
Dit klinkt alsof het in een vliegtuighangar is opgenomen, alles klinkt dof, het is één grijze brei onbeluisterbare... noise en geluidssoep, velen zullen het met mij oneens zijn, dat is hun volste recht, ik ga nu zelfs nog verlagen van 1 ster naar een halfje, want dit slaat werkelijk alles.

Kijk een echte fan, moet ook kunnen toegeven dat zijn muzikaal idool soms de bal geheel misslaat, en het doet pijn, maar dit vind ik met verve zijn allerslechtste plaat ooit, dit is gewoon een middelvinger opsteken naar de fans, zelfs de foto's op de hoes zijn zo onduidelijk en vaag als het plaatje zelf.

Gelukkig heeft Neil een enorm groot en gevarieerd oeuvre, waarvan ik toch minstens 80 % als uitzonderlijk sterk en goed kan catalogeren. Deze is om op de plank te laten staan, hij staat daar mooi.

En nu ga ik Live at Massey Hall nog maar eens beluisteren, een formidabele liveplaat en gewoon voor mij het andere uiterste van Neil Young; de perfectie!



0.5

Duidelijke taal!

Dit album heb ik nog niet beluisterd dus ken er geen oordeel over geven.

Ik blijf het zowat pure crap vinden, fan of geen fan, maar 0.5 was redelijk overtrokken, maar ik was toen ik deze kwotering gaf, dan ook ontzettend teleurgesteld in de muzikale kwaliteiten van dit album, allez, het ontbreken ervan.
Ik herzie mijn mening niet echt, want deze plaat zal gloednieuw in de kast blijven staan, verslijten doet deze bij mij nooit... Maar ik heb mijn kwotering lichtjes naar eer en geweten aangepast, hoger dan 2 kom ik nooit met dit kwakkelalbum...

Je geeft hem dus niet nog een kans?

Weld overtreffen lukt natuurlijk niet,maar toch staan er mooie momenten op.Danger Bird en Barstool Blues zijn fantastisch.Ook de electrische behandeling die Pocahontas meekrijgt is om te smullen.Het geluid is ietwat dof en de keuze voor sommige tracks is een beetje twijfelachtig(Prisoners of Rock 'N' Roll en Slip Away)maar al met al een redelijk live album,al was het maar om het magische Danger Bird eens live te horen.

Ik ga toch niet tegen mijn zin naar een plaat zitten luisteren waar ik geen bal aan vind? Ik heb me al enkele keren doorheen heel deze miskleum gewrongen, mijn oren doen er nog pijn van.
En een groot Neil Young fan als ik mag dit zeggen, toch?
Mocht ik nu enkel dit album hebben, tja, dan zou ik een enorm vertekend beeld krijgen van ome Neil, gelukkig heb ik heel zijn oeuvre - behalve Time Fades Away omdat Neil een cd-release tegenhoudt, de keikop! - en ik blijf van de meeste van zijn albums echt enorm genieten!

Een rommelig album van Neil Young. De geluidskwaliteit is ondermaats wegens te dof en zijn prachtige stem verzuipt haast in de gitaarbrij. Het sterkste aspect van Neil Young, het op gevoelige wijze vertolken van zijn songs komt hier nauwelijks tot uiting.
Bovendien zijn de meeste songs te langdradig en kunnen ze buiten "When Your Lonely Heart Breaks", "Mr. Soul" en "Pocahontas" moeilijk beschouwd worden als hoogtepunten uit Neils oeuvre. Zeker "Prisoners of Rock 'N' Roll" is toch wel echt ondermaats.
Wie Neil Young live op zijn best wil horen kan veel beter "Live Rust", "Unplugged" en vooral "Live at the Massey Hall" aanschaffen.

When Your Lonely Heart Breaks weet mij geen enkel moment te boeien. En Mr. Soul is weer die vervelende versie die ik ook op Unplugged hoorde. Voor de rest is het prima aan te horen. Maar Neil heeft zat betere werkjes geleverd.

Onthutsend slecht livealbum. Het klinkt ontzettend dof, bovendien zijn de uitvoeringen veel minder als in de studio. Zeker met Crazy Horse erbij verwacht je veel strakkere nummers. Gelukkig liggen er een handvol betere livealbums van Neil in de schappen.

2,5*

Persoonlijk vind ik dit een zeer goed live album. De productie is wat "modderig', maar dat vind ik niet storend.
Dit album is een eerbetoon aan David Briggs, de bekende producer van Neil Young, die in 1995 aan longkanker overleed. Een eerbetoon, omdat het, naast recente nummers als Scattered en Big Time, de favoriete nummers van Briggs bevat.
Alleen Prisoners of Rock 'n' Roll vind ik wat minder, voor de rest voor mij louter hoogtepunten, zoals de mooie samenzang op Scattered en de heerlijk lange versie van Danger Bird.

Omdat ik hier van alle users de laagste score heb gegeven heb ik dit album een herkansing gegeven.
De slechte geluidskwaliteit en mix vind ik storend: het haalt de dynamiek uit de muziek, de monotonie overheerst. Daarnaast vind ik het songmateriaal globaal te mager: te weinig inventief en te voorspelbaar inclusief de gitaarsolo's, te weinig spanning, mijn aandacht kon ik moeilijk vasthouden.
Dit kan in de verste verte niet tippen aan Weld dat wél van de eerste noot tot de laatste kon boeien met enkel uitstekende songs en prima geluidskwaliteit, laat staan Live at the Massey Hall (Neil Young op zijn puurst).
Ik kan er (als Neil Young-fan) echt niet meer dan 2* aan geven. Het zij zo.

Daar gaan we dan... mijn allereerste Neil Young plaat in de collectie.. bevalt goed

Hartstikke goed joh, je alleerste Neil Young, Duco. Helaas is het niet zijn allerbeste, by far! Eén voordeel, als je deze al van 4 sterren voorziet, heb je nog prettige ervaringen voor de boeg.

....ben het zowaar een keer volmondig eens met Ad

Zo ver wil ik nog nét niet gaan, maar het benadert de waarheid dichtbij. Deze "user"(ook bekend als Father McKenzie) heeft het hier helemaal bij het rechte eind. Als fan kocht je indertijd vel cd's, om ze na één keer in de kast te zetten. Maar ja, elke artiest laat wel eens een "draak" uitkomen.
Ik heb 'm bij deze maar gelijk wat verlaagd in waardering

Ik heb 'm vandaag gekocht. 5 euro wilde ik er wel aan uitgeven. Je bent fan of je bent het niet, en bovendien staan er best een aantal goede nummers op. Het is echter verre van essentieel.

Ik heb 'm ook jaren terug, als aanbieding, voor weinig geld gekocht. Maar ik heb 'm zelden afgespeeld , vanwege zijn, imo, slechte kwaliteit. Maar ja, voor zo weinig geld ben je zelden spekkoper. En de verzamelaar heeft 'm toch graag bij zijn collectie, toch?

lol, ik ook voor 5 euro bij de FRS

maar stiekem vind ik hem niet zo dof klinken, beetje goede stereo en hij klinkt voor mij zelfs beter dan Buffalo Springfield(die ik wel ken, maar niet uitmuntend vind)

Sorry als ik mensen pijn doe met deze reactie!
Ik luisterde naar de plaat en dacht toch ineens van hé, die stem klinkt mij zo bekend...
En hij lijkt voor mijn idee veel op die dude van R.E.M.. haha! Valt me op