Dave Ball - In Strict Tempo (1983)

Dus deze meneer is de andere helft van Soft Cell (jawel, je leert nog eens wat in een Knock Out). In Strict Tempo is een heerlijke plaat. Het maakt me gelijk nieuwsgierig naar de rest. Neem aan dat dit album vrij moeilijk te vinden zal zijn.

Dave Ball is natuurlijk geen onbekende voor mij. Samen met Marc Almond vormde hij Soft Cell. Almond ging verder als Marc & the Mambas en Ball ging solo met als resultaat dit In Strict Tempo, een electronisch getint album zoals we dat ook van Soft Cell kennen maar dan iets grilliger en de wave invloeden vind ik wat groter.
In Gavin Friday kent het een bekende vocalist (die qua stijl in hetzelfde hokje past als Marc Almond, dus Ball zocht het in dezelfde hoek).
Later vormde Dave Ball met Richard Norris het duo The Grid (die vooral om hun remixen bekend stonden). In 1991 voegde Ball zich onder The Grid weer bij Almond op zijn album Tenement Symphony om vervolgens in 2003 weer op te treden onder de naam Soft Cell, inclusief nieuw album.
Almond deed het solo dus beter dan Ball.

Leuk om te weten dat hij ook in The Grid zit/zat. Swamp Thing blijft een klassenummer voor mij. Zo ook de titelsong van dit album. Nu is wel duidelijk waar Talking Heads goed naar geluisterd heeft (Road to Nowhere)

Voordat hij met The Grid begon heeft hij nog een project gedaan onder de naam Other People, had een bescheiden undergroundhitje hiermee. Het was een 12-inch genaamd "Have a nice day", heb het nog ergens in mijn platenbakken staan.

Mooi en erg gelukt , jammer dat het bij deze ene is gebleven , zijn invloed op de sound van Soft Cell was nu ik deze CD meerdere keren heb beluisterd heel erg groot , niet verwacht.

Dave Ball was natuurlijk verantwoordelijk voor het geluid van Soft Cell, samen met Marc Almond een geweldig duo.
Het is een stuk experimenteler dan het solo werk van Almond (wat trouwens ook bij vlagen geweldig is) wat op zich logisch als je je omringt met Psychic TV leden (Genesis) en Virgin Prunes (Gavin). Ik zie absoluut de link Road to Nowhere met In Strict Tempo, dat is voor mij toch meer een Virgin Prunes nummer maar dan electronisch.
Geweldige plaat is dit toch, het monotone "gezang" van Genesis PO wave beat en rare geluidjes, het waanzinnig mooie In strict tempo met Gavin in top vorm, Gavin is trouwens toch op zijn best met gastrollen zoals bij the Fall en Coil.
Een juweeltje

Geweldige plaat dit. heel gevarieerd, alleen het laatste nummer is wat minder

wat een gaaf album dit! kocht het gisteren tweedehands, engelse persing.