Mike Scott - Bring 'Em All In (1995)

is het solo werk van deze meneer net zo mooi als dat the waterboys?

Deze cd kan goed mee in mijn beleving.

binnekort toch maar aanschaffen dan. is hij eigenlijk nog wel te krijgen?

ja in de midprice. meer dan 10 euro ben je niet kwijt

Aaridge cd van meneer Scott, haalt het echter niet bij de betere cd's van de Waterjongetjes.

Toch vind ik hem beter dan de 2de (die jij zo te lezen weer meer kon waarderen) vooral de titeltrack is top!

Ik ben verbaasd over de reacties hier; hoort voor mij tot het betere werk van Scott.
Intenser, directer, donkerder, persoonlijker.
Hier geen bombast, muziek puur.

heerlijke cd 4 stars

Fijne plaat van Mike Scott.Akoestisch,maar daarom niet minder spannend.De verhaaltjes die Scott hier voorschotelt zijn stuk voor stuk oke als slaat de reli-meter soms een beetje teveel in het rood.Dit was ook al op het Waterboys album Universal Hall aan de orde.Wie daar door heen prikt,hoort wel degelijk mooie songs.

Van mij mag Mike meer cd's maken in een acoutische setting. Afgewisseld door een wervelende Waterboyscd. Ik heb het Universal Hall Live concert gezien (was een beetje minder acoutisch) en dat was geweldig!!!

Fantasieloze pulp, wat een sof.

Kan me die opmerking wel voorstellen van iemand, die zich muziekhater noemt en waarschijnlijk uit De Leur komt.

Neenee Ad, ik kom van Etten en ik weet van niks

Dat dacht ik al, beste vriend. Jullie winkelcentrum is wel mooi, maar een echte goeie platenzaak heb ik in Etten nog nooit gevonden. Ik heb er immers tot voor kort gewerkt, in Etten. Voor echte goeie platenzaken moet je toch in Breda zijn. En raad eens wie daar woont? MOI !!!!

Vroeger had Breda goeie platenzaken, zoals Tunesville op de Haagdijk. Ik heb daar nog voor 40 gulden een prachtexemplaar van Who killed the JAMS op de kop getikt. Tegenwoordig weet ik het niet meer maar de ervaringen zijn niet best (Play it again heeft een redelijk assortiment maar is zo duur..).

Maar om even op het album terug te komen, ik blijf bij m'n standpunt dat Mike hier toch niet echt z'n best lijkt te doen. Het komt zo 'standaard' en plichtsmatig over, en de teksten zijn soms van een bedroevend niveau. Goed akoestisch spul vind ik Suzanne Vega, Kristin Hersh, Keb 'mo, en dergelijke meer.

Verder heb m.i. en goeie smaak. Over Mike Scott verschillen we enigszins. Dat mag.
Over de zaken , waar je het over hebt. Totally agree!!! Mijn zaak is dan toch Velvet. (net om de hoek)
Om toch nog even "on topic"te blijven. Mike Scott mag "zewerig" zijn, maar hij is imo een geweldige muzikant. Met of zonder zijn Waterboys.
Zijn "Universal Hall"concert in het Chassé in Breda heeft daar helemaal overtuigd.

Vorig jaar in Den Haag met de The Waterboys is onvergetelijk. Maar zijn solowerk is wat minder rock&roll, daarentegen niet minder goed - juist voortreffelijk op de juiste momenten. De nummers She is so beautiful en Long Way to the Light zijn mijn favoriet.

Hoor hier niet echt materiaal dat niet onder de naam van The Waterboys uit had kunnen komen, dus de reden om dit solo-album te maken ontgaat me een beetje. Gelukkig kan het ook qua niveau redelijk meekomen met het bandwerk, zeker het titelnummer.

Snap de kritiek niet echt.
Waarom zou het op de Waterboys moeten lijken, onzin.
Prachtige plaat van Mike.
Zo´n Edinburgh Castle is zijn visie, dat kan je dan beter solo uitbrengen dan met de band.
Heerlijke folkie akoestische plaat, Kristin Hersh wordt toch ook niet afgezaagd omdat haar solo lp anders is dan TM debuut lp of Hunkpapa?

eens met bovenstaande berichten van Oldfart en Grootfaas. dit album staat vol met intense, pure muziek zonder bombast. de meer akoestische setting bevalt mij prima, maar wellicht belangrijker het songmateriaal op dit album is sterk, een stuk beter dan de laatste 5 albums die hij onder de naam The Waterboys uitbracht. dit is een prima singer/songwriter album met een andere sound dan The Waterboys. het is niet voor niks een solo album van Mike Scott, maar zoals gezegd gaat het los van de uitvoering om de kwaliteit van de songs en de songs op dit album zijn zonder uitzondering sterk. los van het titelnummer, staan er flink wat pareltjes op zoals "What do You want me to do", "City Full of Ghosts", "Wonderful Disguise", "Sensitive Children", "She is so Beautiful". en ja als de reli meter wat doorslaat, maar dit een prachtig, intiem liedje als "Learning to Love him" oplevert. als Mike Scott een vervolg op dit album in deze folky, intieme stijl zou overwegen, zou ik het zeer toejuichen. de man zou er goed aan doen, in plaats van het zoveelste matige Waterboys album af te leveren.

..wat lukraak uit de kast gehaald. ..nadeel van veel mooie muziek die telkens uitkomt, is dat hoe meer je in huis haalt. ..veel niet regelmatig gedraait wordt. ..bij mij dus dit album van Scott. ..dus leuk om weer eens te horen en luisterd lekker weg ..goed album.

Prachtplaat. Heb deze tientallen keer gedraaid in m’n Mazda 323 toen ik in West-Friesland woekerpolissen aan de man bracht, those days rond 1998. Op de achterkant van het cassettebandje z’n andere soloplaat, Still Burning.

Vooral fijn op de terugweg, einde avond in het donker