Lucky Fonz III - A Family Like Yours (2009)

Het is misschien even wennen om de 'zonnige kant' van Lucky Fonz te horen. Het mooie is dat de rustiger folkliedjes niet vergeten worden en juist hierdoor ontstaat er een prettige afwisseling in songs.
Ik snap best dat er mensen zullen zijn die de eerste twee albums verkiezen boven deze (wat? de liefhebbers van de eerste twee zullen schrikken!), want dit is wel heel erg een 'lente-gevoel' plaat geworden, maar mischien ben ik daar door het prachtige weer dit paasweekend wat gevoeliger voor want ik vind dit een heerlijk plaatje.
Een aantal nummers klinken lekker gejaagd (Asylum bijvoorbeeld) en dat geeft een heerlijke kick. En het is de combinatie tussen de hese zang en de muziek die het hier en daar een vervreemdende twist meegeeft.
Het zou mij niet verbazen als ik hier sneller naar grijp in de toekomst puur door de afwisseling. Sterker: ik vind dit eigenlijk veruit het leukste album van de drie!
Fijn dat we ook in Nederland uitstekend talent hebben: laten we er trots op zijn.
En mochten er nog mensen zijn die hun twijfels hebben over dit talent van eigen bodem dan denk ik dat Otto Wichers met dit album alle critici de monden snoert, want dit behoort duidelijk tot het betere werk van de laatste jaren dat uit eigen land komt.

Otto Wichers was een vriend van vrienden van mij. Een heel aardige jongen, die ik af en toe tegenkwam op feesten en partijen. Op zekere dag zag ik hem gitaar spelen en liedjes zingen op een kunstzinnige studentenavond waar ik ook gedichten voordroeg. Ik vond het vreselijk wat hij deed; een slechte Bob Dylan-imitatie, vals gezongen, gekunsteld, verlegen en onhandig. Inmiddels weet ik dat hij nog maar kort voor die avond besloten had muzikant te worden, iets waar hij eerder nooit aan gedacht had, en dit een van zijn eerste optredens betrof. We zijn nu inmiddels een aantal jaartjes verder en Lucky Fonz III - want onder die naam opereert Otto - is een van de meest gerespecteerde artiesten die Nederland momenteel rijk is. Hij is in die tijd dan ook onvoorstelbaar gegroeid. Niet alleen is hij nu een innemende en entertainende podium-persoonlijkheid (zijn cover van André Hazes' De Vlieger op Lowlands vorig jaar is bijvoorbeeld weergaloos charmant, evenals zijn muzikale intermezzo's bij De Wereld Draait Door), ook schrijft hij prachtige verhalende liederen die sterk weten te ontroeren en toch altijd een bijzondere luchtigheid in zich dragen. De Dylan-vergelijking is hij allang ontgroeit, Lucky Fonz III heeft een totaal eigen stijl. Op zijn vorige twee albums (het titelloze debuut uit 2005 en de opvolger Life Is Short uit 2007) was het wel vooral folk wat de klok sloeg, maar op zijn nieuwste album A Family Like Yours die vorige week uitkwam verlegt hij zijn muzikale grenzen. Zo horen we de McCartney-kant van The Beatles terug in de vrolijke opener Summer Day, denk maar aan een kruising tussen Martha My Dear en Lady Madonna en je zit aardig in de buurt van hoe dit nummer klinkt. The World on the Street doet dan weer in de verte denken aan Lennon's Being for the Benefit of Mr. Kite. Naast The Fab Four horen we ook happy hardcore terug op A Family Like Yours. Otto was immers, voordat hij een folky werd, een gabbertje met kaalgeschoren kop en trainingspak. In Your Underwear en vooral The World Wants You to Stay worden gedreven door een olijke housebeat, al komt er nauwelijks electronica aan te pas. Het spookachtige Leave Your Body heeft iets Rufus Wainwright-achtigs en Asylum, met zijn staccato pianoakkoorden en theatrale melodie, doet dan weer aan Muse denken. The Mermaid is een regelrechte country-en-western-song en Station Wagon rockabilly. Toch is de oude Lucky ook in genoeg nummers terug te horen, zo zijn My Daughter, het met mooie blazers opgesierde Every Ghost Back to Blanket en de met Carol van Dijk (Bettie Serveert) gezongen afsluiter We Are Still Young echte folkparels. Grootste kracht én valkuil blijft natuurlijk Otto's stem. Die is zo onvast als maar zijn kan, maar weet daarmee juist de aandacht naar zich toe te trekken. Het maakt, samen met zijn intrigerende teksten (I'd like to be a cynic / But without you I'd be dead / I'd set myself on fire / Just to light your cigarette) dat ondanks de veelheid aan stijlen, alle nummers op A Family Like Yours als typisch Lucky Fonz III klinken. Bovendien vormen die nummers samen een fonkelend zomers geheel dat ook nog eens smaakvol en gelaagd geproduceerd is. De zeer stijlvolle foto die de cd-cover siert maakt het kunstwerk helemaal af. Had mij die avond enkele jaren terug proberen wijs te maken dat ik ooit nog eens verslaafd zou raken aan een plaat van die slechte dylan-imitator daar op dat podium en ik had je straal uitgelachen. Maar iedereen die niet ontzettend blij raakt van A Family Like Yours verdient een nekschot. Nederland mag héél héél trots zijn op Lucky Fonz III, een uiterst sympathiek en volstrekt eigenzinnig groots talent.

Bron: http://kasblog.punt.nl/