Yungchen Lhamo - Coming Home (1998)

Als ik ergens een tweedehands cd van het Real World label van Peter Gabriël zie, koop ik dat zonder meer. Het label brengt muziek uit van alle uithoeken van de wereld en daar zitten echt pareltjes tussen.
Op deze wijze dus 'Coming Home' van Yungchen Lhamo in bezit gekregen. Ik zag daarna pas dat ik haar toch ergens van moest kennen. Ze heeft een bijdrage geleverd op de cd Jonathan Elias - The Prayer Cycle (2005) en deze heb ik al jaren in mijn bezit.

Yungchen Lhamo -haar naam betekent ‘Godin van de Melodie’ ,werd bij haar geboorte door een lama (boeddhistisch geestelijk leider) gegeven- groeide op in Tibet bij haar grootmoeder. Door de Chinese overheersing zijn de ouders verplicht dwangarbeid te verrichten en zijn maar 1 keer per drie jaar thuis. Een bewuste methode om de Tibetaanse cultuur teniet te doen.
De grootmoeder leert Yunghen in het geheim traditionele Tibetaanse liederen(en verhalen) en staat versteld van haar heldere stem. Ze beseft dat Yunghen buiten Tibet waarschijnlijk meer kan betekenen voor de vrijheid van Tibet en moedigt Yunghen aan om een bekende pelgrimstocht te maken. De 1600 kilometer lange reis van Lhasa in Tibet over het Himalayagebergte naar Dharamsala in India is ongetwijfeld een van de zwaarste en fysiek meest uitputtende tochten die iemand kan ondernemen. Yungchen Lhamo bewandelde dit pad in 1989 om haar spirituele beoefening voort te zetten. Ze woont 4 jaar in Noord India en ontmoet daar de Dalai Lama. In 1993 verhuist ze naar Australië. Ze bracht het album 'Tibetan Prayer' uit, dat de belangrijkste muziekprijs van Australië won, een ARIA (Australian Recording Industry Award). Peter Gabriel kwam in aanraking met dit album en nodigde haar uit om voor zijn label een album op te nemen. Dat werd 'Tibet, tibet' dat een groot succes werd. Dit album was net zoals het eerste album a capella. Op deze wijze echt trafitioneel Tibetaans.
De opvolger van 'Tibet, Tibet' is 'Coming Home'. Het is geproduceerd door Hector Zazou en heeft wel muzikale begeleiding. Maar zeer subtiel. Haar stem komt volledig tot zijn recht, er is tevens keelzang van Tibetaanse monniken te horen, evenals een breed scala aan moderne westerse instrumenten , maar ook oosterse traditionele. Verder is het voordeel van multitrack-opname, waardoor Yanghen Lhamo's stem herhaaldelijk gelaagd kon worden. Dit alles maakt het tot een prachtig geheel. Misschien dat voor onze Westerse oren dit album een prima kennismaking met deze zangeres kan zijn.
Yanghen Lhamo heeft alle reden om boos en verbitterd te zijn, maar ze toont haar moed in haar vriendelijkheid, haar glimlach, haar onwankelbare geloof en haar spiritualiteit. En dit komt allemaal terug op deze plaat die daardoor inspirerend en gelijk troostend is. Een aanrader.

Het is trouwens jammer dat het land niet aangepast kan worden, nu staat er China, maar Tibet behoort het te zijn. Maar Tibet staat niet tussen de lijst met landen. Jammer !

Zelfde verhaal hier.