Elvis Costello - Secret, Profane & Sugarcane (2009)
mijn stem
60 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Country
Label: Hear
-
Down Among the Wines and Spirits (3:11)
-
Complicated Shadows (2:53)
-
I Felt the Chill (3:59)
-
My All Time Doll (4:09)
-
Hidden Shame (4:14)
-
She Handed Me a Mirror (4:04)
-
I Dreamed of My Old Lover (2:35)
-
How Deep Is the Red (3:47)
-
She Was No Good (3:47)
-
Sulphur to Sugarcane (5:59)
-
Red Cotton (5:43)
-
The Crooked Line (3:49)
-
Changing Partners (2:40)
0
geplaatst: 14 juni 2009, 23:13 uur
Ik vind deze plaat echt ijzersterk, wat komt Elvis Costello toch goed weg in verschillende stylen van muziek, nu doet hij de country en bluegrass aan een hele uitdaging en ook een gengre dat mij nie echt zo gekent is.
Maar hij graakt er weer goed mee weg, ja Elvis Costello is en blijft een klasbak, nu is het idd wachten op een volgende plaat met nieuw materiaal, maar die zal hoogstwaarschijnlijk niet te lang op zich laten wachten.
Maar hij graakt er weer goed mee weg, ja Elvis Costello is en blijft een klasbak, nu is het idd wachten op een volgende plaat met nieuw materiaal, maar die zal hoogstwaarschijnlijk niet te lang op zich laten wachten.
0
geplaatst: 26 juli 2009, 14:30 uur
Elvis Costello dit keer als cowboy
Dat Elvis Costello niet genoeg heeft aan slechts 1 muziekgenre was bekend. Met zijn nieuwste album (Secret, Profane and Sugarcane) is hij nu teruggekeerd bij de country-blues en folk. Muziek die zijn roots kent in het zuiden van Amerika en die hij ter plaatse in Nasville heeft opgenomen.
"Despite the occasional stuffiness, there's a lot of good material here and it's all executed well, but it's hard not to shake the feeling that this is a collection of leftovers masquerading as a main course". (Bron: Allmusic)
Sinds 1977 draait Elvis Costello (geboren als Declan McManus) mee in het muziekwereldje. Begonnen in de punk en new wave scene ontwikkelde hij zich tot een muzikaal genie en is van alle markten thuis. Uitstapjes naar klassiek, opera en jazz horen daar ook bij en nu dus de roots.
Het is niet de eerste keer dat Costello zich inlaat met dit genre, maar het is wel al een hele tijd geleden. In 1986 werd het album Kings of America uitgebracht en T-Bone Burnett zat toen achter de knoppen. Nu 23 jaar later hebben de heren elkaar wederom gevonden en samen met een all star acoustic string band onder leiding van Jim Lauderdale hebben ze in 3 dagen een album volgespeeld. Plattelandsmeisjes Emmylou Harris en Loretta Lynn zongen ook een moppie mee en het resultaat laat zich aanhoren als een golf van speelplezier.
Niet iedereen is even enthousiast. Sommigen klagen over de snelheid waarmee het album tot stand is gebracht en dat dit ten koste van de kwaliteit gaat. En anderen menen dat het een allegaartje is van leftovers. Zo zijn een aantal nummers afkomstig van een opera gebaseerd op de sprookjes van Hans Cristian Andersen die Elvis nog (steeds) niet heeft afgemaakt. Er is echter ook een groep die dit het beste werk van Elvis Costello vindt sinds jaren.
Ikzelf geniet van een drietal nummers (My All Time Doll, Hidden Shame, Sulphur To Sugarcane) en sla alle andere nummers over. En dat is al beter dan zijn vorige album (Momofuku), want die draai ik nooit (meer).
tekst overgenomen van mijn weblog: cd-recensies.nieuwslog.nl
Dat Elvis Costello niet genoeg heeft aan slechts 1 muziekgenre was bekend. Met zijn nieuwste album (Secret, Profane and Sugarcane) is hij nu teruggekeerd bij de country-blues en folk. Muziek die zijn roots kent in het zuiden van Amerika en die hij ter plaatse in Nasville heeft opgenomen.
"Despite the occasional stuffiness, there's a lot of good material here and it's all executed well, but it's hard not to shake the feeling that this is a collection of leftovers masquerading as a main course". (Bron: Allmusic)
Sinds 1977 draait Elvis Costello (geboren als Declan McManus) mee in het muziekwereldje. Begonnen in de punk en new wave scene ontwikkelde hij zich tot een muzikaal genie en is van alle markten thuis. Uitstapjes naar klassiek, opera en jazz horen daar ook bij en nu dus de roots.
Het is niet de eerste keer dat Costello zich inlaat met dit genre, maar het is wel al een hele tijd geleden. In 1986 werd het album Kings of America uitgebracht en T-Bone Burnett zat toen achter de knoppen. Nu 23 jaar later hebben de heren elkaar wederom gevonden en samen met een all star acoustic string band onder leiding van Jim Lauderdale hebben ze in 3 dagen een album volgespeeld. Plattelandsmeisjes Emmylou Harris en Loretta Lynn zongen ook een moppie mee en het resultaat laat zich aanhoren als een golf van speelplezier.
Niet iedereen is even enthousiast. Sommigen klagen over de snelheid waarmee het album tot stand is gebracht en dat dit ten koste van de kwaliteit gaat. En anderen menen dat het een allegaartje is van leftovers. Zo zijn een aantal nummers afkomstig van een opera gebaseerd op de sprookjes van Hans Cristian Andersen die Elvis nog (steeds) niet heeft afgemaakt. Er is echter ook een groep die dit het beste werk van Elvis Costello vindt sinds jaren.
Ikzelf geniet van een drietal nummers (My All Time Doll, Hidden Shame, Sulphur To Sugarcane) en sla alle andere nummers over. En dat is al beter dan zijn vorige album (Momofuku), want die draai ik nooit (meer).
tekst overgenomen van mijn weblog: cd-recensies.nieuwslog.nl
* denotes required fields.
* denotes required fields.