Kop & Ernst - Kopstoot (2009)

Hier is ie dan, Kop & Ernst debuut.
Ik ben erg benieuwd naar dit album. Na het horen van de single Oprecht en een zeer sterke entree met hun EP kan ik alvast concluderen dat deze duo het geen gaan voorzetten waarzij mij ontzettend ethousiast mee hebben gemaakt.

Dat is namelijk een stevige Boom Bap beat laten ondersteunen door een sterk aanwezige lekkere Jazz sample. Vervolgens wordt je ge-entertaint ( want in weze is dat het ) door een fijne rapper. Wat het kwaliteit van het eind-product zal zijn zal ik hopelijk snel genoeg achter komen.

Beats inderdaad wel tof, alleen ik vind de MC nog niet echt overtuigend.

Hij krijgt van mij een dikke 4!
Echt een pracht album.
Puur genieten.
Sommige gastbijdrages vind ik wat minder vandaar geen 5.

Inderdaad zeer matige gasten. Beats zijn wel echt gruwelijk.

KOPSTOOT

Het is alweer een jaar geleden sinds de Amersfoortse HipHop duo hun digitale EP uitgaven. Het meest opmerkelijke van die release was dat er voor zo'n degelijke kwaliteit geen geld werd gevraagd, het was namelijk gratis downloaden. Een visite kaartje tot wat komen zal en dus is gekomen.

Inleiding

Dat de EP een voorproefje was is duidelijk want de ingrediënten zijn gewoon het zelfde gebleven namelijk een HipHop producties dat word ondersteunt door een aangename Jazz samples. Het verschil zit hem in de overalgemene vibe. Waar het op het EP lekker fris en rustig klonk klinkt het hier donkerder en agressiever. Sterker nog dit klinkt minder toegankelijker dan de vooral luchtige en frisse EP. Het klinkt minder rauw maar meer gepolijst het geen wat vaak als negatief wordt bestempelt kan hier als positief worden gezien.

(Harde) Kern

Waar dit duo op doelen wordt al na enkele seconde luisteren duidelijk. Je trommelvliezen voeden met harde beats en een hongerige rapper dat de klus klaart op vocaal gebied. De rapper is Kop, een rapper dat is gezegend met een zeldzaam rap-stem. Naar mijn mening is zijn stem het best vergelijkbaar met die van Immortal Technique, monotoon maar krachtig wat het bericht alleen maar overtuigender laat overbrengen. Met deze vergelijkenissen is ook alles gezegd. Tekstueel verschillen de rappers namelijk erg, waar het bij Immortal om de politieke boodschap gaat gaat het hier om de harde teksten vol brag en boasten. Degene die wordplay als een Winne verwacht komt bedrogen uit, het gaat hier meer stoere praatjes gemixt met wat liefde voor de stad. Geen probleem want dit gaat de rapper het beste af. Een beetje zelfspot vinden we op het nummer Afwezig misschien het sterkste nummer op dit album. Kop levert kritiek op zichzelf buiten dat de ondertoon te negatief wordt. Sterker nog Kop blijft pessimistisch zo zegt hij zelfs Ik ga gewoon door met m’n leven, het dringt niet tot me door terwijl ze zorg geven daarmee zegt hij bewust te zijn waarop hij faalt. Na dit nummer levert Dokter Ernst voor een vermakelijke interlude voor het nummer Bier & Koffiebonen. Het nummer begint al vlot met een vooral fijn geflowde gastbijdrage Tony Ticket. Zijn er geen puntjes van kritiek? Persoonlijk raak ik langer geboeid bij een kortere afspeeltijd er staan misschien iets teveel nummers op. Sommige zijn net zwakker en blijven minder hangen. Nooit slecht word het nooit alleen boeien op vooral de eerste helft iets minder.

Slot

Van het begin tot het einde wordt je met rauwe jazzhiphop nummers voorgeschoteld door Kop & Ernst. Dat het duo elkaar aanvoelen is mag duidelijk zijn het is dus te hopen dat dit niet een eenmalig project blijft. Met een paar nummer teveel en enkele zwakkere gastbijdrages is dit toch een waardig project dat niets den onder doet aan mede Nederhop releases van dit jaar. Dit is een uniek plaatje binnen de Nederlandse Hiphop scene en daar kunnen de mannen alleen maar trotst op zijn. Kop & Ernst speelde niet op save door een vergelijkbare plaat te maken maar kwamen met een ander aanvoelende plaat. Hier en daar zelfs uitdagender uit de hoek. Voor nu lijkt het er op dat de houdbaarheidsdatum hoog is en dus kun je er dus lang van genieten.
4.0 **** 22 mei 2009

In het boekje van Kopstoot staan Kop en Ernst allebei twee ouderwetse bakken vinyl door te spitten. En dat is niet zonder reden, de afbeelding geeft in een notendop weer welk gevoel het duo wil vangen in haar muziek: geen al te vooruitstrevende of grensverleggende beats, maar juist oldschoolhiphop die flink leunt op stoffige samples.

Dat is in een tijd waarin de Nederlandse hiphop zich blijft ontwikkelen een goede keuze. Met acts als Dio en met name De Jeugd van Tegenwoordig is het dansbare territorium al goed bezet, Kubus heeft langzamerhand een patent op techno-achtige beukbeats, en dan zijn er natuurlijk ook nog tig producers die iets anders nieuws proberen neer te zetten, meestal tevergeefs. Maar ouderwetse jazzy hiphop wordt zelden geleverd. Catharsis van M.O. & Brakko, dat vorig jaar verscheen, doet productioneel denken aan Pete Rock in zijn hoogtijdagen, maar echt verwend zijn we in dat opzicht niet. Op Kopstoot worden we dat wel.

Verwacht nu geen klassieker, want dat is het niet geworden, maar een boeiend album is het wel. Dat schuilt 'm vooral in het instrumentale gedeelte, want Ernst laat zien een vakman te zijn. Op een prachtige manier verweeft hij jazzy samples met keiharde drums, wat resulteert in een zowel krachtige als originele oldschoolsound. De scheurende saxofoon op hoogtepunt Onze Manier bijvoorbeeld, samen met een overtuigende drumpartij, is er een om je vingers bij af te likken. Maar eigenlijk moeten alle tracks genoemd worden, omdat ze allemaal op zichzelf staan en amper iets voor elkaar onderdoen: er gaat telkens een onmisbare kracht vanuit, die vooral wordt veroorzaakt door de drums, terwijl de jazzy elementen een origineel en fijn geluid opleveren - zonder dat het ook maar een seconde overgeproduceerd aanvoelt (check single Oprecht voor een indicatie).

Rapper Kop is niet slecht, maar voelt na een tijdje toch wat te bleu aan voor de hoogstaande producties. Hoewel zijn rauwe stem lekker aansluit bij de harde sound, is de wisselwerking tussen de twee niet ideaal: Kop weet namelijk niet de hele cd lang te boeien; op den duur vertolkt hij een haast ondergeschikte rol ten opzichte van de beats. Hem gezichtsloos noemen gaat wat ver, daarvoor doet hij teveel zijn best en zit er teveel rauwheid in zijn stem, maar om de beats van zijn wederhelft de verdiende glans te geven zal hij toch met meer moeten komen. Allicht is het een idee om iets meer (en ook betere) gastartiesten te vragen voor het volgende project, om de producties volledig tot wasdom te laten komen. Inhoudelijk is het overigens allemaal niet zo onaardig op Kopstoot - al zijn de punchlines en verhalen over onder meer volwassen worden en de thuishaven Amersfoort niet heel onderscheidend - maar valt het te weinig op, simpelweg omdat het je allemaal als luisteraar snel ontgaat door de niet altijd even opvallende raps.

Kop en Ernst moeten als duo vooral blijven samenwerken, voor het volgende project een paar gastartiesten van hoog niveau inhuren om de luisteraar bij de les te houden, en zorgen dat het album niet te lang wordt, en wie weet krijgen we dan wel met een kleine klassieker te maken. Dat is nu nog niet het geval, maar een jaar na de gratis EP IKHEBEENPLAATVOORJEKOP heeft het duo een indrukwekkende volgende stap gezet. Nu nog een extra stapje, of twee misschien, en dan gaan de mannen een fijne toekomst tegemoet.

Bron: HHL

het is allemaal middelmatig: niet slecht maar ook niet bijzonder goed.

Waarom stem je dan een 4*?

Het zou kunnen dat ik het een 4* waard vind.

Het zou kunnen dat je misschien wat meer toelichting kan geven waarom je het toch 4* geeft. Want in mijn ogen zou het kunnen dat wanneer je een album middelmatig vindt je eerder 2,5* of 3* stemt. Het zou kunnen dat zo'n cijfer meer in ''het midden'' ligt dan 4*.

Maar qua beats zit het dus weer eens goed op een NL-plaat?

ja zeker, veel gebruik gemaakt van jazz samples, als je oppervlakkig luistert lijkt het op elkaar, maar zijn toch wel verschillend.
Maar dat is eigelijk vaak zo.
ook lekkere drums.

En jawel ook Ernst kan ik rekenen tot de beste producers van ons land. Ik wist al wat hij in huis had en op dit volwaardige album doet hij het allemaal dunnetjes over en komt hij met de meest heerlijke oldskool producties. Jammer dat hij niet met echt goede mc's werkt, want de beste man is van internationale waarde. Nou wil ik niet zeggen dat Kop een slecht MC is, integendeel hij doet op een redelijke manier zijn ding. Maar met name zijn flow vind ik aan de magere kant. Wel is het een rapper die potentie heeft. De gastartiesten vind ik niet van toegevoegde waarde. Zo kom ik uiteindelijk op een ruime voldoende uit, met een echt sterke MC en betere gastbijdrages was dit een van de beste Nederlandstalige hiphop albums geweest.

Ik vind Kop een ontzettend goede rapper, zijn flow is juist goed, het is een beetje op de MF DOOM manier.
Zijn teksten zijn erg uniek, soms denk ik echt van .. damn hoe komt die erbij!

Ernst vind ik al helemaal geweldig met zijn beats, ja, ik was al gesmolten toen ik hun EP voor het eerst hoorde. (vorig jaar)

Ook deze gaat een halfje omhoog. Eerst moest ik erg wennen aan MC Kop maar ik vind hem nu een uitstekende rapper. Lyricaal is hij erg sterk, wat Relax ook zegt. Wat meer variatie qua flow mag nog wel, zijn stem daarentegen kan ik erg goed waarderen. En dan Ernst misschien wel de beste Nederlandse producer van dit moment.

Toch wel teleurgesteld uiteindelijk. Ik waardeer het dat de producties een vertrouwde jaren 90 eastcoast-sound hebben, maar helaas schieten er maar weinig echt uit en vind ik het ook wat eentonig. Kop vind ik een gemiddelde rapper. Maar toch nog wel 3* omdat het zeker geen slechte plaat is.

Nu vaker geluisterd en toch een halve ster omhoog.
ik moest even wennen aan MC Kop maar na een tijdje voel je hem beter.
Vooral Afwezig vind ik een hele sterke track.
4,5 *

Vette producties en de rappers kan ik ook wel waarderen. Live maakten ze op mij ook een sterke indruk. Een welverdiende 4 voor Kop & Ernst en ik hoop dat we in de toekomst nog meer van ze zullen horen.