DGM - Frame (2009)

Italiaanse progressieve metal van de bovenste plank! In duizeling wekkende vaart komen de nummers voorbij vliegen met razende gitaarsoli en fraaie keyboardklanken. Zanger Mark Basile heeft een zeer aangenaam stemgeluid en is zowel als in de lage als in de hoge regionen uitstekend op dreef.

DGM was in het voorprogramma van Symphony X mee op tour door Europa in 2011. Symphony X is echt een heel stukkie beter dan deze Italianen. In grote lijnen zitten ze wel in het zelfde muzikale kader. DGM doet alles prima, maar mist net die ongrijpbare X-factor die de band naar de top kan brengen.

Recent hoorde ik het nieuwe album Momentum, dat prima is. Dit voorlaatste album is van hetzelfde laken een pak, dus uptempo progressieve metal met veel ruimte voor gitaar- en keyboardsolo's. Hier en daar komen we wat mindere songs tegen, zoals het matige Not In Need, maar de meeste songs zijn de moeite waard. De zang blijft ook hier een klein minpuntje (wat is dat toch met die italianen?). Sporadisch is die aan de wat vlakke en zeurderige kant, hoewel overwegend best oké. Afgezien daarvan weinig te klagen.