Blue Guitars - Waterwings (1994)

Sprankelijke gitaarliedjes die in het verlengde liggen van voorganger Shellfish. Hier en daar een R.E.M. echo wat zeker niet verkeerd is.
Blue Guitars is een leuk bandje dat helaas nooit echt de erkenning heeft gekregen dat het toch wel verdiende.

Ik heb hier toch wel een zwak voor. Vriendjes voor kleine momenten.

Midden jaren negentig van een vriend op een cassettebandje gekregen, bij het verscheiden van mijn cassettedeck ook het bandje weggekieperd, toch jarenlang aan blijven denken, nu teruggevonden op een CD-marktje. "Vriendjes voor kleine momenten", beter dan mijn voorgangster kan ik het niet formuleren. Belangrijkste kwaliteit (naast natuurlijk het niveau van de composities) is de vriendelijke stem van Dick Dijkman, waardoor de hoogtepunten hiervan mij vaak doen denken aan nummers als Little arithmetics en Serpentine, van het tweede dEUS-album In a bar under the sea, door Tom Barman eveneens met zo'n intieme fluisterstem gezongen. Magnifieke plaat, met als favoriete nummers Quiet boy, Love my life (mooi samenspel tussen de solo- en de steelgitaar) en Happy accident, een werkelijk perfecte afsluiter.