Paul Weller - Wild Wood (1993)

Het is mooier en schrijnender naar de dingen uit te kijken dan ze daadwerkelijk te beleven - behalve één ding: vrijdagavond is "Wild Wood"-avond.

Ik zou niet eens willen berekenen hoe vaak ik deze Cd aan m'n bijna kaduuke Philips-stereo heb toevertrouwd. Vaak vraag ik me af: "Wat heb ik toch met deze specifieke cd???" Er moet toch iets zijn dat hem 'em doet - de songs zijn stuk voor stuk mijn persoonlijke "classics" (zeg dat woord niet te luid op café, of anders mag je de hele avond luisteren naar Foreigner's " I want to know what love is " , terwijl een getatoeerde would-be trucker hete tranen huilt over je schouder - ik spreek uit ondervinding ).

De nummers zijn dus echt wel voor de bakker - maar er is meer aan de hand hier: de warmte die deze cd uitstraalt is overweldigend. 't Is een soort soul, geen Otis Redding-soul. Maar wat is het dan exact? Hmmm - moeilijk, moeilijk om te omschrijven (alweer! ).

Soul is voor mij: trots! De ketenen van de dagelijke beslommeringen afwerpen, je benen uitslaan, niet klagen over pietluttigheden (en god weet dat ik zelf soms een serieuze zaag kan spannen ). Maar vooral: roepen "Ik deug! En ik deug verdomme zéér goed!" En dat lijkt me deze cd te zeggen ... zoiets ongeveer - maar helemaal kom ik waarschijnlijk nooit uit

Momenteel gebeurt er niet echt veel spectaculairs ... raam staat open, ik kijk naar de seminarie-blauwe lucht & de zilverberk in onze tuin.

Op de stereo draait "Wild Wood" van Paul Weller voor de zoveelste maal.

Ik voel me verdomme gewoon héél gelukkig vandaag - waarom weet ik niet

Vrijdag vandaag........misschien moet ik 'm ook nog maar opzetten

Gedrevenheid, energie en emotie; Paul Weller op z'n best...........

Beetje stilletjes hier........

wat valt er ook over deze schijf te melden?

goed is gewoon goed!!

Ik zet hem net op

Inderdaad een goed album! Wie hier graag naar luisterd moet ook eens het album Days of Speed luisteren. Weller, maar dan alleen met een acoustische gitaar...
In 1 woord geweldig!

Weller laat hier horen weer te leven, na jaren half comateus met de Style Council te hebben rondgebanjerd is hij hier weer vrij. Lekkere muziek maken, fuck de rest. Soul, inderdaad. Weller heeft het.

Ik hoorde gisteren 'Wild Wood' op TMF. Ik heb nooit veel naar Paul Weller geluisterd, maar dat verbaasde me toch wel behoorlijk. Nu was het een soort retro-avond bij TMF, waar oudere nummers gedraaid werden, maar ik zou nooit hebben gedacht dat Paul Weller top-40-materiaal is. Wel een mooi nummer overigens...

Style Council ging anders ook behoorlijk over soul!

Maar het is natuurlijk je recht te vinden dat hij wat "rondgebanjerd" is, wàt deze uitdrukking moge betekenen, het lijkt niet al te positief, toch ?

Wèl, deze plaat laat wel een geïnspireerde zanger horen!
4 sterren!

Nou... misschien gladde soul, maar meer jazz-pop wat mij betreft. Een liedje als "Hung Up" of "Can you heal us holy man?'' heeft voor mij 600% meer soul dan alles wat hij met de Style Council heeft gedaan. Waarom? Omdat het niet geforceerd is maar recht uit zijn hart komt.
Trouwens, de beginjaren van de Style council kan ik ook erg goed waarderen hoor, maar later werd het m.i. een karikatuur van een slap aftreksel van een karikatuur (van een karikatuur).

Een fijn, klassiek album. Weller citeert nogal uit werkjes van eind jaren '60/begin jaren '70 a la The Band en Van Morrison; Hammond B3's; gitaren, bas en drums en af en toe een mellotron. Puike zanger!

€5 bij van Leest. Kopen?

Deze had ik dan weer niet verwacht in de uitverkoopbakken. Ik ga geloof ik voor de DeLuxe-editie.....

Meteen meenemen HiLL!

Zeker doen HiLL. Fijne muzikant, die Paul Weller.

beste album van deze modfather

Erg fijne plaat gasten! Helemaal voor dat bedrag! Dank voor de aanbeveling!

Ik zie dat Bob er weer is....? (boven mij)

Wild Wood is een juweeltje!

Hung Up is echt briljant: wat een bonustrack!

Ik kom altijd compleet tot rust door naar dit juweeltje te luisteren. Dit is echt zo'n cd die je al van het begin kunt apprecieren maar per luisterbeurt toch nog beter wordt. Je raakt er langzaam aan gehecht en het is alsof hij een deel van je wordt, een soort van steun waarop je altijd kan rekenen. Keer op keer valt je op wat voor pareltjes hier allemaal op staan. Zeker een nummer als country, een ingetogen nummertje waar ik echt kan van blijven genieten. En het afscheidsnummer is ook super, het wiegt je langzaam in slaap waardoor je dag goed kan afsluiten. Zeker tijdens een gezellige herfst - of winteravond is dit echt een plaat om bij weg te dromen.

Vandaag de DeLuxe editie binnengekregen; voor de fans van dit album een enorme aanrader! Het geluid is wat opgepoetst, allerlei demo's uit deze erg productieve tijd voor Paul Weller!
Sommige demo's doen nauwelijks onder voor wat er uiteindelijk op plaat is verschenen; lekker akoestisch/rauw/rockend/gevoelig!

Here we go, een eerste luisterbeurt! Sunflower zit er al geweldig op, dat kan niet meer stuk. Binnenkort een uitgebreidere mening.

Geweldige gedreven (tercht al genoemd hierboven), soulful en spannend door de vele hooks.

Mijn favoriete Weller cd en een van mijn favoriete allertijden (in de top 40)

Het moet intussen al een jaar of 2 zijn dat ik deze tussen mijn immer groeiende collectie heb staan maar hoeveel nieuwe dingen ik ook leer kennen, zelden hoor ik iets dat paul weller en zeker deze plaat weet te overtreffen.
Sommige artiesten spreken je ook gewoon meer aan de rest, zo hou ik van attitude van deze Weller, net als bijvoorbeeld Oasis ( Noel is 1 van zijn beste maatjes) komt hij soms arrogant over maar altijd grappig arrogant. Lange tijd was hij met zijn fantastische groepje The Jam het symbool van 'The Mods' ( een soort van punks maar dan met stijl) wat hem de bijnaam 'The Modfather' opleverde. Vandaag (en ook op dit album) is hij weer wat kalmer maar nog altijd erg overtuigend want nog steeds gaat hij op in de muziek en in Wild Wood zit dan ook enorm veel soul. Toegegeven, lange tijd prefereerde ik The Jam maar dit plaatje bleek een echte groeier te zijn waar ik meer en meer van begon te houden. Intussen is het al meer dan een half jaar 1 van absolute favorieten. Het is zo'n album waarop je kan vertrouwen, elk moment kan ik hem opzetten en steeds zal het me bevallen. Kan ook niet anders met nummers als Wild Wood of Country, zacht en ingetogen alle 2 maar tegelijk staan ze ook als een huis. Die prachtige stem van hem draagt die nummers ook perfect: warm,zacht en met heel veel soul erin. Veel instrumenten heeft hij ook niet nodig, er duiken wel eens een piano of blazers op maar Days Of Speed(een geweldig live album) is een mooi bewijs dat de nummers ook met enkel een akoestische gitaar over dezelfde kracht beschikken.
Mijn 2 favoriete nummers zijn toch wel Wild Wood en Can You Heal Us (Holy Man) omdat hij daarin bewijst ook nog een sterke tekstschrijver te zijn, even een voorbeeldje :

High tide, mid afternoon
People fly by, in the traffics boom
Knowing, just where you are blowing
Getting to where you should be going

en

Day by day your world fades away
Waiting to feel all the dreams that say
Golden rain will bring you riches
All the good things you deserve now

Niks maar dan ook niks heb ik op dit album aan te merken en deze Paul Weller behoort dan ook terecht tot mijn favoriete artiesten, ik ga deze weer even opzetten denk ik .

Vakkundig gemaakte songs vakkundig uitgevoerd. Zwakke songs staan eigenlijk niet op dit album. Het mooist is nog wel dat de nummers zo naturel zijn opgenomen, waardoor de muziek iets los en zwierigs heeft, alsof het in één take op de plaat is gemikt. Elk instrument is kraakhelder te horen en met name bij de drums vind ik dat een waar genot.

Enig puntje van kritiek is dat er naar mijn smaak wat meer variatie in de nummers had gemogen en dat het soms wel erg binnen de compositorische lijntjes blijft. Maar goed, dat hoort ook een beetje bij Paul Weller. Maar goed, daarom een 3,5 (hoewel bijna 4).

God wat is dit toch een goede plaat zeg.......misschien wel z'n beste.
Ik kwam deze en Stanley Road tegen na een goede recensie van Stanley Road en na zoveel jaren hebben deze platen hun kracht nog niet verloren.
Op deze plaat raak je niet uitgeluisterd, de songs blijven hun kracht behouden.
Ik heb deze plaat de eerste maanden dat ik 'm had zo ongeveer elke dag als ik na m'n werk thuiskwam wel gedraaid en ik vond 'm alleen maar beter worden.
Het begint gelijk goed met Sunflower en er staan alleen maar goede tracks op, echt een aanrader voor mensen die met Paul Weller nog moeten beginnen.
Ik hou vooral van z'n mooie ruwe stemgeluid en de produktie klinkt (zoals boven beschreven) lekker los, precies goed, ook de drums klinken mooi stevig, kortom er zit een perfekte balans in deze plaat qua sound.

Net naar 22 dreams zitten luisteren, zijn nieuwste. Maar wat doet die me toch terug verlangen naar de tijd van Wild Wood. Ik had hem maar ben hem kwijt ontdekte ik. Hoog tijd dat ik Wild Wood weer op een of andere manier in mijn collectie terug ga krijgen.
Ik ken al deze nummers nog na al die jaren. Het titelnummer, Pictures on the wall,Foot on the mountain, Shadow of the sun, moon on your pyjama's: Allemaal pakkende melodiën met net de goeie sound en mix van akoestisch en electrisch.
Het werk wat hij hierna ging maken kreeg wat meer een rockgeluid en daarmee bereik je wel een groter publiek, maar het was toch minder boeiend.
Nou ja, nu is hij bij 22 dreams uitgekomen. Daarover op de betreffende page.

Voor mij is dit voorlopig het hoogtepunt uit Weller's carriere deze kan mij eindeloos boeien. Prachtig vakmansschap van de man. Een perfecte mix van prachtige sing - a - songwriter materiaal met Wellers funky en soulvolle stijl..

Gewoon goed gemaakte popmuziek. Geen muzikale krachtpatserij, maar wel professioneel verzorgd en bovendien redelijk gevarieerd. Weller blinkt hier uit met zijn teksten en zijn pakkende melodieën.

Jammer alleen dat zijn twee instrumentale nummers zo kort zijn. Ze hadden van mij rustig even door mogen gaan.

Vooral vanaf 'Country' (maar één keer aangevinkt als favoriet!?) volgt er een mooie reeks. 'Foot on the Mountain' en 'Shadow of the Sun' blinken in die reeks voor mij ook uit, maar een minder nummer moet ik nog vinden (wellicht het titelnummer).

Deze zal ik vaak gaan draaien denk ik.

2,50 bij free record shop, mooie plaat