Other Lives - Other Lives (2009)

Uit de Coldplay-school. Goedgemaakte, melodieuze en rustige songs, maar niet heel spannend of opzienbarend. Prettig op de achtergrond.

Goede melodieuze songs inderdaad, die aangenaam warm klinken door de combinatie van piano, akoestische gitaren en strijkinstrumenten. In werkelijk elk nummer hoor je een cello, maar die wordt zo functioneel ingezet dat het nauwelijks opvalt.

Other Lives is een perfecte plaat voor september, de meest melancholische maand van het jaar. De landerige sfeer doet denken aan Thomas Dybdahl. En het heeft ook wat weg van Midlake, met name de rustige nummers van 'Occupanther'. Liefhebbers daarvan kunnen dit gerust een kans geven.

Ik hoor maar weinig Coldplay. Musicaal veel rijker. De zang blijft het zwakke punt. Dit album is niet eens heel veel slechter dan de opvolger.

BIj het horen van de eerste noten van Speed Tapes was ik eigenlijk al verkocht. Stiekem vind ik deze eigenlijk nog fijner dan Tamer Animals. Waar het nieuwste album bombastisch en 'episch' klinkt, vind ik deze een stuk warmer en nederiger overkomen. Als je het op de achtergrond aanzet lijkt het rustig weg te kabbelen, maar als je goed luistert heb je met nummers als bijvoorbeeld Black Tables en End of the Year prachtige muziekstukken te pakken die me keer op keer kippenvel en een brok in de keel kunnen bezorgen. Begin juli staan ze in de Tivoli. Ik ben er zeker bij! Nu maar hopen dat ze ook wat nummers van dit album gaan spelen..

Eindelijk ook weer op Spotify te luisteren én nieuwe muziek aangekondigd! Vergelijking met Coldplay vind ik zelf vrij bizar. Ook in zang als zwak punt kan ik mij niet vinden.