Audra - Everything Changes (2009)

Ik vind het gewoon echt een hele lekkere cd. Ik kan er naar blijven luisteren, draai hem elke dag minimaal 1 keer, maar meestal vaker. (meestal gelijk een paar keer achterelkaar)

Hij begint heerlijk energiek, 100 Years Old zie ik als een soort combi van de nummers 100 Years van The Cure, I Will Follow van U2 en Shadowplay van Joy Division. Niet dat het nummer daar nou echt op lijkt, maar het hakt er net zo lekker in. Echt een vette opener voor een band die na 7 jaar weer een cd aflevert. Je voelt de frisse energie waarmee dit album is opgenomen, de motivatie om een echt goed album te maken. Daarna volgt veel moois, dat wel leuk klinkt na 1 of 2 keer luisteren maar na 10, 20, 30 luisterbeurten wordt het gewoon beter en beter. Langzaam neemt dit album me over en brengt het een gevoel over van pijn en teleurstelling, maar ook van hoop en aansporing om er iets beters van te maken. Van wat? Van deze aarde.... Ik kan janken om de schoonheid van een nummer als What's Meant to Be, het schitterende eindstuk van I Just Can't Let Go: "They've left me here, where nothing shines..."
Life on This Planet ... zelden een nummer gehoord dat zo duidelijk een weergave geeft van een persoon die pijn, verdriet en woede voelt omdat hij de wereld de vernieling in ziet gaan en tevens een frustratie heeft omdat hij niet weet wat te doen en er zelf ook aan onderdoor gaat.
Audra brengt een sterk gevoel over met dit album, een eenheidsgevoel, een gevoel dat ik opvang en dat goed bij me aansluit. Ooit heb ik getwijfeld aan mijn gevoelens, maar aangezien ik uit ervaring inmiddels weet dat dat niet nodig is, komt de boodschap van deze plaat luid en duidelijk bij me binnen. Dit gebeurt me niet zo vaak op deze manier en het is natuurlijk ook een persoonlijke beleving, maar het maakt wel dat dit album met kop en schouders uitsteekt boven wat ik de laatste tijd aan nieuwe muziek heb gehoord. Het ging zelfs al door mijn hoofd om dit album in mijn top 10 te zetten. Voor mij is dat iets unieks want ik heb dat nog nooit gehad met een nieuw album. Bij mij moeten platen hun plek verdienen door de tijd. Dit album heeft in een paar weken tijd gedaan waar een ander album jaren over moet doen.

En dan Syd Barrett als afsluiter, mooier kan het gewoon niet. Echt een fantastich nummer! Het laat je wanhopig achter en eigenlijk is er daarna maar 1 oplossing: het album opnieuw draaien.
Het is een vrij kort album, maar dat maakt absoluut niet uit, want het verveelt gewoon niet.