The Vaselines - Enter The Vaselines (2009)

Dit klinkt erg leuk! er komt tegenwoordig sowieso veel leuke muziek uit Australië (onder andere Midnight Juggernauts en Tame Impala).

Australia?(Iet's mis gegaan met toevoegen denk ik...)

De Vaselines kwamen/komen uit Schotland. En dit is eigenlijk de way of the vaselines 'remasterd'(ik hoor totaal geen verschil) en met een hoop livetracks. Die livetracks zijn zeker de moeite waard om te luisteren als je de band al ken en ja als je ze niet kent kun je het beste deze laden want deze is ver weg het meest compleet.

De opnames zijn nu dik 20 jaar oud maar het blijven briljante liedjes gemaakt door een aantal beging twintigers met gitaar en een drummachine(die later een echte drummer werdt). De schattigheid straalt er bijna vanaf(vooral op die livedisc door de accenten waarmee ze de liedjes aankonigden).

Aan de ene kant een beetje goedkoop incashen van sub pop maar aan de andere kant is het toch geweldig dat eindelijk alles van dit geweldige bandje op twee discs staan.

Oh, haha en echt nieuw is deze muziek dus ook niet... Mijn vorige bijdrage blijkt dus niet echt zinvol. Maar bedankt voor de reactie!

Veel kennen ze via Nirvana.
Die coverden namelijk Son of a Gun, Molly's Lips en Jesus Wants Me for a Sunbeam.

Orginelen vindt ik zelf beter maar de covers van Nirvana zijn ook erg leuk.

Als Kurt Cobian zijn legendarische woorden(The vaselines are the most and best punkband ever) niet had uitgesproken waren de Vaslines nu een onbekend cult-bandje uit Schotland. Maar ja, Kurt noemde ze de beste punkgroep ooit en heel de Nirvana fanbase ging over op het aanschaffen van de sub pop verzamelaar die toen net 'precies' uitkwam, the way of the vaselines . Sommige werden er verliefd op maar sommige konden totaal niet tegen de lo-fi popliedjes met een Schots accent. Nog steeds zijn ze dat vage Schotste cultbandje maar wel eentje waar voor eeuwige of ze wilde of niet een compleet nieuwe fanbase hebben bij gekregen toen ze allang niet meer bestonden.

Popliedjes zijn het, redelijk korte van rond de 2-4 minuten gezongen door een jongen en meisje met beide een elektrische gitaar waar ze met de standaard gitaar akkoorden liedjes maken. Eerst gebackt door een drumcomputer en later door een echte drummer+bassist. De uitstraling van de Vaselines was ook eerder charmant dan echt rock&roll, gewoon twee(later vier) tieners die liedjes maken, redelijk stijf op het podium stonden voor zich uit zaten te staren en wat verlegen grappen tussen de nummers door vertelde. Toen hun relatie over was stopte de band ook, de lol was ervan af. Nu toeren ze weer met een oude bandlid+2 jonge honden en om eerlijk te zijn klinkt het nog steeds als op Dum Dum en de Ep's alleen Eugene's stem is net wat zwaarder geworden wat niet een slecht een ding is. Het jeugdige charme en het speel plezier(ook al staan ze nog steeds redelijk stijf op het podium) straalt er vreemd genoeg nog steeds van ze af.

Liedjes over opgroeien in Schotland, puberen, sex en bad trips. Maar ook een cover van de held van iedere travestiet Divine en een jesus nummer(ook al geloven ze niet). Begeleid door een muurtje van gitaren die een soort melodieuze ruis maken, net niet feeback maar ook niet bepaald een helder gitaargeluid. De drums zijn heel erg beperkt(een baan als drummer bij The Vaselines is zo ingevuld) maar past perfect bij de muziek.

Stijlvast zijn ze ook bepaald niet, het gaat van 60's pop tot en met een soort voorloper op noiserock in een voorzichtige vorm. Maar echt hard wordt het niet ook al raad ik het niet aan om je box te hard aan te zette bij Son Of A Gun want daar zit wel een erg pijnlijk gitaarakkoord in.

Simpelheid voor alles, lol voor alles niet moeilijk doen maar spelen. Nee als je zoekt naar echte diepgang dan moet je echt ver zoeken bij The Vaselines(behalve No Hope dat het zwarte paard op de plaat is) maar daar gaat het niet om bij de beste pop-muziek. Het moet gewoon je blij maken en je mee laten zingen/dansen/druk maken en dat doen de Vaselines perfect.

Even nog over de livedisc die is geweldig. Aankondigen met een zwaar Schots accent, geweldige versies van de liedjes ook al is soms het geluid wat minder maar ja het past erbij. Een kort akoestische versie van You Think Your A Man en I Didn't Love You (Till I Saw You Rock&Roll) die nergens anders te vinden is. 43 minuten extra genieten van de Vaselines. Ook zijn er weer de geruchten dat die nieuwe plaat er eindelijk aan gaat komen(ze spelen al een tijdje nieuwe nummers die erg goed klinken). Ik kan ieder geval niet wachten.

Belle & Sebastian zijn groot fan, zo was Kurt Cobian, zo is Steve Albini en nog veel meer muzikanten. En ja, ik ben zelf ook een groot fan want al dik 1,5 jaar laten de Vaselines mijn hart sneller pompen. Ook al draai ik The Way Of The Vaselines of Enter The Vaselines(alleen de tracklist verscheelt tussen de eerste uitgaven) bijna ieder maand wel eens het tovert nog steeds een dikke glimlach op mijn muziek. En als muziek dat doet voor zo lang weet ik het wel. Lang leven The Vaselines

zozo, wat een lap tekst. en verdient hoor. mooie band

Die twee jonge honden zijn Stevie Jackson en Bobby Kildea van Belle & Sebastian - via hen ben ik met dit bandje in aanraking gekomen en ik ben er wat blij mee! Een nieuw Vaselines album is inmiddels door hen officieel aangekondigd, alhoewel er nog geen datum genoemd is.

Het zal altijd wel de vraag blijven wat er van de Vaselines geworden zou zijn als Kurt Cobain niet ooit met die veel geciteerde opmerking gekomen was. In ieder geval wist Cobain heel goed waar hij mee bezig was toen hij besloot om juist Son of a Gun, Molly's Lips en Jesus Wants Me For A Sunbeam te coveren - wat mij betreft zijn dat namelijk verreweg de beste nummers die op dit complete overzicht te vinden zijn. Alhoewel er verder nog best een aantal sterke songs te vinden is hier, zijn er eigenlijk geen die het niveau van dat trio halen en sommige nummers zijn zelfs te flauw voor worden ('Monsterpuss, monsterpuss, miauw, my monsterpuss' ). Obscuriteit zou hun deel wel geworden zijn - alhoewel er wel bands zijn die om minder herrinerd worden. Want dat moet gezegd worden: op hun allerbest waren de Vaselines écht goed - catchy, naïef, spannend, rammelend en toch retestrak. 't Is alleen jammer dat ze slechts één album een twee EPs gemaakt hebben en dat vervolgens daar slechts een handjevol echt briljante nummers op te vinden is.

In een biografie van Kurt Cobain kwam ik de naam The Vaselines af en toe tegen, maar pas toen ik erachter kwam dat Jesus Wants Me for a Sunbeam een cover van hen is, ben ik gaan luisteren. Ik weet niet of ik hun hele discografie ga doorpluizen, maar deze verzamelaar is erg fijn. Dromerige muziek die vooral door de afwisseling man/vrouw erg interessant blijft. Ik betwijfel zeer sterk dat zij zonder Kurt Cobain echt door waren gebroken, maar het zou toch zonde geweest zijn als niemand ze kende.

Vanaf nummer 20 zijn het bonustracks, geloof ik.