The Deep Dark Woods - Winter Hours (2009)

Ik heb terug gekeken, want ik hoorde eerst The Place I Left Behind. Dat vind ik een goed album, op 3 mindere nummers na. Dit Winter Hours is wat minder afwisselend als dat album, er staat meer rustige country op. De goede songs zijn wat minder sterk en er staan ook wat meer mindere tracks op. De start van het album is wel goed: de eerste vier nummers zijn zeker de moeite waard en ook bijvoorbeeld nummers als As I Roved Out en het fraaie lange slotnummer The Sun Never Shines. Tussendoor valt het me niet altijd mee, bijvoorbeeld bij Polly en The Birds on the Bridge. Wat mixed feelings dus 'overall'.

Dankzij de tip van een van de recensenten ben ik op het spoor gekomen van The DDWs. Ik ken nog niet al hun albums, maar dit plaatje mag er w.m.b. wezen. Lekker afwisselend, van ingetogen tot een stevig potje rock met hier en daar een lekker Hammond orgeltje, jankende gitaren, een heerlijk zwevende steelgitaar en een enkele fiddle. Dat alles ondersteunt de mooie vocalen en dito teksten, De titel dekt de lading: Een heerlijk winters plaatje.