Augury - Fragmentary Evidence (2009)

Dit album is voorgesteld door phantasia in het Metal Album Van De Week-topic. Ik ken deze al vanaf de releasedatum, ik las een review in de Aardschok en ik heb hem toen gelijk beluisterd. Daarna heb ik hem een tijdje heel vaak gedraaid en daarna 2 of 3 keer per jaar. Daarom was dit een goede reden om hem weer eens te beluisteren.

Augury is een technische Death Metal-groep met een vleugje jazz uit Quebec. Vanaf het begin wordt je wakker gemaakt door een pot technische death metal met een hoog technisch niveau. Vooral de bassist is heel erg goed en staat hoog in de mix, erg mooi. Ook is er gastzang van onder andere Sven De Caluwe (Aborted) in het openingsnummer en dat klinkt echt heel erg lekker. Die had wat mij betreft het hele album mogen inbrullen. Het eerste nummer is dan ook gelijk het beste nummer.

Er gebeurt heel veel op dit album. Dit hoeft niet per sé erg te zijn als de composities heel goed in elkaar zitten. Voorbeelden zijn Between The Buried And Me en Obscura, een genregenoot. Maar daar zit het probleem juist bij Augury.

Je gaat van een death metal stuk naar een jazz/fusion-stuk binnen no time zonder een lijn. Het gaat van de hak op de tak en daardoor is dit album extreem vermoeiend om naar te luisteren. Vooral de lange composities zijn echt zenuwslopend omdat er geen lijn inzit. En ik luister dit album al lang. Ook de zang is af en toe echt helemaal niks, vooral bij Sovereigns Unknown. Ik heb in het begin het idee dat ik bij de piraten zit op de boot en 2 minuten later ineens bij een of ander jazzconcert. Dat loopt gewoon niet lekker.

Ik hoor goede dingen op het album maar die worden overschaduwd door het technisch gepriegel wat af en toe geen kant op gaat. 2,5 ster voor Augury.