Mercury Rev - The Secret Migration (2005)

Mijn ethousiasme voor Mercury Rev begon ooit toen Paul King "chasing a bee" in MTV 120 minutes presenteerde.
Daarna is het een behoorlijk abstracte band gebleven tot met DS de abstractie ineens tot een juweel werd opgepolijst. Helaas is er met deze plaat wat mij betreft alleen nog polijst overgebleven. Ik heb met deze plaat een beetje een gevoel van: goh laten we de maniertjes van het succesvolle DS nog wat verder uitmelken.
Deze plaat zegt me helemaal niks terwijl DS in mijn top 10 staat. Sonde.

Chasing a bee....

Paul King.....


vroeger

All is dream en deserters songs geven m'n kippenvel en kan ik vaak en in z'n geheel horen. Dit album was echter de teleurstelling van 2005 voor mij. Echt geprobeerd, maar kan me niet bekoren. Jmmr

Het derde prachtalbum van de band op een rij. Het album is zowel muzikaal als tekstueel van een sprookjesachtig gehalte. De donkere glans die nog gedeeltelijk over All is dream hing is op deze plaat verdwenen.

Persoonlijk vind ik dat geen enkel probleem. Er is al veel te weinig opbeurende muziek van hoog niveau.

Een groot pluspunt is opnieuw de produktie van/met Dave Fridmann. Er gebeurt muzikaal weer een hoop op het album en elk instrument komt weer helemaal tot zijn recht.

Hoogtepunten noemen is moeilijk ; Alle tracks zijn weer van een heel hoog niveau, maar de serie van Diamonds tot en met In a funny way is wel erg goed.

Dit album haalt net niet het niveau van Deserter's songs (en blijft dus steken op een 4,5), maar is absoluut een aanrader.

3e?

dit is het 6e album hoor en eigenlijk verre weg de minste.

Als hij de eerste 3 geen prachtalbums vindt, dan klopt het wel.

das waar...

nou, ik weet dat de eerste drie bestaan, maar ik ken ze niet (See you..heb ik wel eens gehoord, maar ken ik niet goed genoeg). Daar kan ik dus ook geen oordeel over vellen.

Zijn de bonusnummers van deze cd de moeite waard?

Nee, die bonusdisc heeft alleen waarde voor een echte completist. Dat wil niet zeggen dat het bagger is, allesbehalve, maar grootse nieuwe dingen staan er natuurlijk niet op. Een korte resumé van het gebodene, in volgorde van interessant naar minder relevant:
My Love, Black Forest (Lorelei) en Diamonds (alledrie afkomstig van de reguliere tracklist) zijn uitstekende live uitvoeringen, die zijn opgenomen tijdens sessies voor radioprogramma's in Amerika.
Het gevoelige door piano en strijkers begeleide Afraid is een cover van Nico en het lichtvoetige Observatory Crest is een cover van Captain Beefheart. De laatste is opgenomen tijdens een sessie voor een programma van BBC Radio 1. Van beide ken ik overigens het origineel niet.
The Black Swan en Mirror for a Bell zijn waarschijnlijk restjes van de sessies voor The Secret Migration of b-kantjes. Niet slecht, maar ook niet bijzonder.
Streets of Laredo is een vullertje, in mijn oren een wat oubollig uitgevoerde interpretatie van een traditional, die ik toevallig ook ken van een uitvoering door Prefab Sprout.

Een liefelijk gezongen pracht album die ik graag draai , liggend in alle rust met hoofdtelefoon op te genieten. En dan zit er geen enkele misser tussen, de songs gaan ook mooi in elkaar over.

Prachtig en zwaar onderschat album. Voor mij net zo dierbaar als de twee albums hiervoor ("All is dream" en "Deserter's song"). Dromerig en emotioneel op een goede manier.

Favoriete nummers :

Across Yer Ocean (3:17)
Black Forest (Lorelei) (3:48)
Vermillion (4:05)
In the Wilderness (2:30)
My Love (4:12)