Marc Almond - Singles 1984-1987 (1987)

Voor mij een overbodig album. Ik heb een tweedehands LP dan ook weggegeven zodra ik alle nummers op originele LP’s en EP’s had. Ik betwijfel of deze verzamelplaat voor mensen die minder met z’n solo-werk vetrouwd zijn, kan dienst doen als introductie. De echte solohits kwamen pas later en ik tel er eigenlijk maar vier: Jacky, Pearly, Something’s en Tears. Merk op dat driekwart covers zijn. En dan laat ik die monsterhit van Soft Cell nog buiten beschouwing. Wie de uitpuilende schatkist aan Almonds zelf geschreven parels een beetje kent, kan niet anders dan concluderen dat de ondankbare buitenwereld het oevre van Almond oneer aandoet.

Op deze verzamelaar staan haast uitsluitend parels. Met drie sterren lijk ik ongenadig streng en op het eerste zicht belachelijk inconsequent. Nogmaals: het zijn geen hitsingles en ze zijn bijna allemaal te vinden op amper drie commercieel gefaalde studio-albums: één onder de vleugels van Phonogram en twee onder die van Virgin. Op elk van deze platen worden de singles sfeervoller omringd dan op deze compilatie. Behalve de studioplaten uit die periode raad ik ook de left-overs dubbelcompilatie Virgin’s Tale I en II aan, die zo’n vijf jaar na de opnames werden uitgebracht. Jammer dat Almond de kans niet kreeg om deze parels op ’gewone’ of dubbele studio-albums uit te brengen.

O ja, ik kan Guido Belcanto wel pruimen en ik had ook al de connectie gelegd met Almonds oevre en onderwaardering hiervoor. Maar ik ben vooralsnog geen Belcantist. Het groenere gras aan de overkant-effect?