Heathen - The Evolution of Chaos (2010)

Aangename comeback-plaat van deze oude Bay Area-thrashers. Gesteund door een vette produktie overtuigt het album grotendeels, al is het songmateriaal niet overal even sterk en zijn de teksten weinig memorabel. De track A Hero's Welcome is zelfs een behoorlijke miskleun. Maar goed, verder is er afwisseling genoeg binnen de lekker lange tracks. Veel spetterende gitaarsolo's, vette riffs en fijne tempowisselingen. Van de zanger zal ik wel nooit een echte fan worden en het geluid van de slaggitaar is soms wat aan de vlakke kant, maar al met al is dit een lekkere retro beukplaat. Doet vaak ook wat denken aan het oude werk van Metallica en Iron Maiden.

Inderdaad een goeie comeback plaat, wel wat aan de lange kant.
Toch slaat na een tijdje de verveling toe omdat er te weinig goeie nummers op staan, het wordt wat eentonig. Beste nummer vind ik No Stone Unturned, daar zit tenminste een opbouw en gevoel in, iets wat ik bij de andere nummers mis.

Ken alleen hun debuut. Ben benieuwd hoe deze is!

Bij het eerste nummer moet ik nogal denken aan Exodus(ten tijde van, pak 'm beet, 'Fabulous disaster) en Testament(Tijdens het stampende middenstukje, á la 'The new order'). De opening van de tweede track lijkt wel wat op Maiden, maar dat wordt het al snel een stuk heavier, weer in de richting van Testament, Atrophy e.d., ook al heeft de zanger af en toe zeker wat weg van een ruigere Dickinson.
Niet helemaal(lang niet, beter gezegd) de Heathen zoals op het heerlijke 'Breaking the silence', dat gouden tijdperk van briljante platen is toch echt voorbij. De teksten lees ik al jaren niet meer en interesseren me verder nauwelijks een bal.

Niet slecht dit, dat zal ik niet zeggen, maar in tien minuten heb ik toch wel al genoeg gehoord.

Sinds ik het album in mijn bezit heb, draait hij constant rondjes mijn mijn cd speler.
Het heerlijke oosterse intro om mee te beginnen, de geniale solo's, de typische sfeer die Heathen op de eerste albums ook al uitademde..
Ik ben het er natuurlijk wel mee eens dat het geheel een stuk moderner klinkt maar toch vind ik het een knap stukje metaal!
Ik zit in ieder geval bij meerdere nummers met een grijns op mijn gezicht, en als ik lang haar had gehad vlogen ze nu rondjes om mijn gezicht.
Hulde!

We hebben er lang op moeten wachten maar deze week viel dan toch de nieuwe Heathen op mijn deurmat. De plaat gaat verder waar Victims Of Deception ophield. Dat betekent veelal lange songs die balanceren tussen typische Bay Area thrash en melodieuze speed metal.
Het ronduit spetterende gitaarwerk is het eerste wat in het oor springt. Lee Altus overtreft zichzelf hier wat mij betreft. De plaat zit vol messcherpe, vernuftige riffs die bij tijd en wijle je schedelbasis openrijten. Met flitsend leadwerk worden de songs van vele afwisselende melodieën voorzien. Zanger David White klinkt op The Evolution Of Chaos krachtiger dan ooit. In de snellere stukken doet hij me trouwens regelmatig denken aan Joe Comeau (Liege Lord, Annihilator).
Jacob Hansen heeft de plaat een modern doch ietwat afstandelijk geluid meegegeven maar dat doet niets af aan de knalfactor van de plaat.
The Evolution Of Chaos is geen plaat met kleine liedjes met kop en staart. Daar hebben we o.a. The Beatles voor. Nee, wie van afwisselende sfeervolle thrash houdt met het bijbehorende adrenalineverhogende riffgeweld zou toch eens een luisterbeurtje moeten wagen.

Meer valt er niet te zeggen over dit album, ragt er lekker op los.
Nog maar een keer. Hatsikidee op "Silent Nothingness"
Ouderwets goed beuknummer.

Om eerlijk te zijn klinkt dit album best goed!

Dat kan ik niet zeggen over de meeste albums die "80's metalbands" tegenwoordig uitbrengen.

Klinkt lekker. No stone unturned zit vol met (oude) Metallica riffs en fills. Grappig.
Daarnaast ben ik het met Edwynn eens dat de zanger erg lijkt op Joe Comeau.
Prima plaat!

Aardige plaat, er staan enkele leuke, hevige nummers op, maar de plaat duurt wat lang en niet alle nummers zijn even goed.

Toch meer dan voldoende!

Nu ben ik al zowat 25 jaar een vette Thrasher/Headbanger, en Heathen ontbreekt in mijn immense (Thrash) metal collectie...hoe groot kan de schande zijn! Ik heb ze notabene al eens live aan het werk gezien...en nog steeds geen noot muziek volgens mij in mijn enooooooooooooorme platencollectie, of het moet misschien ergens op een verzamel aanwezig zijn. Dus ik denk de hoogste tijd om het eens serieus te gaan beluisteren en eventueel aan te gaan schaffen. Ook een rede waarom ik hier nu even op deze plaat van Heathen reageer is alvast de fantastische! ! ! veelzeggende hoes! Zelden een hoes gezien met zo'n duidelijke boodschap zeg maar. Waarschijnlijk zijn er nog wel meer albums op deze aarde die er wat dat betreft ook niet om liegen, maar deze van Heathen vind ik werkelijk geniaal uitgebeeld! Fantastisch!

Ik denk dat Breaking The Silence wel wat voor je is. De nummers daarop zijn wat korter en puntiger. Maar deze laatste is ook allesbehalve slecht.

Breaking The Silence vind ik Heathen's beste album en deze plaat vind ik een van de beste metal albums van dit jaar.

Na twee keer luisteren: een degelijk album, dat het lang niet haalt bij Breaking the Silence. Het enthousiasme en gretige van dat album hoor ik hier niet terug. Dit is een meer belegen (speed/thrash) metalalbum. Maar goed, Breaking the Silence is >20 jaar oud, dus je kan moeilijk een vergelijkbaar album verwachten.
De nummers zijn me hier en daar een beetje te lang (Arrows of Agony bijvoorbeeld), en het album als geheel had van mij ook wel een kwartiertje korter gemogen. Na A Hero's Welcome heb ik mijn tenen weer terug moeten buigen. Die waren krom gaan staan, en na dat nummer heeft het album mijn aandacht niet helemaal terug kunnen winnen.

Zal later een stem geven, maar verwacht dat het rond de 3.5* uit gaat komen.

Vergeleken met hun eerste albums is deze heel wat minder maar nog een dezgelijk Thrash plaat toch, vandaar deze 3,5

Behoorlijke Thrash plaat van Heathen. Ik vind de nummers niet echt overtuigen, i.t.t. het flitsende/spetterende sologitaarwerk. Het album duurt me ook te lang, maar dat heb ik al gauw , wat voor genre dan ook. Later nog maar eens beluisteren.

Van Heathen ken ik, behalve dit album alleen Breaking the Silence. Dat album is een van mijn favoriete thrashmetalalbums. Het klinkt gretig en intens en ik houd van de hoge stem die David Godfrey daar heeft.
Van dit album had ik daarm het een en ander verwacht. Zelfs na behoorlijk veel luisteren kan Evolution of Chaos niet aan die verwachtingen voldoen. Ik zal het kort proberen te houden, maar er is meer dan een reden waarom dit album niet is dat ik ervan verwacht had: te lange nummers, die maar doorgaan met riffs en tempowisselingen zonder echt memorabel te worden of naar een climax toewerken; de stem van David Godfrey/White klinkt saai en standaard; het album is veel te lang om te kunnen boeien tot het einde; de productie haalt alle leven en energie uit de muziek. Daar staat een aantal aardige momenten en mooie gitaarsolo’s tegenover. Kortom, i principe had ik dit album best drie sterren kunnen geven. Toch worden het er 2.5, en dat is alleen vanwege de aanwezigheid van A Hero’s Welcome. Ten eerste vind ik het nummer niet aansprekend en daarbij vind ik het soort patriottistische pathetiek dat hier geetaleerd wordt, afschuwelijk.

2.5*

In principe hoor je hier alle thrash grootheden voorbij komen, dan klinkt het als Metallica (no stone unturned) dan als Machine head, death angel, exodus, twin-soloos zo snel als Megadeth en zelfs als Thin Lizzy (het misplaatste a hero's welcome). Wel allemaal erg goed gedaan, alleen ontbreekt het dus aan een eigen smoelwerk, zo lijkt het.
Muzikaal een van de sterkste thrash releases van 2010 (en dat waren er heel wat) en voor mij veel beter dan hun debuut. Voor de twin soloos alleen geef ik 5 sterren.
Metallica liefhebbers raad ik aan om No stone unturned eens op te zoeken. In zijn 11 minuten komen talrijke-talica riffs voorbij als van hun beste dagen. Je zou het een medley kunnen noemen

Ik vind dit het minste album van Heathen. Ik ben gecharmeerd van Victims of Deception.
Beste Nummers:
Arrows of Agony
Fade Away

Wat me nog het meest verbaast is dat ze 2 jaar na deze worp een contract hebben getekend bij Nuclear Blast en sindsdien horen of zien we niks meer van de band. De gitarist Kragen Lum geeft nu les via Skype...

Gitarist Lee Altus is inmiddels al vele jaren de vaste gitarist bij exodus en Kragen Lum valt de laatste tijd steeds vaker in bij Exodus wanneer de heer Holt verplichtingen heeft met slayer.
Laat niet onverlet dat een vervolg op deze meer dan prima plaat meer dan welkom is.

Volgens de eigen FB pagina zijn de heren een 10th anniversary docu aan het maken, ik neem aan over dit album? Geen idee waarom eigenlijk. Laatste persbericht was in juni dat ze in de studio bezig waren met een nieuw album en inmiddels zijn ze aangemeld bij wat Duitse festivals komende zomer. Er zit dus iets van beweging in.

Heathen - The Evolution of Chaos - 10th Anniverary Reissue Trailer - YouTube
Vanaf 31JAN2020 te koop.

Dit blijft een amusante plaat ondanks het generieke geluid. Heathen pakte de draad van Victim Of Deception lekker op en leverde een daarmee een mooie opvolger op.

Het tienjarig jubileum van dit album levert maar liefst 1 instrumentale bonus track op. En een dvd met wat livespul van voor dit album uit 2009.
Ik pik voor de gelegenheid voor mezelf er nog maar eens wat losse tracks uit op dit Altus/ Lum feestje. Control by chaos is bijvoorbeeld zo doorspekt met gitaar leads dat zelfs Gary Holt nog een solo erbij mag doen. Heerlijke track.

Het vroege werk van Heathen ken ik nog niet. De band is bij dit album pas op mijn radar gekomen. The Evolution Of Chaos is een prima thrashmetalalbum, dat in het gitaarwerk erg aan Exodus doet denken maar ook aan Testament (Bloodkult). Het album heeft helaas wel een aantal tekortkomingen: de productie is erg vlak, een aantal nummers hadden korter gemogen en A Hero's Welcome is een wel erg cheesy. Die hadden ze prima achterwege mogen laten.

Score: 71/100

Binnenkort de rest van deze band maar eens checken.