The Invaders - Spacing Out (1970)

De grootste funksensatie ooit op vinyl geperst. Spacing Out overstijgt de term Funk, de term muziek zelfs. Een trip, zo noem je het best. Voor mij dus geen acid, pot or pills, dankjewel. Als ik een dosis nodig heb leg ik dit zwarte goud op mijn platenspeler. Weg van de wereld, ergens outta space vertoef ik, latijnse saxen blazen rechts in m’n oor, terwijl de ritmische conga’s langs links komen binnensijpelen. Of is het andersom, ik kan niet meer helder denken. Ow shit, een baslijntje zet zich op mijn heupen, voeten kunnen de grond niet meer raken. Mijn hart bonst op het ritme van drums, terwijl handen lustig achter sterren grijpen. Omhoog, omlaag, mijn hoofd tolt proberende het tempo te volgen. Ach, men kan mij niks maken, de wetten van de zwaartekracht zijn allang verworpen. Ik moet nu de zon zijn genaderd, zweet maakt zich meester van mijn voorhoofd. Hitte kan mij niet weerhouden de trip te doorstaan. Het einde is nabij, maar dat deert niet. De roes zal nog een hele poos nazinderen.
Een plaat die onmogelijk door mensen kan gemaakt zijn. The Invaders zelf zouden afkomstig zijn van Bermuda, een reden te meer om te geloven dat het hier om aliens gaat (alsof ze muziek maken op Bermuda, yeah right!). De muzikanten mogen dan mensennamen hebben aangenomen, het is niet omdat ik de ‘bling’ om mijn nek als 24-karaats goud verkoop dat dat ook zo is. Van Mars komen ze dus.