Janet - Janet. (1993)

Wat ik altijd heel bijzonder aan dit album heb gevonden zijn de vele superkorte stukjes die telkens tussen de nummers in staan. Wel vervelend als je het album op shuffle hebt staan. Maar goed, daar leent het album zich vind ik ook wat minder voor, omdat de nummers duidelijk gestructureerd op de plaat zijn gezet, zeg maar rap opbouwen en dan langzaam maar zeker uitlopen. De bonustrack had ik er liever af gehad, deze dissoneert hier duidelijk bij.
3.5***

Dissoneren of niet, het blijft toch een geweldig "supremes-achtig" nummer!

Dit is echt een van de beste cd's van Janet. De sfeer die deze cd uitademt is gewoon heerlijk... Vanaf het relaxte That's The Way Love Goes tot het vrolijke Whoops Now biedt Janet alles: r&b (you want this, because of love) hip hop (new agenda) dance (throb, if) rock (what'll i do) ballads (again, where are you now) en slow jams (any time any place) onder een universeel thema: liefde en sex. Een cd die je blijft luisteren...

Throb had voor mij niet gehoeven, dat gehijg en gejammer heeft ze helemaal niet nodig, laat dat maar aan de Britneys over.. Janet kan juist heel sensueel zijn met woorden, daar ligt haar kracht. Luister maar eens naar de ballads op dit heerlijke album. De uitschieter is voor mij Any Time, Any Place: Hitte gegarandeerd, zelfs met -15 en een pak sneeuw voor de deur...
Voor mij is dit haar beste plaat, met Velvet Rope als close 2nd.

****

Throb vind ik nu juist een geweldig nummer van haar. Zo heerlijk anders Track 28 staat hier als bonus en dat klopt volgens mij niet. Staat op elke versie, alleen het is een hidden track, is toch wat anders als een bonustrack. Dat nummer (Whoops Now) vind ik juist weer verschrikkelijk.. En Again moet je ook niet te vaak horen, ze valt daarbij nogal door de mand met haar stemgeluid (lees: vals). If is een heerlijke 'smerige' rocktrack die ik wel wat meer van haar had willen horen. That's the Way Love Goes blijft voor mij het ultieme jaren 90 R&B-nummer, staat als een huis nog steeds. Favoriete album van Janet blijft voor mij nog steeds Rhythm Nation 1814. Kan hier net aan 3 sterren kwijt.

Yup, she's back met "Feedback" met bijbehorende superstrakke vid: I love it!!

Dit album blijft nog steeds haar beste, met zoveel gevarieerde tracks en damn! Wat zag ze op haar mooist uit! Toen "That's the Way Love Goes" werd uitgebracht, wist ik niet eens dat het toch echt Janet J. was: normaal kende ik haar van top tot teen in het zwart (tijdens het stoere R.N. 1814) en als een lief dik propje (Control) en ze is er nog steeds, ondanks alles: Living Legend!

Janet Jackson is hier perfect in balans en daarmee bedoel ik dat de vormgeving en de inhoud zelden zo synchroon hebben gelopen omdat deze weinig om het lijf heeft. Het is typerend voor Janet Jackson dat de hoesfoto meer heeft losgemaakt dan de muziek. Schrijnend.

Snakeskin, dan ben ik benieuw hoe jij Madonna d'r muziek beoordeeld, afgaad op je reactie.
Ik denk dat je laatste woord in je reactie volledig op jezelf slaat.

Een van haar beste albums, zeker gezien haar laatste 3 albums (die de meeste mensen waarschijnlijk ook gemist hebben hier in NL).

Wat mij betreft misschien wel de beste zelfs.

Nounou... Met die meer dan zielige tiet-vertoning heeft ze volgens mij al haar credits verloren.

Album wat een meer volwassen en gestylde Janet liet horen. That's The Way Love Goes is een mooi nummer en binnen de moderne r&b komt dit dicht bij een klassieker (of dat is het al). Veel verschillende soorten nummers zorgen voor een aangename afwisseling. Erg prettig album met een gastoptreden van Chuck D!

Het is een goed uitgebalanceerd album met dance, pure pop en enkele sensuele ballads. Een topzangeres is Janet Jackson niet, maar het songmateriaal mag er wezen. That's the Way Love Goes was een gigantische hit en vind ik samen met Throb het beste nummer hierop.

.. En any time, any place.. man man wat een video/sfeer, mooie zang ook! Heb trouwens recent de live versie van 'again' bij de Oscars gezien.. Niet verwacht, maar Janet heeft het echt mooi gezongen.
Again, live by Janet J.

Beetje late reactie.



Beetje onzin ey. Muzikaal was ze tijdens deze periode in haar peak. Hoesfoto is geïnspireerd op Madonna's "Like a Prayer". Mooi vind ik dat wel, van haarzelf plus 'n mooi compliment naar Madonna.



Sja dat zegt niks over haar muzikale contributie in de popmuziek. Ze heeft moeten boeten voor haar 'nipplegate". Amerika heeft haar nooit 'vergeven'. En dat is best triest.

Maar goed.

Inderdaad is dit album dé piek in haar carriere geweest (van Rhythm Nation t/m The Velvet Rope) en heeft het in totaal drie albums geduurd voordat het drastisch minder werd. Alhoewel haar laatste album mijns inziens toch een goede opleving is. Begrijp ook niet helemaal de commotie rondom de hoesfoto: er zijn veel schokkendere albumhoezen te noemen ipv dit onschuldige exemplaar.
Overigens vond ik het toendertijd (en eigenlijk nog steeds) er mooi uitzien en een totale metamorfose in vergelijking met Rhythm Nation. Op mij kwam het toen over alsof ze al haar onschuld definitief van zich af heeft geschud en dat beviel mij wel.
De muziek op dit album was voor mij eveneens wennen, want het ging wel erg resoluut naar sex. Ben er niet vies van, maar ik was het niet van haar gewend. Later ben ik het gaan waarderen en behoort deze inderdaad in de Top 3 albums van JJ.
Ik heb destijds de deluxe versie gekocht met een extra disc met bonustracks. Daar staat ook One more chance op en had zeker niet misstaan op disc 1.

Dit album is me iets teveel op R&B gericht, maar nog steeds wel aardig!
That's the Way Love Goes is voor mij het beste nummer van het album!

De hoes van de speciale editie is enorm mooi!:)P

Na RN1814 het beste album van Janet. Control volgt niet veel later.
Lekker afwisselend album met een aantal gedurfde tracks (Throb, This time). Ook de zwoele nummers zijn lekker.

Wel grappig dat je dan net het meest R&B achtige nummer het best vindt.

Tja.. dit is een lekker laid back nummer...

met te veel R&B bedoel ik eigenlijk meer dat verschrikkelijk zoetsappige...

That's the way love goes is gewoon een geil nummer!

Die laatste single(s) waren wel onderhand in 1995 uitgekomen toch?

Alleen de laatste track, maar toch heeft dit album veel singles geproduceerd. Voor Rhythm Nation gold overigens hetzelfde: Love will never do kwam pas 2 jaar later uit.

En zelfs 2 jaar na dato wist ze er nog een #1 hit mee te scoren in de USA. Janet was echt mateloos populair destijds. Zonde dat ze nu merendeels voor lief wordt genomen. Haar albums draai ik nog vaak en blijven lekker wat mij betreft.

Visueel en teskstueel is het lieve, onschuldige meisje verdwenen.
Janet is definitief volwassen.
Muzikaal vind ik dit album wel een stap terug. Minder funky en meer R&B is voor mij net de verkeerde kant op.
Neemt niet weg dat het album nog steeds lekker wegluistert.

Ik verlaag naar 1.5.

Janet werd meegezogen in de eenheidsworst van de hip-hop / R&B die in die periode zo enorm populair was (R Kelly, Jodeci, SWV, etc etc) en dat gegeven maakt deze plaat met de vele overtallige segues echt een enorm lange en vervelende zit.

Ik lees hierboven dat mevrouw veel stijlen combineert... zelfs Rock.. als er een gitaar over een R&B nummer wordt gezet, is dit niet meteen een rock nummer. Het geeft het geheel wel een net iets verrassende twist (zoals ze eerder met Black Cat deed) maar het blijft in geval van deze plaat slaapverwekkend.

Alleen that's the way love goes en whoops now kunnen me bekoren. Gelukkig kwam Velvet Rope hierna.. ook nog veel R&B maar in ieser geval wel een stuk gevarieerder.

Haar derde kaskraker. En wéér iets totaal anders voor Miss Janet!
Dit keer leren we Janet's sensueelste kant kennen. De R&B is veelal aanwezig maar de rock- en zelfs opera-invloeden ('This Time') zijn ook er ook. Janet is op dit moment één van de allergrootste en meest invloedrijke artiesten op aarde en dat bewijst ze met dit album wederom (ruim 25 miljoen verkochte exemplaren!).

Van pure R&B ('That's The Way Love Goes') naar wat meer rock ('If') en aan het eind van de plaat de wat rustigere nummers (de voor een Oscar genomineerde ballad 'Again'; het door Braziliaanse jazz-geïnspireerde 'The Body That Loves You' en natuurlijk dat heerlijke 'Any Time Any Place').

Met de bijbehorende videoclips maakt ze van de nummers een visuele belevenis en veel hedendaagse artiesten zijn zichtbaar geïnspireerd door Janets video's (niet alleen door de video's van deze plaat). En dan weer de interludes.... Goud! Het is een geheel. Wel belangrijk om Janet's albums op de juiste volgorde te luisteren! En dan die albumhoes: zeer iconisch.

Mijn favorieten zijn 'The Body That Loves You' (wat een fijn en rustgevend nummer), 'This Time' (zulke nummers moet je koesteren) en 'If' (welke dansliefhebber heeft deze video niet geprobeerd na te dansen?). Ja, vijf sterren.

Stapje terug . Inderdaad vervalt Janet hier in glijerige R&B. Toch is het niet helemaal hopeloos. That's The Way Love Goes is een lekkere opener en ook If is een prima song .Whoops Now is dan weer van een enorme lulligheid.3 sterren

Ik weet nog goed dat Janet één van de artiesten was die maar wat graag op Madonna af gaf toen dit eind 1992, na Madonna's Sex boek debacle, ineens 'in' was. Ook Janet's kritiek op het album Erotica loog er niet om, het was plat, totaal niet sexy en weet ik wat allemaal. Janet zou dit allemaal heel anders doen zei ze.
Een half jaar later was daar dan deze plaat. Zeker één van Janet's beste en ik draai hem dan ook graag en vaak, maar minder plat dan Madonna's Erotica is dit zeker niet. Sterker nog, ik vind Erotica nergens écht plat, in die categorie wint Janet. het, alleen al met het nummer Throb, dat compleet nergens overgaat en alleen maar één zeurderige hijgpartij is. Zo erg gaat het op Erotica nergens tekeer. Verder zie ik aardig wat overeenkomsten tekstueel en muzikaal. Janet heeft hier duidelijk afgekeken van de queen of pop en dat is totaal niet erg, want het heeft geresulteerd in een heerlijk tijdloos album.

De niets toevoegende 30Year anniversary komt vrijdag uit, de 3LP is wel mooi maar de 2cd is zo zwakzinnig, geen enkele meerwaarde.

Again is een schitterende ballad. Heel aardig album toch, al zijn die interludes bloedirritant en ook totaal overbodig. Toch 4 sterren

R&b krijgt op deze site al snel lage ratings, maar ik ben het er niet mee eens. Janet Jackson is een grote en dit is een geweldig album. Janet. duurt met een uur en een kwartier wat lang, maar dat wordt goedgemaakt door de grote variatie in stijlen, vooral omdat deze stuk voor stuk top worden uitgevoerd. Van begin tot eind zeer boeiend.