Lootpack - Soundpieces: Da Antidote! (1999)

Vooral hier vindt ik Madlib wel goed.
Madlib geen flow? ik vindt hem net als MF DOOM een heel unieke flow hebben. Zo goed dat je soms zelfs niet door hebt of hij nou op de beat rapt of niet. Hij zweeft er tussen in, net als MF DOOM, geweldig. En zijn stemgeluid, ik digg het te erg.

Ik vind deze plaat stiekem beter dan The Unseen. Werkelijk geweldige producties zoals we gewend zijn van Madlib en rappend gewoon in orde, beter dan bij The Unseen die ik toch wat te eenzijdig vind wat dat betreft. Dikke 4*

Saai en monotoon als Doom idd...

Vorige week heb ik deze toch maar gekocht, puur omdat ik deze artiesten maar al te graag steun. De 21 euro die het me gekost heeft waren het meer dan waard, wat een absoluut top album is dit. Madlib is nog nooit zo in vorm geweest. Hij rapt niet alleen mooi maar heeft ook erg sterke lyrics. Nu ik er het boekje met teksten bij heb kan ik het nog meer waarderen dan dat ik het al kon. Wildchild is als rapper zelfs nog een tikkeltje beter. Hij is dan ook een van mijn favoriete MC's. Vaak komt hij ook scherp uit de hoek. DJ Romes die voor de cuts en scratches zorgt maakt er een fraai geheel van. Zijn bijdrage moet dan ook zeker niet onderschat worden. Het album duurt geen moment te lang en blijft overal prachtig. Dat is toch een knappe prestatie. De nummers Long Awaited en Episodes behoren in mijn ogen tot de mooiste tracks ooit gemaakt in het genre hiphop. En ook New Years Resolution weet mij te beroeren.

Eigenlijk flauw dat ik er maar drie tracks uitpik want ik vind alles erg fraai. De gastbijdrages zijn groots, het geexperimenteer komt op mij sterk over en de skits zijn zeker van toegevoegde waarde. Nu ik hem op CD heb kon ik hem ook eindelijk op een mooie geluidsinstalatie draaien. Hiervoor stond dit album nog op de onbegrijpelijke score van 4,5*. Soundpieces: Da Antidote verdient wat mij betreft toch echt de maximale score en een dikverdiende plaats in mijn top 10.

Jongen toch, je had hem voor € 14,99 kunnen krijgen (ik weet dat er € 16,99 staat, maar je moet lid zijn om daar te bestellen en ieder lid kreeg vandaag een kortingsbon van € 2,- toegemaild).

Het is maar geld... en het was een gezellige middag in Den Bosch .

Klasse album

Wat'n heerlijke beats krijgen we hier toch. De beats zijn meer down to earth dan op The Unseen en zijn dan ook ideaal voer voor een straight spitter als Wildchild en Madlib in zijn eigen -iets minder gekke- persoon. De producties zijn origineel, hard, tegelijk old school en futuristisch, geniaal,... Wildchild trekt zijn streng als MC en flowt lekker, maar is niet bepaald "feilloos" of "geniaal" wat de door Madlib geproduceerde beats wél zijn. Madlib hoor ik gewoon erg graag bezig, vooral op zijn eigen beats. Er staan enkele nummers op waar ik minder mee heb, maar 80% van dit album vind ik dan ook weergaloos goed. Als ik echt alle nummer als briljant begin aan te voelen gaat dit naar de 5*. Retestrak album toch...
Dikke 4,5*

DAMNN dit album moet ik ORIGINEEL hebben wat geniaal!!!

Soundpieces: Da Antidote! is de naam van een plaat die veel betekend heeft voor hiphop. Niet alleen is het een van de eerste (en kwalitatief meest hoogstaande) releases van het toen (in 1999) nog kleine Stones Throw-label, maar het is ook de eerste plaat die volledig geproduceerd is door Madlib. De producer uit Oxnard vergaarde na Soundpieces vooral bekendheid met projecten als Jaylib (met J Dilla) en Madvillain (met MF DOOM), maar het met rapper Wildchild en DJ Romes gevormde Lootpack behoort ook absoluut tot een van de beste hiphopcollaboraties uit de geschiedenis.

In 1993 liet Lootpack voor het eerst van zich horen op het album 21 & Over van Tha Alkoholiks, waarna Lootpack zelf de EP Ill Psych Move in 1996 uitbracht bij Crate Digga Palace, het label van Madlibs’ vader Otis Jackson Sr. Stones Throw-oprichter Peanut Butter Wolf raakte (door deze EP) onder de indruk van het trio, en besloot ze een contract aan te bieden voor het zijn nog in de kinderschoenen staande label. Dat bleek een gouden zet van de toenmalig producer en DJ, Lootpack zette namelijk in 1999 met Soundpieces Stones Throw op de kaart.

Het album blinkt vooral uit in haar originaliteit. Ieder lid van Lootpack draagt hier op zijn eigen manier een steentje aan bij. Wildchild weet met flexibele rijmschema’s en een snelle, prettig hakkelende, flow telkens weer verrassend uit de hoek te komen. Tegelijkertijd bouwt Madlib (die overigens niet onverdienstelijk veelvoudig rapt) met de meest vreemde samples geniale beats, terwijl DJ Romes met scratches van enkele klassieke hiphopnummers (zoals Mass Appeal (van Gang Starr) op New Years Resolution en Time’s up (van O.C.) op Wanna Test) zorgt voor de nodige herkenning. Knap is dat elk lid met zijn specifieke kwaliteiten voor toegevoegde waarde zorgt. Zelfs Romes, die een niet al te opvallende rol heeft, is een onmisbare schakel in het geheel. Nog knapper is dat het album nergens geforceerd overkomt, ondanks dat het geheel op het eerste gehoor nogal, zij het georganiseerd, rommelig aandoet. Uiteindelijk blijken alle puzzelstukjes perfect in elkaar te passen.

En dat is terug te horen op het vierentwintig nummers durende album; een mindere track zit er niet tussen en het ene topnummer volgt het andere in rap tempo op. Makkelijk te verhapstukken nummers zul je overigens niet tegenkomen, daarvoor zit het muzikaal te gecompliceerd in elkaar. Madlib verwerkt in elke beat meerdere geluiden, zodat je bij vrijwel elke luisterbeurt weer nieuwe ontdekkingen doet. De muzikale genialiteit, en bovenal creativiteit, komen op Soundpieces sterk naar voren. Productioneel hoogtepunt is Whenimondamic, dat bovengenoemde facetten samensmeedt, en tevens een gedreven Wildchild kent die wack MC’s een draai om de oren geeft.

Tekstueel focussen Madlib en Wildchild zich vrijwel uitsluitend op collega-rappers, die, zonder dat er namen genoemd worden, met de grond gelijk worden gemaakt. Om enkele quotes aan te halen: “Every day, every place, got my pants saggin'//For y'all niggas that be strictly braggin' //Up at the spot so eager to grab the mic with the breath of dragon//Niggas be walkin’ around waggin' there tail taggin'” (Madlib op Hityawitdat) en op Law of Physics wordt geopperd dat MC’s die in aanraking komen met Lootpack “break on contact”. Op zichzelf is deze thematische inslag niet zo verwonderlijk; da antidote (het tegengif) heeft namelijk als doel om hiphop er weer bovenop te brengen en een tegengeluid te bieden aan de overheersende gangsterrap in die tijd. Al het “onkruid” wordt derhalve met wortel en al uit grond getrokken.

Soundpieces betekende voornamelijk de doorbraak van de krakende, piepende en bovenal vreemde productiestijl van Madlib. De creatieve bubbel waarin Madlib zich bevond moest zelfs nog uiteenspatten, want zijn stijl heeft zich na dit album sterk doorontwikkelt en klinkt, hoewel nog steeds herkenbaar, niet meer zoals op dit Lootpack-album. Wildchild en DJ Romes vergaarden een stuk minder bekendheid, al heeft eerstgenoemde met zijn soloplaten Secondary Protocol (2003) en Jack of all Trades (2008) verdienstelijke werken achter zijn naam staan. Het blijft jammer dat Lootpack als geheel na Soundpieces geen volledig nieuw album heeft opgenomen (het niet eerder uitgebrachte werk op The Lost Tapes (2004) niet meegerekend). Officieel is de groep echter nog niet uit elkaar, en dat biedt toch een sprankje hoop. Een nieuwe antidote is wat de kwakkelende hiphopscene op dit moment wel kan gebruiken om er weer bovenop te komen.

Origineel

Zo wat was het moeilijk om deze cd in geheel te beoordelen maar ik vind 'm toch wel erg goed Nr's als Law of Psysics, The Anthem,Whenimonthemic en hityawitdat is echt de genialiteit van af te proeven de rest is ook zeer fijn maar toch ook een paar mindere nummers zoals cratediggin(beetje saai) en Verbal Experiments(irritante sample) en ja eigenlijk was dat het ook wel de heerlijke skits en harstikke lekkere zelfs geniale nummers maakt dit album een 4,5 wat nog zeker kan groeien naar een 5 en een plek in m'n top 5

Heb deze in bestelling staan en ben erg benieuwd!

Dit is geweldig. Klap BOOM zo 4,5 *. Damn Lootpack

Hun stemmen lijken zoveel opelkaar.

Ik word wel vrolijk van Whenimondamic. Nodig even hier beslag op leggen.

Heb dit album de laatste 2 jaren een paar keer geprobeerd maar vond er nooit zoveel aan. Het is nogal een chaotisch album en ook de flows van de rappers zijn niet heel erg toegankelijk maar nu begin ik het toch wel goed te vinden. Komende tijd maar eens wat vaker luisteren

Vinden jullie trouwens ook dat een van de rappers kwa stem op Guru lijkt (Is dat madlib?)

20 Questions (1:06) wat een dope track is dat een van de beste hip-hop tracks die ik de laatste tijd heb gehoord!

Dit is geen normaal Hip-Hop album.
Het is speciaal dit omdat de beats van Madlib komen dat is punt 1, maar er word ook gewoon anders op gerapt luister bijvoorbeeld eens naar "Answers" het is heel anders gerapt als je het aan mij vraagt, er staan veel dope tracks op. Ik vind de intro ook zeer goed leuke geluiden enzo de intro spreekt me echt aan! Daarnaast hoor je Quasimodo hier ook ik houd van zijn stem . Ik had het album echter wel iets korter gemaakt, een uur is volgens mij wel zat er kunnen wel 4 tracks uit denk ik. Loopack is zeer goed jammer dat ze niet meer albums hebben gemaakt. 4*

Wat is dit toch een heerlijk album! De ene na de andere geweldige beat en als mc's zijn ze ook meer dan prima voor dit album.
Helaas dat het 1 uur en een kwartier duurt waardoor er toch weer iets mindere tracks tussen moeten zitten.
Questions, Long Awaited, Law Of Physics, 20 Questions, Break Dat Party, Wanna Test en de singles zijn gewoon geweldig!

Ik moest er even inkomen - de lengte, de rommeligheid, even bekend raken met de muziek - maar toen ging het hard. Ik kan hier niet meer van afblijven. Dit is een pakket afgrijselijk sterke en eigenzinnige beats, met daaroverheen fijne MC's die er dankzij hun aparte flows prima bij passen. Madlib, die ik op het Jaylib-project saai en zwak vind rappen, vind ik hier prima voor de dag komen. Ook de gastartiesten zijn stuk voor stuk uitstekende keuzes. Opvallend sterke refreinen bovendien, trouwens!

Maar wat dit echt zo fantastisch maakt zijn natuurlijk die beats (het werd al opgemerkt: oldschool en futuristisch tegelijk - heel bijzonder). Het is jammer van Crate Diggin', een wat saai en tekstueel geforceerd nummer - Madlib wil graag een ode brengen aan zijn grote passie, maar dat blijkt kennelijk lastiger te zijn geweest dan gehoopt, want het is totaal niet boeiend - en Verbal Experiments, dat een vervelende beat heeft (maar wat spit God's Gift lekker, trouwens!). Ze kunnen de pret echter niet drukken. Lang niet.

Als geheel kan ik er dus geen genoeg van krijgen, de lengte is ook totaal geen probleem meer. Favorieten kiezen is dan ook geen doen - al is Laws of Physics misschien nog wel het vetste van allemaal. Laten we het zo zeggen: dit is één van de beste hiphopalbums die ik ken.

"If you're not flipping cuts like DJ Romes
Well, then you're not (representing with the LP)
Now, if you're not dropping tracks like Madlib
Well, then you're (not representing with the LP)
Well, if you're not..."

Erg toffe plaat dit, gek genoeg pas recentelijk goed beluisterd, terwijl whenimonthemic al jaren een van m'n favoriete tracks is. Madlib is een held, maakt er weer een prachtig interessant plaatje van.

Wat een gruwelijke vette producties heeft dit album toch. Sowieso een genot om deze weer eens aan te slingeren. Lees in sommige reviews dat het te veel van hetzelfde is en te lang duurt, maar dit soort platen kunnen me niet lang genoeg duren. Een vette trip van eind jaren 90 top underground hiphop.

Nog geen honderd stemmen en slechts 2 berichten de afgelopen tien jaar. Dit album verdient meer. Ik begrijp alleszins dat Madlib gewoon nog zoveel toffe dingen heeft gedaan hierna, dat dit meesterwerk een beetje naar de achtergrond is verdreven. Tijd om wat welverdiende aandacht te geven. Lees niels94 z’n bericht, corrigeer het stuk over Verbal Experiments met dat dit nummer juist een van vele hoogtepunten is en merk bovendien op dat het album ondanks de lange duur geen moment verveelt. Juist het stuk vanaf Likwit Fusion is zo goed, dat het einde gevoelsmatig te snel nadert. Man, zo’n stuk als 20 Questions; zo kort maar zo episch tegelijk; echt hogeschoolhiphop dit. Dit doet niet onder voor The Unseen en/of Madvillainy. Niet veel in ieder geval.