Reverend & The Makers - A French Kiss in the Chaos (2009)

Wat ik tot nu toe van deze plaat gehoord heb is leuker dan de 1e plaart, straks maar eens goed luisteren als ik hem binnen heb

Briljant!! Misschien dan wel niet zo goed als hun debut, maar absoluut een waardige opvolger van "The State of Things"

Vandaag in de winikel, 2x gedraaid en hijs is, zo niet, erg goed, begin met 3,5 maar kan 4 worden, hij is wat commercieler maar dan in goede zin van het woord, zal daarom ook misschien eens in NL gaan lukken, wat het lukt hier nog niet

Ik vond hem nog niet al te spannend, maar ik ga hem zeker nog een herkansing geven, want met name No Soap (in a Dirty War) is een prachtig liedje. Met Jon McClure heb ik nog altijd het gevoel dat hij een geweldig album in zich heeft, maar vooralsnog komt het er nog niet uit.

Zeker vier sterren voor dit prachtige werk. Vanaf het begin werd je meegezogen om het waarschijnlijk nooit meer stop te zetten. Dankzij Musicmeter heb ik dit ontdekt. Bedankt!

doet me zeer denken aan mando diao alleen dan muzikaal iets minder

Damn waar is dat deuntje van uit het eerste nummer???

Goed album niet zo als de voorganger maar komt vast nog wel!

War - Low Rider



Lekker gemoedelijk popplaatje. Meer niet, maar dat is geen bezwaar.

Best een aanstekelijke plaat. Ik hoor er geen echte kleppers op staan (He Said He Loved Me van het vorige album vond ik echt geweldig), maar echt storend vind ik dat niet eens.

Inderdaad een aanstekelijke plaat. Luistert lekker weg
en hier en daar toch wel een 'klein' toppertje.
Mermaids bijvoorbeeld vind ik een erg lekker nummer,
doet me op de een of andere manier een beetje 60's aan.
The Mamas and the Papas, Doors.. ofzo

Edit - heb dit album nu de hele avond opstaan
en toch maar 1/2 * erbij..

Silence Is Talking is leuk! Klinkt een beetje als The Chemical Brothers.

Nog nooit van reverend and the makers gehoord. Heb dit album net ontdekt via Musicmeter , maar wat een heerlijk album is dit. Gauw het andere album ook beluisteren. een dikke 4 voor mij

Heerlijke plaat. Ik draai hem al de hele dag op het werk en hij gaat gewoon niet vervelen

Goed album en dan 2,5*
Nou snap ik waarom de gemiddelde beoordeling van dit album zo laag is

ik weet het nog niet. is mij totaal onbekend. het eerste nummer doet meer verwachten, misschien een groeier? Lijkt erg sterk op Hard- Fi (once upon a time in the west)

Mmm, pop vind ik het niet echt: dit klinkt als rock. En gemoedelijk zijn heel wat nummers ook niet bepaald.

Reverend and the Makers komen uit Sheffield, net als the Arctic Monkeys. De zanger Jon McClure is bevriend met Alex Turner. Dat hoorde je op hun debuutalbum al terug, maar op deze opvolger A French Kiss in the Chaos hoor je dat nog iets sterker. Bijvoorbeeld in de retro sound die soms te herkennen is (zoals in Mermaids) en de heerlijk baslijnen die regelmatig door de nummers heen lopen, zoals in Manifesto.

De plaat brengt wat meer rock dan zijn voorganger en klinkt lekker strak. Nummers die eruit springen zijn Silence is Talking, No Wood Just Trees, Manifesto / People Shapers & Mermaids. Dat is al een hele lijst, maar nog opvallender is dat er geen minder nummer op dit album staat. Goed album dus: 4,0*

Grappig dat iedereen hier andere favorieten heeft. Ik had het al eerder over No Soap (in a Dirty War), maar eigenlijk vind ik het slotnummer het absolute prijsnummer. Geweldige tekst vooral ook (In these hard times for dreamers / are you a port in stormy seas or / will you let me down?) Ik zou Jon McClure best wel eens een ingetogen soloplaat willen zien maken.

Ik moet zeggen dat het slotnummer Hard Time For Dreamers inderdaad ook erg sterk is.

Na nog een aantal draaibeurten zak ik een 0,5je omdat ik dit album, in tegenstelling tot hun debuut, toch wat te eentonig en te glad vind klinken. Het blijft wel een lekker album en Hard Time For Dreamers is inderdaad het prijsnummer.

Voor 2 euro meer kreeg ik het nieuwe album van Mongrel, met oa John McClure als zanger en Matt Helders (AM) op drums, in een dubbelpak met deze nieuwste van Reverend and the Makers. Ik wist toen nog niet wie meededen en dacht: ach, ik waag het erop. Gisteren onbevooroordeeld opgezet: wat een aangename verrassing!

Mongrel - Better Than Heavy (2009)

Een stuk dynamischer dan dit A French Kiss in the Chaos.

Reverend & The Makers doen hun eigen ding

Een tweede album na een redelijk succesvol debuutalbum is altijd spannend. Weet de band zich te verbeteren of zakken ze weg. Reverend & The Makers hebben bewezen met French Kiss In The Chaos dat ze zichzelf kunnen overtreffen.

“I Like Music because… it can adequately sum up whatever mood you're feeling, be that happy, sad, sexy, whatever; there's always a tune for every occasion and without music the world would be a very sad place." JON McCLURE (Bron: ilikemusic.com)

Jon McClure (bijnaam Reverend) is het middelpunt van de band Reverend & The Makers en afkomstig uit het muzikale Sheffield (waar ook de Arctic Monkeys, Joe Cocker en the Human Leaugue vandaan komen). Daar staat hij als plaatselijke held bekend als songwriter en dichter.

Bevriend zijn met Alex Turner van de Arctic Monkeys, die hem zijn mentor noemt, helpt natuurlijk ook. Echter Jon en kornuiten gaan hun eigen weg. En dat is best knap als de platenmaatschappij je dezelfde weg op probeert te duwen als het geluid van Arctic Monkeys (met een lucratieve deal en veel geld).

Door in het voorprogramma van de Arctic Monkeys te gaan staan wist Reverend de aandacht van het grote publiek op zich te vestigen, maar als je vervolgens na je debuutalbum uit 2007 lange tijd niets van je laat horen zakt die aandacht natuurlijk weg.

Dat ze in de tussentijd niet hebben stil gezeten is duidelijk te horen op het nieuwe evenwichtige album. Er staan nauwelijks slechte nummers op naast een paar mooie uitschieters. Voor mij zijn de uitschieters het openingsnummer Silence Is Talking (met het regelmatig terugkerende riedeltje van War’s Low Rider), Hidden Persuaders, Manifesto / People Shapers (waar ik Kasabian in hoor) en Mermaids. Kortom een lekker indiepop album (ik hoor een Indiase sitar) met en voor wisselende stemmingen van vrolijk, naar serieus en soms ook melancholiek.

Overgenomen van mijn blog: cd-recensies.nieuwslog.nl