Somfay - A Catch in the Voice (2009)

wat een plaat van jesse somfay, cd1 is ambientgetint, en cd2 bevat meer beat en zou je minimal kunnen noemen. dit is border community achtig kwa sfeer, maar dan vele malen beter met meer experiment dan de meuk die zij tegenwoordig uitbrengen. een waar epos, die zo gelimiteerd uit is gebracht dat downloaden eigenlijk de enige optie is.

Klinkt goed . Moet ik maar even achteraan gaan.

Geweldige plaat inderdaad. Ik heb hem nu weer op terwijl ik lekker in het zonnetje zit, het album leent zich er goed voor. Genieten geblazen!

Leuke artiest, net leren kennen via een mix van tuktak, deze hier. Ik vind dit fijner klinken dan het meeste van Border Community persoonlijk. Het brengt Boards of Canada in een minimal-techno setting en doet dat beter dan ik het bijvoorbeeld Nathan Fake vind doen (met Drowning In A Sea of Love). Eens kijken wat vaker luisteren ervan maakt.

Lang geleden dat ik hem nog eens opgezet heb en eens achterstevoren begonnen. Ik kan het jullie alleen maar aanraden. NotR en Borrealis zijn echt super. Nooit gedacht dat ik dit om 10.16 's morgens met een tas koffie en een krant in de hand zo zou kunnen apprecieren. Geweldig album.

Sterke stukken gemengd met songs die voor mij wat te lang doordrammen zoals Scotia en Amo Alucinor zorgen voor een iets of wat onevenwichtig album. Met een nummer als Folding Ghosts into Origami Stars scoor je dan weer wel ten huize popstranger. Magnifieke titel en dito sfeer.