Herbie Hancock - Maiden Voyage (1965)

Jazzklassieker van de zuiverste soort. Ik zou zeggen als je van tijdloze jazz houdt ; binnenhalen deze klomp goud.

Ik mocht de meester al meermaals live bewonderen op North Sea Jazz in Den Hague, en jawel, hij kan het natuurlijk nog steeds!

5 sterren voor klassieker uit het genre. *****

hier ben ik het helemaal mee eens
ik geef echter 4.5

Helemaal mee eens.

Herbie Hancock heeft zijn carrière toch flink verkloot nadat hij geen Blue Note-achtige jazz meer maakte.

Dit is zo ongveer zijn beste album. Maiden Voyage is zijn beste nummer.

inderdaad tijdloos. ik kom altijd in een goede stemming na het beluisteren van dit album.

Inmiddels opgewaardeerd naar de maximale score, dit album bruist van de energie en is een genot om naar te luisteren. Het album is gewoon af.

Ik ken het oeuvre van Hancock niet goed, heb jnaast deze alleen "emperyan isles"

Zijn er nog bezoekers met meer tips ?

@gish:
ben zelf ook geen grote kenner van hancocks oeuvre, maar heb naast deze ook nog cantaloupe island (http://www.musicmeter.nl/album/74964)
en die is ook uitstekend.
ik hoop dat ie bevalt!

Inventions & Dimentions is ook de moeite waard om eens te beluisteren.

Bedankt voor deze tips.

Ik weet niet of jullie wel eens in Maastricht komen?
Maar op het Sint Amorsplein in Maastricht, ligt een cd zaak waar deze jazzalbums voor ongeveer 5 euro per stuk liggen. Geen prijs voor zulke klassiekers!
Ik heb zo al een aantal jazzklassiekers voor bijna niets aan mijn collectie kunnen toevoegen.

Ben zijn latere werk ook wat meer gaan waarderen de laatste tijd, maar zijn Blue Note albums vind ik eigenlijk sowieso allemaal de moeite waard (check zeker Takin' Off, 1962).

Verder (meer jazz-funk georiënteerd):

Fat Albert Rotunda (1969)
Head Hunters (1973)
Man Child (1976)
Sunlight (1977)

Ik ben geen jazz-kenner, maar dit album doet me niet zoveel. Voor mij muziek waar ik niet echt in kan komen...

Ik weet het niet...het is namelijk zo met Herbie Hancock dat hij over het algemeen niet echt heel vloeiend doorspeelt, dat is dan ook misschien wel zijn stijl, maar in jazz vind ik lekker doorlopende solo's over het algemeen interessanter. Keith Jarrett bijvoorbeeld. Verder vind ik het allemaal wel een beetje stoffig klinken, maar eerlijk is eerlijk: het is wel kwaliteit.

Prachtige plaat, die lekker soepel en sfeervol loopt. Maiden Voyage is een klassieker en een heerlijke song. Trompet van Hubbard en sax van Coleman zijn erg smaakvol.

De Van Gelder platen zijn sowieso allemaal erg goed. De geluidskwaliteit is ook om van te smullen. Subtiel drum- en contrabas-spel ook.

Dit is een album met avontuurlijke en lyrische jazz met boeiende solo-passages van Freddie Hubbard (trompet) en George Coleman (tenor sax). Alle stukken zijn composities van Herbie Hancock zelf, en zijn sprankelende spel vind ik verrukkelijk. Maar ik ben óók een liefhebber van Ron Carter en vooral van Tony Williams (op drums), en zij maken dit album, dat mij iedere maal weer verrast, helemaal af.

Vooral het sprankelende pianospel van Herbie Hancock himself valt hier op, al mogen de andere participanten ook zeker niet over het hoofd gezien worden. In 1965 was Herbie Hancock, die nog 25 moest worden ten tijde van de opnames voor dit album, een jonge snaak die al een aantal toffe albums op zijn naam had staan, maar vooral bekend was van zijn werk met Miles Davis. Daar liep hij bassist Ron Carter en drummer Tony Williams tegen het lijf, en zij zorgen hier voor een heerlijke groove.

Hubbard en Coleman (George, niet Ornette) laten van zich horen op trompet en tenor sax, maar treden eigenlijk nooit echt prominent op de voorgrond (al zijn de solo's die ze voor hun rekening nemen wel de moeite, vooral die van Hubbard!). De dynamiek tussen de vijf spelers is wat dat betreft erg knap. Naar verluidt was dit een conceptalbum dat een soort oceanische sfeer moest creëren, en daar is Hancock, die alle stukken zelf componeerde, wat mij betreft treffend in gelukt; de composities zorgen voor rust in het hoofd, maar borrelen ook langs alle kanten, alsof een reusachtige watergolf alles weg kan spoelen.

4 sterren

Nooit gerealiseerd dat dit een concept-album is, tot je de lp zelf in handen hebt en de linernotes van Hancock en de korte essay van Nora Kelly leest.

Overigens verraden de songtitels ook dat het een conceptplaat is. Ik vind het een krachtige en avontuurlijke plaat, en met de ogen dicht kun je je inderdaad voorstellen dat je op de machtige, woeste zeeën op een zeilboot zit, met dolfijnen en stormen.

Nu ik ietsje meer weet van jazz, kan ik ook zeggen dat ik de line-up echt erg sterk vindt. Coleman is uitgegroeid tot één van mijn favoriete tenors en Hubbard en Hancock zijn natuurlijk ook fantastisch. Williams drumt trouwens best subtiel hier en Carter is gewoon Carter: supersteady en in the pocket.

Als nieuwkomer in de wereld van jazz ontdekte ik onlangs dit meesterwerk. Maiden Voyage heeft een diepe indruk op me gemaakt; alles aan dit album lijkt te kloppen. Ik heb er geen verstand van, maar ik raak telkens weer in vervoering door het drumspel van Tony Williams. Zijn dynamische stijl vormt een prachtige harmonie met de blazers en het pianospel van Herbie Hancock. Ik durf het aan om te zeggen dat dit de beste drumpartij is die ik ooit heb gehoord. Hancock laat hier horen dat hij niet onder doet voor grootheden als Mingus, Miles en Coltrane.

Dit album wordt voor mij beter en beter des te vaker ik ernaar luister. Vanavond vallen alle kwartjes en ga ik naar 5* voor dit meesterwerk.