Billy Joel - The Bridge (1986)

Wisselvallig album van Joel, het lijkt een soort tussenalbum tussen twee enorm commerciele klappers. This Is the Time is een zeer sterke single waarvan het jammer is dat dit geen enorme hit werd, het huppelende A Matter of Trust is wel lekker (vooral live), het ietwat funky Modern Woman wel aardig maar ook niet veel meer dan dat en het jazzy Baby Grand met Ray Charles als albumvuller wel oke maar het niveau gaat er niet echt van omhoog.

De vier door mij opgesomde liedjes volgen elkaar op bij dit album. Misschien is dat wel gelijk het probleem. Van alles wat maar bij elkaar is het los zand. Er is geen synergie/coherentie tussen de tracks. Dat is bij opvolger Storm Front veel meer het geval al moet ik er eerlijkheidshalve ook bij vermelden dat het kwalitatieve gemiddelde gewoon hoger ligt.

Eén van de weinige albums van Billy Joel die ik tot nu toe weinig beluisterd heb. In die jaren veranderde mijn smaak naar Alternatieve muziek, dus nooit in verdiept, zeg maar losgelaten.

Billy die vocaal jongleert op Big Man on Mulberry Street is op de grens van zijn kunnen... het is een nummer met Big Band sound maar ook met een cheesy stukje gesampled brass op een synth... Billy aan het experiment is helemaal niet zo slecht, alleen dan is het niet een geheel, ook als het best wel meevalt want zo experimenteel is de heer Joel niet. Uiteindelijk draait het om ballads bij zijn muziek en daar kan je niet veel mee experimenteren. Afwisselend de Jazz kant en dan weer de Pop Rock kant hoor ik als invloeden.

Het meest in het oor spelend is echter het vele hoog in de opnames en een minder warm geluid ten opzichte van vorige albums. Klinkt daardoor iets afstandelijker, waarschijnlijk zal dit live allemaal prima klinken maar op het album ontbreekt wat warmte. Het was natuurlijk de tijd dat iedereen een crispy DDD album wilde maken maar dat klonk niet altijd geslaagd. De keus voor een poppy geheel geeft de pianist van warme singer-songwriter klassiekers ook minder ruimte om zijn troeven op tafel te leggen.

Favorieten: Modern Woman en heerlijk pianowerk op Baby Grand met hulp van Ray Charles.