Lee Fields and The Expressions - My World (2009)

Hierboven las ik een opmerking dat hij weinig soul in zijn stem heeft. Daar kan ik me volledig in vinden. Dat is overigens ook niet zo raar omdat het bij funk meer om de rauwheid van de stem gaat en niet per se om de diepgang en emotie. Dat betekent uiteraard niet dat dit album daardoor minder genietbaar is. Dit album voelt meer aan als een impulsieve jamsessie dan een doordacht plan om een studioalbum te lanceren. Dat maakt het tegelijkertijd ook zo mooi. Het album is als geheel erg luchtig en hangt allerminst als clichés aan elkaar. Het heeft bij mij een ontspannende werking en ik wil ook helemaal niet analyseren hoe goed of hoe slecht dit album eigenlijk is. Gewoonweg fijne arrangementen die inderdaad erg funky en groovy zijn en die overigens prima passen bij Lee’s stemgeluid.

Na het relatieve succes van de heruitgave van Problems (2002) - een soul / funk album uit 1973 - kwam de "kleine James Brown" in 2009 na al die jaren met een nieuw album: My World. De jaren ervoor was er al sprake van een revival van klassieke Soul en Funk op o.a. dit Truth & Soul Label en op het Daptone label. Denk aan artiesten als El Michels Afair & Sharon Jones, met wie Lee ook een prachtduet op nam. Dit nummer staat bijvoorbeeld ook op Daptone Gold: een sterke verzamelaar.

Dit My World past bij deze Soul revival en is een zeer geslaagd klassiek Soul album geworden met prachtige songs waarop de krakerige, pure maar toch strakke stem van Lee Fields goed tot zijn recht komt. Ook de begeleidsband The Expressions speelt ijzersterk: het klinkt vakkundig en bevlogen tegelijk. De blazers zijn echt een genot om naar te luisteren. Echt briljant mooi vind ik Honey Dove, My World Is Empty Without You & de titelsong. Zeer aan te raden dit album.