Over het geheel bezien een redelijke plaat van Ministry, waarop even stoom wordt afgeblazen van de mijlpaal Land of Rape and Honey en weer wordt opgebouwd naar het meesterwerk wat erop zou volgen: Psalm 69. Het constante niveau van die 2 platen wordt namelijk lang niet gehaald, halverwege is het gewoon uit met de pret.
Er staan zeker zeer sterke nummers op dit album, vooral het begin is denderend: Thieves en Burning Inside, lekker ruw en gemeen. Echter, er komen ook diverse passages voorbij waar Jourgensen de weg een beetje kwijt lijkt te zijn. Zeker de tweede helft van de plaat begint het sterk staande huis wat tot dan toe is opgebouwd behoorlijke scheuren in de muren te vertonen. Breathe vind ik al een duidelijke inzinking en So What is eigenlijk het laatste goede nummer, daarna gaat het van kwaad tot erger. Test is buitengewoon ondermaats en ronduit irritant, test mislukt zullen we maar zeggen. Daarna volgt nog wat middelmatig en saai geneuzel.
Hoe mensen in deze plaat een meesterwerk kunnen zien is me dan ook een raadsel.