Gregory Alan Isakov - This Empty Northern Hemisphere (2009)

Vreemd genoeg heeft het vier albums moeten duren voordat ik in contact kwam met deze geboren Zuid-Afrikaan die opgroeide in Philadelphia. Net zoals de vorige drie is ook dit album in eigen beheer en op diverse locaties opgenomen. Isakov wordt bijgestaan door zijn band The Freight: Jen Gilleran (drums), Jeb Bows (viool) en Phil Parker (cello). Zelf speelt Isakov gitaar, banjo, piano en harmonica. Zangeres Brandi Carlile neemt op vijf nummers de achtergrondvocalen voor haar rekening. Alle nummers zijn door Isakov zelf geschreven, met uitzondering van Leonard Cohen's "One of Us Cannot Be Wrong" een duet tussen Isakov en Carlile.

Isakov noemt zichzelf een folkartiest en wordt vergeleken met zijn voorbeelden Bruce Springsteen, Kelly Joe Phelps, Iron & Wine en Nick Drake. Zijn verstilde en kale nummers hebben bij tijd en wijle echter ook veel weg van artiesten zoals Belle and Sebastian of Bright Eyes. De muziek klinkt zoals de hoesfoto doet vermoeden; authentiek, kristalhelder maar toch erg intiem. De meeste nummers zijn erg minimaal en worden enkel aangevuld met subtiele strijker arrangementen. De albumtitel "This Empty Northern Hemisphere" ("Dit Lege Noordelijk Halfrond") is dan ook erg toepasselijk.

Van al zijn albums, kan dit derde en op dit moment laatste album van Gregory Alan Isakov gezien worden als zijn meest evenwichtige en mede daarom ook zijn beste album. Zwakke nummers zijn schaars, hoewel gezegd moet worden dat geen van deze nummers is uitgegroeid tot 5*-nummers. Dit wil echter niet zeggen dat dit voorkomt dat ik dit album nog steeds met grote regelmaat draai.

Nummers als Evelyn, Virginia May en het schitterende Idaho zijn wat lichter van toon en worden perfect afgewisseld door de meer sfeervolle en tragere nummers, waarbij het titelnummer en Light Year behoren tot zijn beste werk. Enige minpuntjes zijn wat mij betreft Fire Escape en het slotnummer, maar zoals gezegd zijn dit maar kleine minpuntjes.

aangespoord door de positieve commentaren hier, besloot ik onlangs dit album aan te schaffen. mijn eerste kennismaking met 's mans muziek. ben liefhebber van folk/roots/americana muziek. opgegroeid in de seventies met muziek van Van Morrison, Neil Young, John HIatt, Townes Van Zandt, John Prine, Steve Earle etc. wellicht daardoor wat "verwend" of bevooroordeeld met de muziek van relatieve nieuwkomers zoals deze singer/songwriter Gregory Alan Isakov. een goede songsmid gezegend met een prachtige stem.
dacht bij de eerste luisterbeurten een miskoop te hebben. ik hoorde van alles in zijn muziek en vond de muziek geen eigen "smoel" hebben, maar inmiddels heb ik dit album wel een keer 7 beluisterd en het gaat me steeds beter bevallen. er staan vele song pareltjes op dit album. mooie, veelal verstilde muziek in een "klein" gehouden productie. de duet vocals met Brandi Carlisle op tracks 1,3,5, 12 en 13 zijn schitterend en geven een meerwaarde aan dit album. hoor verder wel wat kruisbestuivingen met de muziek van mensen als Bonnie "Prince" Billy, Iron & Wine (Sam Beam), Damien Jurado en inderdaad ook Bon Iver. "Evelyn" deed mij denken aan het vroege werk van Mumford & Sons maar dan zonder banjo. alles is inmiddels wel eens eerder maar niet perse beter gedaan, maar als de muziek op zo'n smaakvolle manier wordt uitgevoerd mag er ook wel eens wat "gejat" worden, en dat bedoel ik positief. wellicht niet toevalligerwijs sluit dit album af met de geweldige cover van "One of Us Cannot Be Wrong" van Leonard Cohen. kennelijk weet de man aan wie hij schatplichtig is en dat siert hem. de tijd zal leren of dit album wil beklijven, maar ben inmiddels zeer benieuwd naar het overige werk van deze artiest.