Idlewild - Post Electric Blues (2009)

Tot n toe,, de verassing van het jaar. Nee, niet omdat dit een geweldig album is, maar omdat dit een goed album is en wie had dit gedacht na 1 minder en 2 klote albums op rij.

Verwacht geen repetitief geschreeuw en geram alla Hope is Important meer, die gasten zijn volwassen, die tijd is voorbij. De slimme lyrics van 100 Broken Windows worden ook zelden gehaald, toch gaat hier vaak weer een zelfde enthousiasme vanuit, in een ander sausje.

Denk zomerse rock met af en toe een alt. Country tintje en je komt aardig in de buurt. Enthousiast spel en goede riffs zijn hier weer om uit te kiezen. Lyrics zijn misschien wat minder gevat, wat serieuzer, maar ook niet echt leeg, voor zover ik kan horen.

Dat enthousiasme dus. Het album begint mooi met een riff in Younger Than America. Aanstekelijk nummer ook verder. Echt een grote omslag in kwaliteit komt rond Dreams of Nothing. Als het niet op Broken Windows had gekund, was het zomaar een b-side geweest. Van daaruit gaan we lekker verder en Post Electric heeft de meest monsterlijke (wel simpel hoor) riff die ze ooit op plaat hebben gezet.

Wat me opvalt, is dat ook de ballads goed door te komen zijn. Het zal aan dat alt. Country sausje liggen, wat de ballads lekker in het gehoor laat liggen. Enige negatieve puntje is dan Circles in stars, waar ik gewoon niks mee kan. Weer een beetje zeurderig.

Al met al valt me dit heel erg mee. Ik ben misschien dan wat bevooroordeeld, maar aan de andere kant verwacht ik ook helemaal niets meer van deze band. Ergens tussen 3 en 3.5*, voorlopig even het voordeel.

Zo weinig geschreven over dit album, dus doe ik dat maar wel. Ik heb het album 4 sterren gegeven, want ik heb Idlewild best hoog zitten. Ze weten ook op dit album een prima sfeer weg te zetten. De zangstem bevalt me zoals altijd wel, de songs zijn ook behoorlijk catchy en variërend.

Bij 'Younger Than America' opent het album, en je weet direct wat je te wachten staat. Een goed nummer, aanstekelijk en erg toegankelijk. Met 'Readers & Writers' haalt Idlewild wederom dit niveau, waarna een persoonlijke favoriet komt in de vorm van 'City Hall'. Alle drie de nummers zijn aanstekelijke platen met veel gitaarwerk.

De vierde track, '(The Night Will) Bring You Back To Life', is het eerste rustpunt van het album. Ik heb weinig met dit nummer, niet mijn ding. 'Dreams Of Nothing' is een typisch Idlewild-nummer, zoals hiervoor al vermeld had het inderdaad op andere albums ook wel gepast.

'Take Me Back To The Islands' is weer rustiger, maar vind ik wél fijn. De zang moet je aankunnen in dit nummer, trouwens. 'Post Electric' is mijn persoonlijke hoogtepunt op het album, met een aardig instrumentaal stuk op het eind.

Hierna vind ik het album inzakken. 'All Over The Town' klinkt voor mij erg rommelig, moeilijk volgbaar en ik druk dan ook meestal snel weg. 'To Be Forgotten' is dan weer aardig, ligt prettig in het gehoor. 'Circles In Stars' is niet mijn ding, ik vind het een middelmatig nummer. 'Take Me Back In Time' is de afsluiter en is weer een rustig nummer. Ik hoopte eigenlijk op vuurwerk op het eind, maar dat valt dan tegen.

Maar door de aanstekelijkheid van de betere nummers is dit wel een album dat ik aan zou raden, en dus 4 sterren.

Leuk en fris album!

Mja, no offence, maar dit is beduidend beter dan de 2 albums die hiervoor kwamen, die ik zelf gewoon om te huilen zo slecht vond.

Waar zeg ik dat ik de vorige 2 albums zo goed vind dan? Ook daar was het gif ver te zoeken en krijgen van mij ook met pijn en moeite 3 sterretjes hier. Wat mij betreft is dit album niet veel beter en kun je beter zeggen minder slecht. Vind het leuk voor je dat jij hier nog iets positiefs uit haalt, maar ik luister liever nog maar een keer naar de eerste 3 albums.

Edit:
zie dat ik heb zitten kloten met mijn vorige bericht, die nu dus pleite is

De strekking was volgens mij dat Idlewild weliswaar een meer volwassen geluid hier tentoonspreidt, maar dat het gif er al een tijdje uit is en dus mij niet meer kan bekoren, o.i.d.

ja ik luister ook liever oud spul, vind dit geen slechte poging tot weer iets betere muziek. Hoor duidelijk veel kwaliteitsverschil met de vorige 2, die zelfs met moeite die 3* niet eens halen. maargoed, tis duidelijk verder.