Ace Hood - Ruthless (2009)

Ruthless is focking hard... hij is pas 21 ofzo iets en maakt al zulke albums , krijgt ie zeker dikke respect van mij

mijn top 3 is

1 wifey material
2 get money
3 champion

Ace Hood wist in 2008 de aandacht op zich te vestigen met de single Cash Flow; een samenwerking met Rick Ross en T-Pain. De protégé van DJ Khaled, die getekend staat bij We The Best en Def Jam, wist met zijn debuutalbum Gutta minder hoge ogen te gooien dan met eerdergenoemde single. De plaat stond bol van de clichés, op tekstueel en productioneel gebied: de raps gingen over het harde leven en geld, de muzikale ondersteuning kwam niet verder dan middelmaat. Eén jaar na deze teleurstelling is het met Ruthless tijd voor het tweede wapenfeit van Ace Hood.

Het eerste wat opvalt aan de cd is het leger van bekende muzikanten dat is opgetrommeld om Ace Hood bij te staan. De rapper is slechts op drie nummers alleen te horen en wordt onder meer gesteund door Ludacris, Akon, T-Pain, Birdman en Rick Ross (tweemaal). Dat Ace Hood in zijn eentje zijn mannetje niet staat is ook zeker te horen. Op bijna elke track is hij als gastheer niet te onderscheiden en moet hij veel te vaak in de schaduw van zijn collega's schuilen. De schreeuwerige flow van de jonge rapper is meestal het laatste wat de luisteraar bijblijft, en naast de technisch simpele raps zijn ook de onderwerpen die aangesneden worden van mijlenver te voorspellen. Geld fungeert als rode draad: eerst wordt het tekort aan geld besproken en later wordt gekeken naar hoeveel geld er in de toekomst verdiend kan worden.

Op productioneel gebied lijkt Ace Hood te kiezen voor de beats die al op het menu stonden bij zijn vorige album en speelt hij redelijk op veilig. De bombastische en commerciële producties zijn rijk aan geluid, maar arm aan emoties. Er is geen connectie te voelen tussen de woorden die uit de mond van de rapper komen en de muziek die ze vergezelt. The Inkredibles en The Runners, die het album van de instrumentale muziek voorzien, staan bekend als hitmakers, maar lijken op dit album nogal op de automatische piloot te werk te zijn gegaan.

Ruthless is een album dat bij de artiest in kwestie weinig lijkt los te maken en daarom de luisteraar ook geen seconde zal raken. De tracks zijn amper het noemen waard, omdat ze het ene oor ingaan om zich zo snel mogelijk naar de uitgang te begeven. De waslijst aan gastartiesten is ingezet om het tekort aan kwaliteit bij Ace Hood te maskeren, maar het heeft een negatief effect op de hoofdartiest gehad. In plaats van af te leiden van de tekortkomingen van de hoofdact, stelen de hulpmuzikanten de show en laten weinig aandacht over voor Ace. Na twee albums kan men wel concluderen dat Ace Hood niet zo goed is als DJ Khaled beweerde en dat er twee keuzes op zijn pad liggen: op deze manier doorgaan en weinig succes bereiken, of een hele nieuwe weg inslaan en de creativiteit zijn gang laten gaan.

Bron: hiphopleeft.nl