Francesco De Masi - Lone Wolf McQuade (1983)
mijn stem
4 stemmen
Italië
Score
Label: Varèse Sarabande
-
Main Titles (2:44)
-
Observation of Life (4:35)
-
Jefe Loses Teeth (3:27)
-
Cuban Connetion (1:49)
-
Nice Wolf (0:29)
-
Guns and Super Chargers (2:36)
-
Lola's Theme (2:50)
-
Party Brawl (0:46)
-
Highwy Hijack (2:23)
-
Sally Bedside (0:35)
-
Snow's Place (0:51)
-
A Meeting with Snow (3:05)
-
Lola and Mcquade (1:31)
-
The Deadly Hand (1:04)
-
It's Ok , Kid (1:29)
-
Lola Comforts Mcquade (4:29)
-
I'm Going to Miss You , Honey (0:39)
-
Rawley's Arsenal (3:07)
-
Mcquade's Short Burial (5:29)
-
Mountain Climbing (1:17)
-
Quiet Arrival at Fort (1:07)
-
The Big Conflict (3:32)
-
The Final Conflict (4:39)
-
Lone Wolf End Credits (3:27)
0
geplaatst: 11 januari 2005, 21:27 uur
De Masi bleef op eigen gronde voor het schrijven en opnemen van zijn score, hartje Rome wel te verstaan. Hij kreeg een zwart wit vhs van de film en ging zo aan de slag. Het probleem was echter dat deze band versnelder afspeelde dan de film werkelijk was. Hierdoor schreef hij composities die er toch vaak naast bleken te zitten qua precisie met een echt kopie. Bij de opnames van de score kreeg het orkest een echt kopie in kleur. In de studio moesten dingen dus wat verlengd worden, waar ze pas na minstens 1 keer het te hebben geprobeert uit kwamen. Dit in een werkomgeving met geen click methode om iedereen synchroon te laten spelen met de beelden. Maar er was nog iets. Een schets: een studio, De Masi met zijn dirigeerstokje op een tamelijk armzalig podium, het orkest dat allemaal goed verspreid zat en een filmscherm. Nu zodra de lichten uitgingen, de film aan en het orkest begon te spelen, kon dit orkest hun noten niet goed lezen. Het is vanzelfsprekend dat dit orkest wel op een positie licht kreeg geschenen (niet teveel want het was nu De Masi cinema). Maar die lichten waren er geen eens! En dus was het iedere keer weer ''zucht opnieuw'' en kon de componist bij iedere al eerder geschreven stuk gaan verlengen door aanvullende arrangementen hier en daar te plaatsen.
0
geplaatst: 2 mei 2006, 17:12 uur
Leuk details bij het gebruik in de film is dat De Masi een andere Italiaanse componist lijkt te kopiëren, ene Ennio Morricone's en diens Ce'ra Una Volta Il Weste. De introductie van de Texas ranger is al gelijk orchestraal groots, episch. En door de film heen tot aan de climax tracht De Masi het een grotere opera western gevoel mee te geven. De muziek overweldigt, maar ieder moment denk je aan die van Morricone en ziet hoeveel leegheid Lone Wolf bevat. Vraag mij af of De Masi erg geinspireerd was door of vanwege de regisseur hiermee aankwam zetten. Hoe dan ook zeer merkwaardig, maar wat een prachtscore!
0
erwku
geplaatst: 13 december 2006, 15:43 uur
neo schreef:
De Masi bleef op eigen gronde voor het schrijven en opnemen van zijn score, hartje Rome wel te verstaan. Hij kreeg een zwart wit vhs van de film en ging zo aan de slag. Het probleem was echter dat deze band versnelder afspeelde dan de film werkelijk was. Hierdoor schreef hij composities die er toch vaak naast bleken te zitten qua precisie met een echt kopie. Bij de opnames van de score kreeg het orkest een echt kopie in kleur. In de studio moesten dingen dus wat verlengd worden, waar ze pas na minstens 1 keer het te hebben geprobeert uit kwamen. Dit in een werkomgeving met geen click methode om iedereen synchroon te laten spelen met de beelden. Maar er was nog iets. Een schets: een studio, De Masi met zijn dirigeerstokje op een tamelijk armzalig podium, het orkest dat allemaal goed verspreid zat en een filmscherm. Nu zodra de lichten uitgingen, de film aan en het orkest begon te spelen, kon dit orkest hun noten niet goed lezen. Het is vanzelfsprekend dat dit orkest wel op een positie licht kreeg geschenen (niet teveel want het was nu De Masi cinema). Maar die lichten waren er geen eens! En dus was het iedere keer weer ''zucht opnieuw'' en kon de componist bij iedere al eerder geschreven stuk gaan verlengen door aanvullende arrangementen hier en daar te plaatsen.
De Masi bleef op eigen gronde voor het schrijven en opnemen van zijn score, hartje Rome wel te verstaan. Hij kreeg een zwart wit vhs van de film en ging zo aan de slag. Het probleem was echter dat deze band versnelder afspeelde dan de film werkelijk was. Hierdoor schreef hij composities die er toch vaak naast bleken te zitten qua precisie met een echt kopie. Bij de opnames van de score kreeg het orkest een echt kopie in kleur. In de studio moesten dingen dus wat verlengd worden, waar ze pas na minstens 1 keer het te hebben geprobeert uit kwamen. Dit in een werkomgeving met geen click methode om iedereen synchroon te laten spelen met de beelden. Maar er was nog iets. Een schets: een studio, De Masi met zijn dirigeerstokje op een tamelijk armzalig podium, het orkest dat allemaal goed verspreid zat en een filmscherm. Nu zodra de lichten uitgingen, de film aan en het orkest begon te spelen, kon dit orkest hun noten niet goed lezen. Het is vanzelfsprekend dat dit orkest wel op een positie licht kreeg geschenen (niet teveel want het was nu De Masi cinema). Maar die lichten waren er geen eens! En dus was het iedere keer weer ''zucht opnieuw'' en kon de componist bij iedere al eerder geschreven stuk gaan verlengen door aanvullende arrangementen hier en daar te plaatsen.
Wonderlijk, deze achtergrond informatie van een film die toch echt middelmatig is. Hoe kom je aan die informatie?
Toen ik nog klein was vond ik deze film briljant, net als Rambo, maar kijk er nu toch anders tegen aan.
Maar de wonder mooie muziek is mij bijgebleven en laten kwam ik er pas achter dat de muziek wel erg 'Morricone' is.
Maar ondanks dat, erg goed filmscore!
0
geplaatst: 13 december 2006, 16:18 uur
Uit een filmmuziekboek. Geen idee welke dat was. Even niet kijkend naar de film zelf, gaat het hier over de opname sessie van de score. Waarom is de achtergrond info daarvan dan wonderlijk?
Overigens heb ik zelf ook de term ''Morricone-achtig'' in mijn mond genomen, wat eigenlijk wel wat genuanceerder mocht. De Masi scoorde zo al vroeger als Morricone westerns, zoals zovele daarnaast. En onder al die score svan verscheidene componisten vallen wel veel gelijkenissen te ontdekken.
Overigens heb ik zelf ook de term ''Morricone-achtig'' in mijn mond genomen, wat eigenlijk wel wat genuanceerder mocht. De Masi scoorde zo al vroeger als Morricone westerns, zoals zovele daarnaast. En onder al die score svan verscheidene componisten vallen wel veel gelijkenissen te ontdekken.
0
Davez
geplaatst: 14 mei 2009, 01:47 uur
De muziek in deze film was destijds prachtig, ik kijk er naar uit om dat nog eens te beluisteren. Op zoek naar deze OST dus!
0
geplaatst: 7 december 2011, 00:40 uur
Deze score van de Sint gekregen.
De eerste keer dat ik met deze soundtrack te maken kreeg, was eind jaren '80, toen ik in London de LP versie van mijn vader kreeg.
Prachtige muziek, die mij erg benieuwd maakte naar de film zelf, die echter behoorlijk tegenviel en -behalve wat betere bijrolspelers- verder toch vooral een van de vele doorsnee films met Norris bleek te zijn.
De muziek echter lijkt een monumentaal epos te suggeren, a la Once upon a time in the West...
Of De Masi nou eigenlijk besefte wat voor film het nu eigenlijk was, waar voor hij deze muziek schreef, of dat hij er gewoon ontzettend zin in had en er helemaal voor ging...
feit blijft dat deze score nog steeds veel indruk maakt, zeker op cd, waarbij je ruim dubbel zo veel tracks voor geschoteld krijgt als vroeger bij de LP.
De eerste keer dat ik met deze soundtrack te maken kreeg, was eind jaren '80, toen ik in London de LP versie van mijn vader kreeg.
Prachtige muziek, die mij erg benieuwd maakte naar de film zelf, die echter behoorlijk tegenviel en -behalve wat betere bijrolspelers- verder toch vooral een van de vele doorsnee films met Norris bleek te zijn.
De muziek echter lijkt een monumentaal epos te suggeren, a la Once upon a time in the West...
Of De Masi nou eigenlijk besefte wat voor film het nu eigenlijk was, waar voor hij deze muziek schreef, of dat hij er gewoon ontzettend zin in had en er helemaal voor ging...
feit blijft dat deze score nog steeds veel indruk maakt, zeker op cd, waarbij je ruim dubbel zo veel tracks voor geschoteld krijgt als vroeger bij de LP.
* denotes required fields.
* denotes required fields.