Francesco De Masi - Lone Wolf McQuade (1983)

De Masi bleef op eigen gronde voor het schrijven en opnemen van zijn score, hartje Rome wel te verstaan. Hij kreeg een zwart wit vhs van de film en ging zo aan de slag. Het probleem was echter dat deze band versnelder afspeelde dan de film werkelijk was. Hierdoor schreef hij composities die er toch vaak naast bleken te zitten qua precisie met een echt kopie. Bij de opnames van de score kreeg het orkest een echt kopie in kleur. In de studio moesten dingen dus wat verlengd worden, waar ze pas na minstens 1 keer het te hebben geprobeert uit kwamen. Dit in een werkomgeving met geen click methode om iedereen synchroon te laten spelen met de beelden. Maar er was nog iets. Een schets: een studio, De Masi met zijn dirigeerstokje op een tamelijk armzalig podium, het orkest dat allemaal goed verspreid zat en een filmscherm. Nu zodra de lichten uitgingen, de film aan en het orkest begon te spelen, kon dit orkest hun noten niet goed lezen. Het is vanzelfsprekend dat dit orkest wel op een positie licht kreeg geschenen (niet teveel want het was nu De Masi cinema). Maar die lichten waren er geen eens! En dus was het iedere keer weer ''zucht opnieuw'' en kon de componist bij iedere al eerder geschreven stuk gaan verlengen door aanvullende arrangementen hier en daar te plaatsen.

Deze score van de Sint gekregen.
De eerste keer dat ik met deze soundtrack te maken kreeg, was eind jaren '80, toen ik in London de LP versie van mijn vader kreeg.
Prachtige muziek, die mij erg benieuwd maakte naar de film zelf, die echter behoorlijk tegenviel en -behalve wat betere bijrolspelers- verder toch vooral een van de vele doorsnee films met Norris bleek te zijn.
De muziek echter lijkt een monumentaal epos te suggeren, a la Once upon a time in the West...

Of De Masi nou eigenlijk besefte wat voor film het nu eigenlijk was, waar voor hij deze muziek schreef, of dat hij er gewoon ontzettend zin in had en er helemaal voor ging...
feit blijft dat deze score nog steeds veel indruk maakt, zeker op cd, waarbij je ruim dubbel zo veel tracks voor geschoteld krijgt als vroeger bij de LP.