The Teardrop Explodes - Wilder (1981)
mijn stem
44 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Mercury
-
Bent Out of Shape (3:27)
-
Colours Fly Away (2:54)
-
Seven Views of Jerusalem (3:47)
-
Pure Joy (1:44)
-
Falling Down Around Me (3:08)
-
The Culture Bunker (5:29)
-
Passionate Friend (3:29)
-
Tiny Children (3:50)
-
Like Leika Khaled Said (3:48)
-
...And the Fighting Takes Over (3:54)
-
The Great Dominions (4:34)
-
Window Shopping for a New Crown of Thorns * (3:49)
-
East of the Equator * (6:18)
-
Rachael Built a Steamboat * (4:15)
-
You Disappear from View * (3:00)
-
Suffocate * (3:47)
-
Ouch Monkeys * (5:16)
-
Soft Enough for You * (3:56)
-
The In-Psychlopedia * (4:04)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur:
40:04
(1:14:29)
0
geplaatst: 29 juni 2022, 13:26 uur
Ik heb Cope en zijn Oogdruppels best wel hoog zitten; waar andere Britse bands in deze periode kommer en kwel predikten in donkere gotische settings, passen The Drops beter bij melodieuze bands als The Psychedelic Furs en Echo & The Bunnymen dan bijv. The Sound of The Cure.
Ja, er leek een fascinatie met het oude middeleeuwse Engeland, maar al met al was dat een lichtere vorm van gothiek, doorspekt met het optimisme en de lichte verwarring van de orgel-gedreven (soms psychedelische) 60s-groepen (denk 13th Floor Elevators, ? & the Mysterians).
Verder waren er invloeden van funk en ska, die het rond die tijd gemeen had met Midnight Runners en Madness - het is geen toeval dat ze producerduo Langer and Winstanley gemeen hadden met deze bands - The Jam, The Specials, Dexys (en zelfs brr.. The Police). Al met al een unieke mix, die op Kilimanjaro liet zien een talent te hebben voor humoristische en melodieuze pop.
Maar de onconventionele maar optimistische pop is hier naar de achtergrond verdwenen. Er zijn wel grooves en rare wendingen, maar het past allemaal minder goed in elkaar. (de band zou kort hierna uit elkaar donderen)
De meerwaarde van deze plaat zit m gek genoeg in de tweede helft van deze plaat. Vanaf hier nemen de psychedelische toonexperimenten de overhand, en klinkt Cope soms als een getraumatiseerd, klein geschrokken jongetje (door zijn jeugd, de LSD, of de interne spanningen in de band?). Gek genoeg zit een ongebruikelijke song als Tiny Children (alleen Copes vocals begeleid door een koude synth) een stuk beter in elkaar dan de uptempo liedjes op kant A.
Ja, er leek een fascinatie met het oude middeleeuwse Engeland, maar al met al was dat een lichtere vorm van gothiek, doorspekt met het optimisme en de lichte verwarring van de orgel-gedreven (soms psychedelische) 60s-groepen (denk 13th Floor Elevators, ? & the Mysterians).
Verder waren er invloeden van funk en ska, die het rond die tijd gemeen had met Midnight Runners en Madness - het is geen toeval dat ze producerduo Langer and Winstanley gemeen hadden met deze bands - The Jam, The Specials, Dexys (en zelfs brr.. The Police). Al met al een unieke mix, die op Kilimanjaro liet zien een talent te hebben voor humoristische en melodieuze pop.
Maar de onconventionele maar optimistische pop is hier naar de achtergrond verdwenen. Er zijn wel grooves en rare wendingen, maar het past allemaal minder goed in elkaar. (de band zou kort hierna uit elkaar donderen)
De meerwaarde van deze plaat zit m gek genoeg in de tweede helft van deze plaat. Vanaf hier nemen de psychedelische toonexperimenten de overhand, en klinkt Cope soms als een getraumatiseerd, klein geschrokken jongetje (door zijn jeugd, de LSD, of de interne spanningen in de band?). Gek genoeg zit een ongebruikelijke song als Tiny Children (alleen Copes vocals begeleid door een koude synth) een stuk beter in elkaar dan de uptempo liedjes op kant A.
* denotes required fields.
* denotes required fields.