Basement Jaxx - Scars (2009)

Is het slim om naar dit album te gaan beluisteren als je het debuut 4* geeft om vervolgens af te zakken naar 3,5*, 3* en te eindigen op 2* voor hun laatste product?
Misschien niet, maar misschien toch ook weer wel want op die laatste albums stonden toch telkens weer een paar erg leuke nummers en Raindrops van dit album Scars genaamd is zo beroerd nog niet.
Toen ik de gastvocalisten zag staan werd ik eerlijk gezegd toch wel een beetje benauwd want wat ik kende is niet echt mijn stijl en de voorpublicaties hadden het al over een mix van de Basement Jaxx stijl met R&B-achtige klanken.
Oei, dat was echt even slikken en de gedachte om dit duo helemaal links te laten liggen en mezelf officieel tot afhaker te doen gelden kwam wel heel erg dichtbij.
Al met al viel het mee en kon ik er blijkbaar iets meer van genieten dan de vorige keer (misschien is een herbeluistering op z'n plaats?!).
Het is een hoop uitbundigheid en party party zoals we gewend zijn van de heren en hun gasten. Basement Jaxx weet niet echt te verrassen maar zorgt voor een aangenaam feestje wat ze volgens mij beter in de zomer hadden kunnen geven.

Ik heb deze tamelijk willekeurig beluisterd; ben behoudens een paar singles nooit zo'n Basement Jaxx-fan geweest en het enige album (Kish Kash) dat ik volledig ken viel me niet mee. Maar deze plaat is toch wel een aangename verrassing. Lekker uitbundig en veel invloeden (van dubstep tot balkanbeats). Na twee sterke nummers verwacht je wel dat het kruit verschoten is en de plaat inzakt, maar het blijft allemaal lekker uptempo en van kwaliteit. Meevaller van het jaar? Voorlopig wel.