Nouvelle Vague - Nouvelle Vague (2004)

Bossa Nova? Volgens mij snappen sommige mensen het concept van dit album niet. Nouvelle Vague (letterlijk vertaald: Bossa Nova/New Wave) covert New Wave muziek in Bossa Nova stijl. Het werkt niet altijd even goed, maar In a Manner of Speaking en Making Plans for Nigel vind ik echt twee van de betere covers die ik ken. De versie van Tuxedomoon is mooi, maar hoe ze hier een vrij houterige piano hebben omgezet in dromerige gitaar en die, neem dit met een korreltje zout, dertien uit een dozijn new wave stem hebben vervangen voor die Franse meisjesstem waar ik zo'n een zwak voor heb. Ik ben zo verliefd geweest op deze muziek toen het uit kwam en ik kom er misschien nooit overheen.

Als ik een concept moet snappen om muziek te kunnen waarderen, is er iets mis met de muziek. Een artistieke, creatieve uiting moet autonoom overeind kunnen staan zonder uitleg etc.

En verder: mjuman is niet taalkundig achtergesteld en weet wat nouvelle vague, bossa etc. betekent. Het ging mij om de oorspronkelijke bossa do Brasil en nauw daaraan gerelateerde muzieksoorten. Deze nouvelle vague is niet mijn kopje thee, thank you very dutch!

Je hoeft het concept uteraard niet te snappen om de muziek te kunnen waarderen, maar dat neemt niet weg dat het wel iets toe kan voegen. Wat betreft de status van je taalkundigheid, dat laat mij totaal koud. Ik wilde het even uitleggen voor die gene die het niet wisten.

En die zijn er genoeg; ik vond het wel een mooi concept.

@LCS: qua taalkundiheid: die gene = diegene; en verder dat koude is begrijpelijk in deze tijd; en verder: handig die tekst overgeschreven van de - weinig kritische - wiki over nouvelle vague.

Hieronder een paar covers, met een ander concept, een andere interpretatie die het origineel meer recht doet:

1. Love will tear us apart
deze

en voorbeeld van bossa (gilberto/jobim - luister het origineel ook maar eens)
deze

of deze

meer de moeite waard - dan zo'n Fransozig maakbandje dat live echt compleet door de mand valt (ik heb het gezien wat een aanstellerige tut-hola's) - kan je inderdaad beter de cd hebben.
Laat ik het even aanvullen, ter verduidelijking: dit soort muziek, luistert prima weg in de zomer op een terrasje, maar is imo van het soort hap-slik-weg (ene oor in, ander oor uit); ik vind het prima als iemand het ok vindt, maar voor mij stelt het muzikaal erg weinig voor; ik heb de band live gehoord en was na een half uurtje klaar.

Ik heb op Northsea een andere Franse band gehoord waarin Ludovic Houplain meespeelde (die ook heeft samengewerkt met Alex Gopher); en die band (waarvan me de naam even ontschoten is) kon me wél bekoren net als het werk van Alex Gopher - Gopher en Houplain hebben ook banden/samengewerkt met (de twee heren van) Air.

Taalkundigheid is inderdaad waar het hier om draait, bedankt voor de herinnering! Die wiki heb ik nog nooit bekeken, maar ik voel mezelf al een klein kind hierover in de verdediging te schieten.

Die Love will tear us apart cover ken ik en vind ik ook heel mooi, net als die van Nouvelle Vague. Misschien doet hij het origineel niet meer recht, maar dat doet mij er in dit geval eigenlijk niet zoveel toe.

Die Queen Latifah cover daarentegen is in mijn ogen oersaai. Niet slecht, vooral saai en dat is misschien nog wel erger.

Ik ken het werk van Alex Gopher, al zie ik niet de connectie met Nouvelle Vague. Dat bandje van Ludovic Houplain ken ik niet, als je nog op de naam komt stuur het dan!

Waar ik nou verdrietig van wordt: http://nl.youtube.com/watch...

Die laatste is inderdaad te droevig voor woorden. Die wiki, tja dat kan gewoon gebeuren dat andere precies dezelfde woorden gebruiken (op een gegeven moment is dat hoe er over een band of muziek worrdt gesproken)

Ik noemde die andere namen om aan te geven dat er ook genoeg leuke muziek wordt gemaakt in Frankrijk (afgezien van Daft Punk, Digitalism etc.).

Die cover van Queen Latifah vond ik juist heel anders dan wat ik van haar ken (rap-dingen), maar wel braaf. De originele versies zijn dan vaak beter (van Astrud/Joao Gilberto evt. met Stan Getz, Jobim). Er is een heel goede verzamelaar (uit 1999) op Blue Note: Blue Brazil, Vol. 1: Blue Note in a Latin Groove - die is echt top; veel van die nummers werden in de periode vanaf 97 in Londense clubs gedraaid.

Houplain zal ik eens naar gaan zoeken.

Ik draai dit album regelmatig in de zomer, als we bezoek hebben. Krijg er vaak wel goede reacties op.
De versie van Love Will Tear Us Apart werd 2 jaar geleden bij een VARA programma ook gebruikt.
Ik vind die cover wel goed; zo ook die van Swans en Paul Young.
Is gewoon een goed nummer, wat ook in andere uitvoeringen overeind blijft staan.

Heerlijk album.
In a manner of speaking vind ik vooral prachtig uitgevoerd.

Ik vond dit live op Sziget nog best te genieten, maar nu ik die cd-versies eens heb opgezocht valt dit toch wel als een baksteen naar beneden. In a Manner of Speaking een prachtige cover? Meer een ontzieling van het origineel eigenlijk. Mijn aandrang om dit verder te gaan beluisteren is na drie nummers wel weer verdwenen...

Ik vond het live -Tivoli 08? - helemaal nix, van die mademoiselles in van die vacuumgezogen jurkjes die cool deden en so bored.

"Love will tear us apart" - not yours babe; geef mij dan de versie van Susanna and the Magical Orchestra - Melody Mountain (2006) maar.

Die is idd fenomenaal. Mss zelfs beter dan het origineel. Die versie moet iedereen een keer gehoord hebben.

Hmmm.... dan heb je het anders beleefd dan ik.
Ik vond ze op Sziget juist wat tegenvallen. Ik had al niet zo'n best voorgevoel toen ze aan het soundchecken waren, en het was uiteindelijk ook wat teleurstellend. Werd ook wat kriebelig van al die kronkelende armbewegingen die ze er voortdurend bij deden.
Heb ze in de Oosterpoort (Groningen) gezien en toen vond ik ze vele malen beter.
Vind ze op plaat uiteindelijk het leukst.
En begrijp werkelijk niet dat je In a Manner of Speaking een ontzieling noemt van het origineel (?) Nah...... als dat een zielloze uitvoering is, dan is die blonde frontvrouw een nijlpaard zonder sex-appeal .

Over jezelf in de derde persoon praten doet anders vermoeden...

Zo jij bent er op tijd bij: een citaat van mij van december 2008 gebruiken om te reageren. Een slak is nog sneller!

Je weet wat ze dan zeggen? Spuit elf ....

Doe nog maar eens keer tik met je hamertje - op je eigen schedel

Voor alle duidelijkheid: ik vind Nouvelle Vague helemaal niets pure recycle-pulp - iemand die iets zoekt in het lichte bossa genre zou ik dan eerder verwijzen naar Katia B. of Bebel Gilberto of in andere opzichten Silje Nergaard - beetje zelfde sfeer, maar vele malen beter gemaakt.

Welterusten

Mjuman..... Was jij niet degene die het veel leuker vond om dingen te schrijven over iets dat je werkelijk iets doet?
Met een 1 erbij zelfs........ nog lager dan je waardering voor "50 barbecue hits".
Dat je Nouvelle Vague pure recycle-pulp vindt, had ik begrepen maar overdrijven is ook een vak.
Katia B kende ik overigens nog niet dus dat is mooi meegenomen.
Zat zelf meer aan iets als Gotan Project te denken i.p.v. Silje Nergaard.
Die laatste zit volgens mij toch meer in de hoek van Joni Mitchell, Katie Melua, etc, of niet?

Gezellig, Mjuman. Ik kon die gewoon niet laten. Maar ik vind het minder dat je me aanzet tot zulk emogedrag, dadelijk brengt het hamertje geen voldoening meer en ga ik aan de stanleymessen...

@Slowgaze: niet doen dat Stanleymes; een mens heeft een ziel en is geen vinyl. Beware of cutting edges! Schenk iets koels in en ga chillen outside!

@Doc - correct. Maar Nouvelle Vague fileert een aantal stijliconen van mij 'deskundig' naar de andere wereld; ok die 1,0 is ook een teken van het moment. Edoch, een uiterst ongeïnspireerd optreden in Tivoli - zelden zo'n routine-klus gezien met uiterst verveeld zingende deernes.

Katia B - So Deixo, heeft dat broeierig zwoele dat ik erg fijn vind in Braziliaans getinte muziek (emotionele spanning net onder de huid). Silje Nergaard (Torun Eriksen, een andere jazzy Noorse) heeft dat ook in zekere zin - beide vind ik het muziek voor nu. Net trouwens als het jazzy werk van Lisa Ekdahl (da's iets koeler); Nouvelle Vague is alleen maat koel zonder mijn zinnen echt te prikkelen.

Tijd voor een hamertje-tik?

Een off topic discussie verwijderd, misschien meer iets voor pm.

Als jij de volgende keer mee mag doen met hamertje-tik, mag het dan wel, Herman? Alsjeblieft?

Ja, heerlijk, hamertje tik. Sla me, sla me dan, sla me. Sla me met die hamer ?

Zojuist deze plaat voor het eerst gehoord.

Erg vermakelijk. Vooral omdat ik de originele songs eigenlijk helemaal niet ken. Na wat onderzoek schijnen het allemaal van die depressieve jaren 80 songs te zijn. Dat vind ik nog vermakelijker. Het is wel echt kitsch, maar prima uiteindelijk dus.

Edit: echte bossa is dit dus niet. Het is een beetje wat UB40 ook deed: coveren in een pop-fähige reggaestijl. Maar omdat ik dit liever hoor dan Joy Division, toch een voldoende.