Nouvelle Vague - Nouvelle Vague (2004)

Heel even is dit leuk: klassiekers in een loungy bossa nova stijl. Maar dan slaat de verveling toe en daarna zelfs wat irritatie. Alles is zo'n eenheidsworst geworden in deze versies en dat doet wel heel erg afbreuk aan de geweldige originelen.

Klinkt anders wel interessant...

Met de nadruk op KLINKT. Ik vond dat ook. Dan hoor je de opener Love will tear us apart en dan blijft die mening staan: dat gaat smullen worden. Maar helaas: het is niet spannend en niet leuk meer omdat het continue hetzelfde klinkt.

Dat klinkt dan weer niet interessant

Het is met dit album hetzelfde als met dit album en dit album. Eventjes leuk en origineel, maar daarna al gauw eentonig. Dit soort albums zijn wel weer erg geschikt voor leuke popquizjes (van wie is het origineel?).

De uitvoering van Too Drunk To Fuck is toch wel erg leuk!

Ik hoorde vandaag In a Manner of Speaking op de aftiteling van de mooie Nederlandse film Guernsey. Het verbaasde me dat het Nouvelle Vague was. Mooi hoor. Dit is echt een kippenvel nummerke. Had de cd nog niet echt volledig beluisterd. Dit vraagt naar meer. Wie weet van wie het origineel is?

Ik gok Tuxedomoon

Dank voor de tip!

Het enige dat ik hoor als ergens deze cd speelt: makkelijk geld verdienen. Bah. 1*

Dit draai je lekker op de achtergrond, voor je het weet zit je mee te zingen. Nou ja, ik wel. En eentonig? Tja, als je er echt naar gaat zitten luisteren wel. Maar stuk voor stuk zijn het erg lekkere nummers.

In a Manner of Speaking...

De uitvoering van Nouvelle vague is schitterend, maar het origineel van Tuxedomoon op dit album is een meesterwerk. Nog veel intenser, nog veel emotioneler.

Kijk maar!

heerlijk. serieus, ik snap niet dat mensen hier niet van kunnen genieten. die muziek is geweldig, die stem is geweldig. ik kan er niet over uit hoe fijn ik deze band vind.. ook al zijn het stuk voor stuk covers.

Ik vind het een mooi album. Staan toch wel mooie versies van Guns of Brixton, Marianne en van I Just Cant Get Enough op. Klinkt lekker zomers; en het is denk ik ook niet de bedoeling geweest om het origineel te overtreffen.

Love Will Tear Us Apart hoor je nu elke avond bij het programma "Wat Heet". Ik blijf het een heerlijk album vinden, vooral met het mooie weer.

Een echte zomer cd.
Ik vind het heerlijk om te fietsen in het zonnetje, en dan hiernaar te luisteren. Soms heb ik hier precies zin in, ik vind het dan ook totaal niet uitmaken dat de cd zo'n beetje op dezelfde manier voort blijft kabbelen. Behoefte om de originele versies te leren kennen heb ik niet echt. Ik vind 'm fijn zo!

Originele artiesten;

01. Joy Division: Love will tear us apart
02. Depeche Mode: Just can’t get enough
03. Tuxedomoon: In a manner of speaking
04. The Clash: Guns of Brixton
05. P.I.L.: (This is not a) love song
06. Dead Kennedys: Too drunk to fuck
07. The Sisters Of Mercy: Marian
08. XTC: Making plans for Nigel
09. The Cure: A forest
10. Modern English: I melt with you
11. The Undertones: Teenage Kicks
12. Killing Joke: Psyche
13. The Specials: Friday night, saturday morning

En van de bonustracks;

14. Propaganda: Sorry for Laughing
15. A Flock of Seagulls: Wishing (If I Had a Photograph of You)

Zeer erg genietbaar. En laat ons eerlijk zijn, mensen: "too drunk to fuck" is op een zéér geile wijze gezongen (en voor mij bijgevolg beter dan het origineel )

14. moet zijn: Josef K - Sorry for Laughing. Op het label van Propaganda's "Secret Wish" staat Paul Haig als auteur vermeld en die zat niet in Propaganda.

Dit was precies de bandnaam waarnaar ik zocht, toen ik het bij JD over een cover van Joy Division had: dit is vakkundig vermoorden van "Love wil tear us apart".

Is het soort muziek van 'ene oor in, andere oor uit'. In het begin lijkt het nog leuk, maar later denk je "wat een platte" truc. Bjorn Again in relatie tot Abba is vele malen leuker (al dat vond ik op den duur al vrij plat).

Bjorn Again vond ik een slechte grap. Dit vind ik muzikaal zeker oke.

Humor en smaak zijn persoonsgebonden en daarover kan/hoef je dus niet te discussiëren. Ik vind dit truukje plat en niet te pruimen; da's mijn mening.

"Love will tear us apart" in deze uitvoering - zelfs met veel humor en een aantal Laphroigs 'down the hatch' is dit echt te veel. Ik vind het echt niets toevoegen, geen andere invalshoek, aanpak etc - gewoon een easy tune. Als ik de cd had gehad, had ik 'em aan mijn tante gegeven - net als Jamie Cullum 1.

Verder: ik kan met groot gemak een lijst samenstellen van - zeg - 40 gewaardeerde covers. Die lijst kan je bijv. laten beginnen met:

"Mr. Postman" (The Beatles) en daarop staan bijv. ook "Border Song" (Al Jarreau), "Fire" (Robert Gordon & Link Wray), "Satisfaction" (Devo), "Be Thankful for What You Got" (Massive Attack)

"Love will tear us apart' in deze versie haalt die lijst dus niet.

En haalt deze versie jouw lijst wel?

Jazeker, kippenvel. Dank - gewoon gemist; 'k ga zoeken en aanschaffen.

Voor mij is bij een cover belangrijk dat het oorspronkelijke materiaal met respect wordt behandeld en dat de intentie zuiver is - en een nieuwe dimensie toevoegt.

Een duidelijk voorbeeld (Elvis-song) is:
http://www.youtube.com/watch?v=Q8lWUydIc-Q

@DR: Zomerse muziek - 'iets' wat anders is en zomers klinkt, vind ik vaak bij Braziliaans-getinte muziek o.a. Bossa Nova - denk bijv. aan Nicola Conte "Presents Viagem" of "Blue Note in a Brazilian Mood" of de Break 'n Bossa serie. Voorbeelden hiervan:

http://www.youtube.com/watch?v=32_tkje6NjU En ook:
http://www.youtube.com/watch?v=TM1Ocdk1PCo&feature=related

Voor mij is dit album zomerse muziek; ook draai ik dan meer ska en Negresses Vertes.

Ska - yes, mi man! Onlangs nog Selecter + The Beat gescoord, op vinyl.

Voor de zomer verder: Manu Chao (witte wijn, rosé), oude Bob Marley (wit biertje, corona)- op JAD: "Fyah, Fyah", "Man to Man", "Grooving Kingston 12".

Brazil stuff is meer voor de mixjes; Caipirinha, Mojito.

Zou niet weten wat ik bij Nouvelle Vague moest drinken: "Cola Light", "Spa Rood"?

Ice tea

Zorg jij voor de tapa's neem ik de ice tea mee!

Prima, nu nog beter weer.

Psyche is mijn favoriet!