Mount Eerie - Wind's Poem (2009)
mijn stem
72 stemmen
Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: P.W. Elverum & Sun
-
Wind's Dark Poem (4:12)
-
Through the Trees (11:33)
-
My Heart Is Not at Peace (3:17)
-
The Hidden Stone (3:46)
-
Wind Speaks (3:46)
-
Summons (2:51)
-
Mouth of Sky (4:46)
-
Between Two Mysteries (4:18)
-
Ancient Questions (3:24)
-
(Something) (2:22)
-
Lost Wisdom Pt. 2 (5:04)
-
Stone's Ode (5:26)
0
geplaatst: 28 januari 2010, 21:28 uur
Extreem heavy plaat en mijn favoriet van 2009 .... iets met koorknapen en Sunn O))).
Met elke volgende release stijgt mijn bewondering voor Phil Elverum en zijn zelfgebouwde universum van akoestische/dreunende gitaren en onvaste zang.
De man doet níets om het een ander naar de zin te maken. Ik word fan, waarvan acte.
Met elke volgende release stijgt mijn bewondering voor Phil Elverum en zijn zelfgebouwde universum van akoestische/dreunende gitaren en onvaste zang.
De man doet níets om het een ander naar de zin te maken. Ik word fan, waarvan acte.
0
geplaatst: 1 februari 2014, 01:15 uur
De Gum Reviewt: deel 4
Al vanaf de eerste tonen van Wind's Dark Poem wist ik dat deze tip wel eens een zeer goede kon zijn. Ik had al eerder eens kennisgemaakt met de muziek van Phil Elverum, maar eerlijk gezegd moet het kwartje bij het album in kwestie (The Microphones – The Glow, Pt. 2) nog steeds vallen.
Qua individuele songs kan op Wind's Poem niets tippen aan I Want Wind To Blow, maar als geheel vind ik deze vooralsnog beter. Lang geleden dat ik nog een album heb gehoord dat zo'n knap geheel vormde.
De opener grijpt je al meteen bij je nekvel vast met zijn dreigende en gruizige gitaren, maar het is het tweede nummer dat met de hoofdvogel gaat lopen. Het bijna 12-minuten durende Through The Trees boeit mateloos zonder dat er heel veel gebeurt. De sfeer ( die ruis!!) die met minimale middelen wordt opgeroepen is van een onaardse schoonheid. Als ik dit luister overvalt mij steeds weer een gevoel van rust en kalmte. Net zoals bij sommige songs van Animal Collective of Sigur Ros (denk aan het materiaal op respectievelijk Sung Tongs en AB) voel ik aan dat deze muziek zeer dicht bij de essentie van de mens ligt. Het klinkt puur en niet enkel als een kunstmatig product. Je voelt als het ware bijna verschillende natuurelementen doorsijpelen in het nummer. Het overstijgt het gevoel dat een gewone popsong mij kan geven.
Het torenhoge niveau van Through The Trees wordt nergens meer behaald, maar de plaat blijft mij wel tot het einde begeesteren. Vaak rustig voortkabbelend, maar steeds met een onderhuidse spanning. Maar de plaat kent ook nog de nodige uitbarstingen, tijdens The Hidden Stone en Mouth Of Sky woeden er hevige stormen, waarna de rust steeds weer terugkeert in het volgende nummer. Ancient Questions is wellicht het toegankelijkste nummer op deze cd en is zelfs vrij poppy, zonder dat de mysterieuze sfeer doorbroken wordt. Sterk!
De stem van Elverum is ook een grote kracht van deze plaat. Een technisch hoogstaande zanger is hij niet, maar hij weet wel de juiste accenten te leggen. Vaak mompelend en ingetogen, maar met veel gevoel leidt hij je door het album. Het is zijn zang die voor houvast zorgt en belet dat je verdwaalt op de spannende tocht die je meemaakt telkens je Wind's Poem oplegt.
Het album is een intrigerende en sfeervolle trip, die je in zijn geheel moet beleven. Wind's Poem kent een schitterende spanningsboog, zakt nergens in en tovert de mooiste beelden op je netvlies.
4,5*
Al vanaf de eerste tonen van Wind's Dark Poem wist ik dat deze tip wel eens een zeer goede kon zijn. Ik had al eerder eens kennisgemaakt met de muziek van Phil Elverum, maar eerlijk gezegd moet het kwartje bij het album in kwestie (The Microphones – The Glow, Pt. 2) nog steeds vallen.
Qua individuele songs kan op Wind's Poem niets tippen aan I Want Wind To Blow, maar als geheel vind ik deze vooralsnog beter. Lang geleden dat ik nog een album heb gehoord dat zo'n knap geheel vormde.
De opener grijpt je al meteen bij je nekvel vast met zijn dreigende en gruizige gitaren, maar het is het tweede nummer dat met de hoofdvogel gaat lopen. Het bijna 12-minuten durende Through The Trees boeit mateloos zonder dat er heel veel gebeurt. De sfeer ( die ruis!!) die met minimale middelen wordt opgeroepen is van een onaardse schoonheid. Als ik dit luister overvalt mij steeds weer een gevoel van rust en kalmte. Net zoals bij sommige songs van Animal Collective of Sigur Ros (denk aan het materiaal op respectievelijk Sung Tongs en AB) voel ik aan dat deze muziek zeer dicht bij de essentie van de mens ligt. Het klinkt puur en niet enkel als een kunstmatig product. Je voelt als het ware bijna verschillende natuurelementen doorsijpelen in het nummer. Het overstijgt het gevoel dat een gewone popsong mij kan geven.
Het torenhoge niveau van Through The Trees wordt nergens meer behaald, maar de plaat blijft mij wel tot het einde begeesteren. Vaak rustig voortkabbelend, maar steeds met een onderhuidse spanning. Maar de plaat kent ook nog de nodige uitbarstingen, tijdens The Hidden Stone en Mouth Of Sky woeden er hevige stormen, waarna de rust steeds weer terugkeert in het volgende nummer. Ancient Questions is wellicht het toegankelijkste nummer op deze cd en is zelfs vrij poppy, zonder dat de mysterieuze sfeer doorbroken wordt. Sterk!
De stem van Elverum is ook een grote kracht van deze plaat. Een technisch hoogstaande zanger is hij niet, maar hij weet wel de juiste accenten te leggen. Vaak mompelend en ingetogen, maar met veel gevoel leidt hij je door het album. Het is zijn zang die voor houvast zorgt en belet dat je verdwaalt op de spannende tocht die je meemaakt telkens je Wind's Poem oplegt.
Het album is een intrigerende en sfeervolle trip, die je in zijn geheel moet beleven. Wind's Poem kent een schitterende spanningsboog, zakt nergens in en tovert de mooiste beelden op je netvlies.
4,5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.