Marianne Faithfull - The Very Best Of (1987)

Deze compilatie bevat haar werk uit de jaren '60 toen ze nog een onschuldig meisje was en nog niet aan drugs verslaafd was.
"As Tears Go By" (van the Rolling Stones), "Summer Nights" en vooral "This Little Bird" vind ik zonder meer prachtig.

Zo onschuldig was ze niet, vooral als je wéét dat ze al die Rollende Stenen van binnen en van buiten kende, als je me begrijpt.... ze was er niet echt vies van...

Haar stem die klinkt nog braaf en absoluut niet als de nachtbrakersstem die we vanaf Broken English konden aanhoren...
Eerlijk gezegd vind ik Marianne's broken voice, doorrookte en waarschijnlijk van drank doordrongen stem, stukken interessanter....

Deze opnames stammen van uit de periode 1965-1966 toen ze rond de 20 was. In 1967 trok Marianne Faithfull zich terug uit de muziekbusiness en kwam ze vooral in het nieuws met geruchtmakende relaties (o.a. met Mick Jagger) en drugsverslaving.
Eind jaren '70 kwam ze weer op het toneel en leek ze ineens een oude tante zijn geworden met gebroken stem.
Haar recentere werk is goed gecompileerd op deze dubbel-CD, een aanrader.
http://www.musicmeter.nl/album/91890

Een aangenaam plaatje. Je zou niet vermoeden dat ze een echt rock-'n'-rollbeest werd achter de schermen als je dit hoort. Mooie cover van "Yesterday". Gewoon leuk om te luisteren, als achtergrondmuziek.

In 1964 hoorde ik AsTears Go By op de radio, en tot op heden is dit eerste plaatje van Marianne Faithfull voor mij een van de (vele) muzikale hoogtepunten van de jaren '60 gebleven. Er volgden nog meer hits, zoals Come And Stay With Me en Summer Nights. Erg mooi vind ik ook This Little Bird, dat tegelijkertijd door Decca werd uitgebracht in een versie van the Nashville Teens, die ook erg mooi is (zoek maar eens op YouTube),maar jammergenoeg in Engeland geen hit werd.
Mooiste nummer op deze verzamel-cd vind ik Sister Morphine, samen met de heren Jagger en Richard geschreven, en snel na release teruggetrokken. Er staan ook wat vullertjes op dit album, en die vind ik stukken minder. Bijvoorbeeld een imo wat mindere cover van Yesterday, en een ronduit lelijke cover van Monday, Monday. Ook Reason To Believe van Tim Hardin vind ik niet erg mooi.
Verder is het jammer dat mijn cd (uit 1987) lelijk klinkt, in sommige nummers erg schel.

Daarvan ken ik een versie die je zou kunnen bevallen. Zo af en toe krijg ik een hint van je muzieksmaak en daarom mijn voorzichtige suggestie ook eens te luisteren naar het live album Blazing Away(1990). Mevrouw in topvorm en een band waar je van omvalt. Bovendien erg mooi geregistreerd.

Dat album ken ik, Kistenkuif. Inderdaad de moeite waard. Ik zal het weer eens tevoorschijn halen.
Met inderdaad een mooie versie van Sister Morphine.
Even off-topic: veel albums uit mijn cd- en platenkast heb ik nog niet van een rating of berichtje voorzien. Het gaat nog wel even duren voor ik door mijn verzameling heen ben. Vandaag was dus dit album van Marianne aan de beurt...