A Perfect Circle - eMOTIVe (2004)

Maar dat is toch gewoon vergoelijkend zeggen dat ie niet zo goed is.....

Nee jong, ik heb het nog even goed beluisterd en ik vind het zeker wel 3 gouden sterren waard...
passive vind ik sterk, what's going on, imagine, annihilation, en peace love and understanding die vind ik ook de moeite waard.

Imagine vind ik werkelijk een draak.... en voor de rest...
Ik ga hem nog eens opleggen Peter...

oke ik ben benieuwd

"eMOTIVe" van A Perfect Circle is een moedige poging om een aantal covers te voorzien van een nieuw (progressief) jasje. Het blijft echter bij een poging, want echt geslaagd kan ik dit niet noemen. Nergens overstijgen of benaderen de nummers het niveau van het origineel en regelmatig is het ronduit tenenkrommend. Nee, respect voor de poging, maar niet meer doen. A Perfect Circle is een rockband die dit niet nodig heeft en zelf meer dan prima nummers kan afleveren. Schoenmaker blijf bij je leest zou ik in dit geval willen zeggen.

Uitermate saai album waar A Perfect circle de plank regelmatig goed mis slaat.Enkel Gimmie Gimmie Gimmie,Freedom of Choice en Counting Bodies Like Sheep to the Rhythm of the War Drums kunnen me enigzins boeien maar het merendeel van de nummers valt in de categorie aardig geprobeerd maar nee.People Are People en Let's Have a War vind ik zelfs verschrikkelijk.Dan kon dat cover album van de Replicants,alhoewel ook niet echt hoogstaand me toch een stuk meer bekoren.
Overbodig en mislukt album.

Originele arrangementen van (een aantal) bekende nummers. Ik waardeer de pgoing en vind het hier en daar absoluut leuk gedaan, alhoewel het origineel niet overtroffen wordt.
Een hoopvol liedje als Imagine zo'n duisterem, dreigende lading meegeven, vind ik echter fantastisch gedaan.
Beste nummers zijn toch de eigen nummers Passive en Counting Bodies.

Een wat vreemd allegaartje aan covers en twee zelfgeschreven songs. Aangezien de heren de donkere kant van het rockspectrum bevolken krijgen veel songs een vreemd jasje aangemeten. En dat jasje zit veel songs niet lekker, een track als Imagine wat zoveel melodie bevat klinkt nu wel erg afstandelijk. Hetzelfde kan gezegd worden van Zeppelin's; When The Levee Breaks, het wordt door Keenan expres klein gehouden maar weet daardoor ook totaal niet te boeien. En zo geldt dat voor veel meer songs op deze schijf. Het werkt niet, de nummers voegen zich niet naar de invalshoek die Keenan en consorten voor ogen hebben. Hierdoor blijft eMOTIVe een moeilijk en vreemd tussendoortje waarbij dit project in mijn ogen als mislukt beschouwd kan worden. Dat het door de heren zelfgeschreven maar niet opzienbarende Passive boven de rest uitsteekt zegt eigenlijk al genoeg. Dat enkele nummers hier en daar onherkenbaar zijn in vergelijking met de originele versie vind ik dan wel weer positief, het zegt iets over de eigenwijze en authentieke wijze waarop Keenan deze songs benaderd.

Van de week hoorde ik de live versie van When The Levee Breaks voorbij komen. Het betreft het nummer die de heren live speelden bij Red Rocks. Van oorsprong een bluessong, van een kleine honderd jaar geleden werd met name bekend door Zeppelin. Op Emotive vind ik de versie niet om aan te horen maar in Red Rocks wordt de song superieur uitgevoerd. Er gaat haast een hypnotiserende werking van uit. Alles klopt aan dit nummer.