Animals as Leaders - Animals as Leaders (2009)

Dit is een tweemans project, dat een volledig instrumentaal album heeft opgenomen. De één doet de gitaar/bas en de ander doet de rest. Het klinkt eenvoudig, maar de progressieve rock/metal klinkt best aardig. Er zit afwisseling in en de nadruk ligt niet op het soleerwerk, maar meer op de complete comoposities. De muziek komt vrij relaxed de speakers uit en daaarom kan ik dit beter hebben dan bijvoorbeeld een Liquid Tension Experiment.

Dit vind ik toch wel heel gaaf. De unieke manier waarop Tosin Abasi de 8-snaar bespeeld klinkt erg goed wat mij betreft en tot nu toe heeft het mij nog niet verveeld. Ik begin met 3,5*

notsub noemt het relaxed, bij mij vloeit het allemaal een beetje te veel. Maar heel sporadisch komt er een lekker hakkend rifje te voorschijn zoals ik gewend ben van "dit soort muziek" (Djent, denk Meshuggah).

Dit heeft toch niets met Meshuggah te maken? Volgens mij gaat dit meer de fusion-kant op.

Ik vind dit trouwens wel een erg lekker plaatje, ondanks de muzikale krachtpatserij is het allemaal erg goed te beluisteren, dat is wel eens anders bij dit soort bands.

Zit muzikaal vast heel boeiend in elkaar, maar dat maakt het als muziek 'om naar te luisteren' nog niet automatisch boeiend. Voor mij mist er net de klik om dit leuk te houden voor meer dan twee á drie nummers achter elkaar.

Tosin Abasi is er weer zo ééntje. Een alien die van dezelfde planeet als Joe Satriani komt, want geen mens heeft het in zich om zo ontiegelijk goed te kunnen spelen.

Progressieve metal, leunend op (modale) jazz en klassieke muziek. Hele interessante composities en het gitaargeweld is voor de liefhebber een walhalla.

De drums zijn met een drumcomputer gedaan, maar wel behoorlijk goed, en ze klinken dan ook niet storend.

Tja, paar keer geluisterd en slaat flink bij me aan. Erg goed. Het is technisch, het is metal, het is progressief, heel goed melodieus, maar met de nadruk op de djents en heerlijke gitaar solo's. Vaak is in dit genre muziek té technisch of progressief waardoor het zware materie wordt. Dit klinkt soepeltjes en als een warme golf metal door m'n speakers. Op repeat al even. Ga het toch wel met 4 sterren waarderen.

Meshuggah maakt heerlijke muziek, maar sommige bands moeten weer overdrijven en die gaan het dan djent noemen oftewel het geluid wat je hoort als ze beginnen te chuggen. Bands die zichzelf zo noemen zijn Periphery, Tesseract en deze band. Hoewel dit er toch vrij ver van af ligt. Technisch zit het enorm goed in elkaar maar het is zo gevoelloos. En het blijft niet boeien. Hier was ik een jaar geleden razendenthousiast van geworden maar nu doet het me niet zoveel. 2,5 ster.

Vroeger? Je profiel zegt dat je 15 bent! Niet om Meshuggah te benadelen want het is één van mijn favoriete bands, maar Animals as Leaders heeft veel meer gevoel dan Meshuggah en is ook eigenlijk niet met elkaar te vergelijken, behalve het feit dat het polyritmisch is. Nummer 2 en 10 moet je nog maar eens opzetten dan.

Ik heb nergens het woord vroeger gebruikt, wel een jaar geleden. Animals As Leaders doet gewoon niet zo veel met mij, ik vind het echt gevoelloos klinken. Maar naar Meshuggah luister ik al een jaar of 4.

Bands als Periphery, tesseracT e.d labelen zichzelf niet als Djent, media etc geven meestal deze naam aan bands met een zelfde soort geluid. Maar goed, leuk album dit om even een keer een uurtje te vullen, is nergens echt storend wat betreft de opbouw van de nummers, maar helaas ook niet uitmuntend. 3 sterren voor mij.

Een geweldige debuut, als niet, het allerbeste instrumental metal album (of djent, als je het zo wilt noemen) dat ik tot nu toe heb gehoord. Alle nummers zijn in ieder geval goed in elkaar gezet, dat alles met elkaar geleidelijk vloeit. Opmerkelijk is dat Tobin Abasi is een multi-instrumentalist is, wat hem ook nog goed lukt. On Impulse is mijn persoonlijke favoriete, het heeft een mix van melodie en shredding, wat ik zelf niet verwachtte dat het zo gecombineerd kon worden.

erg goed dit, in het begin toch even wennen, maar na een paar keer luisteren blijkt het toch wel heel goed te zijn.

Wat krijg je als je Meshuggah en Al DiMeola een week lang in een schuur opsluit?

Dit is eigenlijk zo'n beetje DE muziek voor fans van fusion en metal.
Al een paar dagen niet uit de autoradio te slaan en ik heb deze band nota bene ontdekt vanwege een clipje in het Top 40-topic.

Een kraker van een cd!!

Ik zou zeker dan Weightless ook gaan beluisteren, die vind ik nog een stuk beter dan deze. Ik ben echt zwaar benieuwd hoe dit zondag live gaat klinken!