Chicago - Chicago XIV (1980)

In 1978 overlijdt Frontman Terry Kath en is het eigenlijk gebeurd met de jazz en de rock. Peter Cetera neemt zijn rol over. En hij is de man van de ballads, af en toe wat stevigers. Maar Chicago is toch wat uit het lood geslagen.

De man die nu hier het betere werk schrijft is Robert Lamm. Manipulation is opener en gelijk beste nummer van de cd. Het laat horen dat Chicago nog steeds nummers kan schrijven als in hun hoogtij dagen (1969) en Manipulation is daarin één van de beste opvolgers.

Je gaat er dan eens recht voor zitten, maar daarna slaat Peter Cetera toe. Maar 2 t/m 5 zijn veel te soft, inspiratieloos. Song for you is dan nog wel een aardig ballad. Hij kán het echter wel, getuige het meer rockende Hold on, het zesde nummer van de cd.

Waarschijnlijk heeft hij een beetje last van het If you leave me now-syndroom: ooit een succesvolle ballad, waarom het niet nog een keer geprobeerd?

Met Thunder and lightning en I'd rather be rich (beide geschreven door Lamm) gaat het dan weer de goede kant op met Chicago XIV. Om aardig te eindigen, een rocker van Peter Cetera (The American dream).

Een beetje stuurloos is Chicago wel, op dit album, maar ja, elk jaar een nieuwe cd hé? The show must go on, zonder daar veel bij na te denken.

Met Kath is er ook een beetje ziel uit Chicago vertrokken. De prachtige combinatie van jazz en rock (en niet vergeten de prima geschreven songs) uit het begin van hun periode, het is eigenlijk voorbij met Chicago XIV.

De verkoopcijfers zijn bedroevend; ondergetekende is de eerste die er wat over schrijft, 5 jaar na de oprichting van Musicmeter. Dat zegt ook wat.

Het eerste nummer (Manipulation) is meer dan uitstekend waarna deze CD als een nachtkaars uitgaat
Bij het 2e gedeelte is het wel iets beter maar het woord voldoende is nog ver weg daar kan zelfs de productie van Tom Dowd (Lynyrd Skynyrd) niets aan veranderen
Wel nog een halve * erbij voor de middelmatige hoes maar voor Chicago begrippen is dat uitmuntend