Procol Harum - Secrets of the Hive (2007)

Al zou ik toch liever een aantal losse albums willen adviseren is deze verzamel cd toch geschikt voor diegene die nog niets van de groep heeft.

Zulke verzamelaar die goed is samengesteld laat ik toch niet liggen. Procol Harum was één van de eerste en meest invloedrijke symfonische rockbands en er staan hier heel wat topsongs. "A Whiter Shade of Pale" kent natuurlijk iedereen maar nummers als "Quite Rightly So", "Homburg", "Grand Hotel" en "Conquistador" zijn eveneens klasse. Zeker een must voor wie nog niets heeft van Procol Harum.

Procol Harum is en was ondanks de vaak symfonisch getinte nummers nooit een band geweest die te ver doordraafte .
Daarbij is Gary Brooker een vocalist met zoveel soul in zijn stem , die de nummers aan lading alleen maar versterkte .
Een behoorlijke unieke band eigenlijk die met name eind 60er jaren en begin 70er jaren een groot aantal prachtige nummers produceerden .
Dit is een verzamelaar zonder chronologische volgorde . Ook het meer recentere werk staat hier op . Veel van die songs zijn aardig en zonder meer nog de moeite waard , maar kunnen niet tippen aan briljantjes als Whiter Shade Of Pale , Homburg , A Salty Dog , Grand Hotel en Qonquistador , om er maar een paar te noemen .
Maar het is zijn geheel genieten geblazen met ruim plaats voor deze legendarische en misschien wel iets onderschatte britse groep .

Prachtig overzicht van Procol Harum, alle albums komen aan bod. De periode Whiter Shade of Pale t/m Grand Hotel ben ik het best bekend mee. Na Grand Hotel schijnen ze een drietal mindere albums te hebben gemaakt voordat ze opgeheven werden, en ook daar komt een vijftal nummers vanaf.
Zo heeft het mij weer wat extra's te bieden, evenals het nummer Long Gone Geek; de b-kant van de single A Salty Dog. Dat laatste nummer en Conquistador krijgen we hier live met orkest te horen, ben persoonlijk nooit zo enthousiast geweest van die eerste liveplaat van hun; de scherpe randjes gingen er wat van af. Met Robin Trower hadden ze wel pittig gitaarspel in de muziek, dit in combinatie met het orgel van Matthew Fisher en de zang/piano van Gary Brooker zorgde voor een heel eigen herkenbaar geluid. Zoals bekend werd Fisher later vervangen door Chris Copping en stapte Trower later ook op. Die gitarist die Brooker nu heeft is ook erg goed. Van de nieuwe nummers vallen die van The Prodigal Stranger wat tegen, die van The Well's on Fire zijn beter. Tot m'n favorieten op deze knappe verzamelaar behoren o.a. A Christmas Camel, Simple Sister, Repent Walpurgis, Shine on Brightly en Whaling Stories.

Helemaal met je eens, Robertson. Eén ding wil er nog wel aan toevoegen. De geluidskwaliteit is een heel stuk beter dan vorige cd's van Procol Harum. Alles is geremasterd en dat is héél goed te horen.