De Kreuners - 's Nachts Kouder Dan Buiten (1981)

Prima debuut van de heren (toen jongens) die Vlaanderen leerden rocken in het Vlaams ... Op "s Nachts Kouder Dan Buiten" (brilliante titel overigens) wordt er stevig gerockt en dat met intelligente originele teksten.

Pure klasse!!

Dat "Nee Oh Nee" een ripp off is van "All Day And All Of The Night" is hen natuurlijk vergeven

wat is de filosofie achter de titel?

De filosofie? Niks denk ik. Denk dat ze dat gewoon lekker vonden "klinken"... )

Ze hebben nog van die titels he:

"natuurlijk zijn er geen alpen in de pyreneeen"




De rauwe rock van toen, toen Walter G.'s ego nog onbestaande was, ruimde (helaas) plaats voor flauwe voorspelbare softrock / popliedjes... groepsleden gingen en kwamen, en Walter Grootaers heeft ondertussen een ego van hier tot in tokio, en TEISTERT het televisie scherm en ook de plaatselijke (Lier) politiek... maar..... wat NIETveranderde: 1) live: dikke amibiance band; 2) Walter Grootaers kan nog steeds niet zingen ;-D

Debuut van Vlaanderens alleréérste échte rockgroep. Mooie hoesfoto van Herman Selleslags (Humo), Walter Grootaers schérp als een mes & de nummers die voor zich spreken: vooral Black-Out wordt heden ten dage wel eens over het hoofd gezien.
Kortom, het plaatje klopte: uitstekend werk van deze pioniers!

Zonder twijfel hun beste plaat

Klinkt me op het eerste gehoor een beetje als de Belgische Doe Maar, gezien de ska / reggae invloeden ook hier aanwezig zijn en natuurlijk uit dezelfde tijd.

Denken ze ook een originele bandnaam te hebben, blijkt er in de VS al lang een band te bestaan met de naam The Cramps.

Jammer dat ze in Nederland niet groot werden, paste qua sound prima tussen de Doe Maars, Goede Doelen en Toontjes Lager uit die tijd.

Dat is toch niet hetzelfde hoor. Kreuners zijn personen die kreunen (een zacht steunend geluid maken) en cramps zijn krampen (het onbedoeld en pijnlijk samentrekken van spieren)

Ik verdenk deze band er dus van dat ze hun naam gestolen hebben van De Kreuners

Ik vind het ook een gekke gedachte om De Kreuners naast Doe Maar en Toontje lager te plaatsen.
De Kreuners rocken toch duidelijk harder, zeker in hun beginfase en latere nederpop bands
als The Scene en Tröckener Kecks vind ik meer in het Kreuners straatje liggen.

De bandnaam knipoogt naar Frank Sinatra en de zijnen ... de crooners dus.

Deric heeft wel een punt als je De Kreuners beschouwt
als een groep uit de lage landen die swingende pop in het Nederlands maakte.
Daar was men in het noorden altijd sterker in (getuige de vele nederpop bandjes)
en daarom terecht jammer dat Grootaers en ço niet doorbraken in Nederland.

Raymond van het Groenewoud, Walter Verdin, De Kreuners
en later ook Arbeid Adelt! en Aroma di Amore en de Vlaamstalige Kees was klaar.
Of je moet folk gerelateerde bands als Madou en De Nieuwe Snaar in rekening brengen.

Het triumviraat Noordkaap, Gorki en De Mens zorgden voor een revival in de jaren 90,
lichtjes in de rug gepord door Hugo Matthijsen moeten we er eerlijkheidshalve bij zeggen.

Gelukkig is dat de laatste jaren heel wat anders dankzij Laïs, Flip Kowlier, Bart Peeters,
Yevgueni, Fixkes, Eva De Roovere, Mira, Buurman, Hanelore Bedert, Het Zesde Metaal etc ...

Sterk debuut van de eerste Vlaamse rockband die in het Nederlands zingt. Als waren in Nederland eerder Nederlandstalige rockbands zoals Normaal en Peter Koelewijn was de eerste Nederlandstalige rocker. Rond die tijd begonnen overigens meer Vlaamse en Nederlandse rockbands in eigen taal te zingen wat voordien vrij uitzonderlijk was.
Er wordt hier nog stevig gerockt met scherpe en vaak originele teksten, die lijn trekken ze door op hun volgende twee albums Er Sterft een Beer in de Taïga (heb ik nog op LP) en Natuurlijk Zijn Er Geen Alpen in de Pyreneeën (2de-hands op CD gekocht). Hier en Nu (ook op LP) vind ik ook nog prima, na het zwaar teleurstellende Knagend Vuur was ik afgehaakt.

De Kreuners leggen het bijltje nu bij neer maar ze hebben hoe dan ook een stuk rockgeschiedenis geschreven in Vlaanderen. Van hen heb ik zopas de 3CD De Laatste Kreun aangekocht (nog niet op MuMe).

En jammer dat ook deze verzamelaar net als zijn voorgangers van de oudere hits
de in 1991 hetopgenomen (of overdubde) versies aan boord heeft. Ik heb thuis op basis
van de in 1990 op cd verschenen vier eerste albums de originele versies in mp3 bewaard.

Reden was: de eerste albums verschenen bij Warner Bros.
En EMI waarbij de groep in 1990 een megasucces had met Hier en Nu
loste de rechtenkwestie simple op door dus nieuwe versies te laten opnemen
die een jaar later op een eerste, echte compilatiealbum verschenen.

Voor de originele versies ben je dus nog steeds aangewezen op de oude CD releases.
Let vooral bij Zij Heeft Stijl, Cous Cous Kreten en Layla op de duidelijk hoorbare verschillen.

Sindsdien hoor je enkel de heropgenomen versies op de radio die nu standaard zijn geworden. De oude versies klinken iets rauwer.

Het is inderdaad wel waar dat de heropgenomen versies standaard zijn geworden.

Een zeer geslaagd begin van De Kreuners. Je merkt dat ze af en toe wat zoekend zijn op deze plaat en dat maakt de luisterbeurt voor deze plaat aangenaam. Een fantastische productie van Jean Marie Aerts!

degelijke lp van de kreuners .ik heb ze nog gezien in zaal lux te herenthout in het begin van hun carreire
2 nummers springen er bovenuit "nee oh nee" en "zij heeft stijl" (iedereen wil erop maar ze is te stijl)

De hoes lijkt wel erg op een bekende foto van Anton Corbijn. Ik kan mij herinneren dat de Kreuners op het volgende album Er Sterft een Beer in de Taiga als het Belgische antwoord op U2 werd genoemd (ze traden in 1981 in het voorprogramma van U2 op, dus misschien niet verrassend), dat geluid is hier nog niet te horen.

Black-Out is hun antwoord op Joy Division; destijds was het het favoriete nummer van gitarist Erik Wauters.
Samen met Gezellig Samenzijn (wat een gitaarriff!) het beste op deze plaat.