Rufus Wainwright - Milwaukee at Last!!! (2009)

Rufus Wainwright is de grootste

Dat ik groot fan ben van Rufus Wainwright zal niet iedereen interesseren, maar Elton John noemt hem “the greatest songwriter on the planet” en de New York Times prijst hem rechtstreeks de hemel in. Nu is er zijn nieuwe album Milwaukee At Last! Live inclusief DVD.

“I'm happy to announce that "Milwaukee At Last!!!" hits the stores in September, and for those select masses who weren't at the original show, this is your opportunity to finally start actually living a decent life".
(Bron: rufuswainwright.com)

Rufus Wainwright (1973) komt uit een zeer muzikaal Amerikaans-Canadees gezinnetje. Vader Loudon Wainwright III en moeder Kate McGarrigle zijn folkmuzikanten en zuster Martha Wainwright timmert ook aardig aan de weg. Rufus is verreweg de succesvolste van allemaal, wat vooral op wat kift van vader kan rekenen en dat levert weer stof op om over te schrijven.

Het album Release the Stars (2007) was mijn eerste kennismaking met Rufus en voor mij overdonderend. Wat een ongelofelijk groot muzikaal talent wordt op deze CD tentoongesteld. Een veelzijdigheid waarin verschillende stemmingen en stijlen met gemak worden afgewisseld tot opera aan toe. Mogelijk dat de theatrale manier waarop hij zijn liedjes vertolkt een groep muziekliefhebbers afschrikt, maar dat is onderdeel van de show.

De hunkering naar nieuw materiaal is dan ook groot en dat wordt natuurlijk niet ingelost met liedjes van Judy Garland (Rufus Does Judy, 2007) of met een live-CD. De slechts 10 uitgevoerde nummers op de CD laten horen dat Rufus live volledig overeind blijft. Ik denk echter dat de bijhorende DVD een belangrijk deel van de noodzakelijke beleving toevoegt. Die zal ik dus snel gaan aanschaffen.

tekst afkomstig van mijn weblog: cd-recensies.nieuwslog.nl

Dan ligt daar eindelijk Milwaukee at Last!!! in je brievenbus (je gaat er spontaan 'at last' van roepen)....... met groot plezier maak je de verpakking over en dan........... blijkt dat de postbode het blijkbaar nodig vond om er op te gaan zitten of zo. Niet fijn voor een kartonnen box met daarin een dvd, cd, fotoboekje en losse foto's. Een zwaar in de kreukels liggend doosje inclusief scheur verpest de voorpret op zo'n moment al aardig.
Of dit een voorteken bleek te zijn? Nee. Dat kan ik zeer zeker niet zeggen. Het is leuk om een cd met 10 live nummers te horen van de heer Wainwright met de nadruk op zijn laatste album van alweer 2 jaar terug, het is nog leuker om een veel uitgebreidere dvd te kunnen bekijken maar tegelijkertijd begint dan weer wel het verlangen naar nieuw studiowerk op te borrelen.
Hoe goed de nummers live ook worden uitgevoerd: ik ken ze uiteraard bijna allemaal tot in den treure, bijna allemaal, want er staan gelukkig nog wat nummers tussen die niet op de reguliere albums terug te vinden zijn.
Daarmee is deze box vooral voer voor de grotere liefhebbers die het al eerder met een live album konden doen in de vorm van de Judy Garland cd. En dan komt het probleem voor mij: ik ben niet zo heel erg live-album liefhebber en dvd's kijk ik doorgaans 1 of 2 keer en dat was het dan. In dat geval zijn 10 nummers op cd wat karig (eigenlijk 12 gezien track nummer en zie ik dit vooral als een fijn tussendoortje van uitstekende kwaliteit maar meer ook niet.
Grappig om met het vriendje van Rufus kennis te maken tijdens het nummer Between My Legs die met een aantal anderen het spoken word mag doen. Helaas alleen op dvd te zien en horen.