Fall of Efrafa - Elil (2007)
mijn stem
30 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Metal
Label: Behind The Scenes
- Beyond the Veil (20:31)
- Dominion Theology (20:26)
- For el Ahraihrah to Cry (22:06)
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 29 april 2010, 18:01 uur
Sludge/Post-Hardcore/Crust noemen ze dit op www.metal-archives.com, handige site want daar kan ik ook de teksten volgen naar aanleiding van de eerste post van Dreten Bukgat. Er zit hier een verhaal achter en dat interesseert me wel.
Muzikaal vind ik het best te pruimen, hoewel ik aanvankelijk erg arwanend stond ten opzichte van de lengte van de nummers: gebrek aan variatie binnenin de nummers zou de doodsteek betekenen, maar ik vind hier wel variatie op terug, er zitten al eens snellere stukken in. Het stramien is wel gelijklopend voor de drie epische songs, laten we het “hun stijl” noemen.
Bijzonder punt van kritiek, teerheid, het bewijs dat ik een jaartje ouder wordt, blijft wat ik noem het brul-aap-syndroom. Ik heb al jaren geen moeite meer met de meeste stemmen, zelfs het door velen gewantrouwde grunten, maar ik blijf sukkelen met dat ellendig geschreeuw. Ik wil dit horen met echte zanglijnen, met een echte zangstem.
Beste nummer hierop aanduiden is zinloos, er zijn er maar drie, ik onthoud bepaalde instrumentale passages waarop ik efkes de ogen dichtdoe, zeker in Dominion Theology. Dit wordt voor mij een plaat die toch wel regelmatig eens zal bovenkomen, niet te veel, niet te weinig.
Ik heb in onze eerste ronde van die Topic – hoe heet die ook alweer – vreselijk gesukkeld met sludge en consoorten maar dit valt reuze mee, enkel nog altijd jammer van die stem.
Muzikaal vind ik het best te pruimen, hoewel ik aanvankelijk erg arwanend stond ten opzichte van de lengte van de nummers: gebrek aan variatie binnenin de nummers zou de doodsteek betekenen, maar ik vind hier wel variatie op terug, er zitten al eens snellere stukken in. Het stramien is wel gelijklopend voor de drie epische songs, laten we het “hun stijl” noemen.
Bijzonder punt van kritiek, teerheid, het bewijs dat ik een jaartje ouder wordt, blijft wat ik noem het brul-aap-syndroom. Ik heb al jaren geen moeite meer met de meeste stemmen, zelfs het door velen gewantrouwde grunten, maar ik blijf sukkelen met dat ellendig geschreeuw. Ik wil dit horen met echte zanglijnen, met een echte zangstem.
Beste nummer hierop aanduiden is zinloos, er zijn er maar drie, ik onthoud bepaalde instrumentale passages waarop ik efkes de ogen dichtdoe, zeker in Dominion Theology. Dit wordt voor mij een plaat die toch wel regelmatig eens zal bovenkomen, niet te veel, niet te weinig.
Ik heb in onze eerste ronde van die Topic – hoe heet die ook alweer – vreselijk gesukkeld met sludge en consoorten maar dit valt reuze mee, enkel nog altijd jammer van die stem.
0
geplaatst: 11 augustus 2010, 13:28 uur
Fall of Efrafa is een band die gebaseerd is op de verhalen van watershipdown en de ideologie achter het verhaal. Ik vind het mooi dat een band helemaal toeleeft naar een thema en dat over verschillende albums uitspreid.
De muziek klinkt dan misschien wel ergens erg voorspelbaar, maar het is ook wel erg genietbaar. De mooie uitgesponnen rustige stukken, die daarna overgaan in de harde muur van geluid ondersteund door een schreeuwerige stem. Die stem vind ik wel wat minder, maar ik leer hem al waarderen. Ook de gesproken stukken tussendoor zijn erg mooi. Ik laat het nog even bezinken en ik denk dat dit alleen maar kan gaan groeien.
De muziek klinkt dan misschien wel ergens erg voorspelbaar, maar het is ook wel erg genietbaar. De mooie uitgesponnen rustige stukken, die daarna overgaan in de harde muur van geluid ondersteund door een schreeuwerige stem. Die stem vind ik wel wat minder, maar ik leer hem al waarderen. Ook de gesproken stukken tussendoor zijn erg mooi. Ik laat het nog even bezinken en ik denk dat dit alleen maar kan gaan groeien.
* denotes required fields.
* denotes required fields.