Russian Circles - Geneva (2009)

Deze zal ik toch maar eens in de gaten houden, Station was onverwacht best een goede plaat.

Voorganger Station was/is een waanzinnig mooie plaat! 'k ben dus zeer benieuwd hoe deze zal gaan klinken!

Het nummer Malko smaakt iig naar meer

Russian Circles, behoudt uw identiteit, maar blijf vernieuwen. Zodoende zult u iets terugkrijgen van uw lieve luisteraars, namelijk erkenning, een plek in de jaarlijst, wellicht een concertbezoek en aanschaf van de cd en dus weer wat brood op de plank. Benieuwd hoor.

Damn, wat zou ik ze toch graag live willen zien... Ben benieuwd of ze met deze plaat weer 4.5* gaan scoren, de hoes en de titels zeggen in ieder geval ja

Vanmorgen even beluisterd. 't is weer een mooi geheel geworden hoor!
Korte, voor hun doen, puntige metal gerichte nummers, (nrs 1,2, 4 & 5), worden afgewisseld met langere meer sferisch gerichte nummers (nrs 3, 6 & 7)

Het is weer een aardig overdonderende luisterervaring, doet me ook wel aan Long Distance Calling denken (is overigens ook een geweldige plaat)

Bolvormig gerichte nummers?

Foutje!

Denk het 'gerichte' maar weg

Enerzijds moet ik het de heren van Russian Circles meegeven: een 2e Station is het niet geworden. Aan de andere kant is de sound die ze op Geneva laten horen niet zo bijzonder. Een tijdje terug heb ik me verdiept in de wondere wereld van instrumentale progrock en Russian Circles bleek één van de weinige bands die zich kon onderscheiden. De energie van Station is bijna onovertroffen. De sound die ze op Geneva laten horen is echter meer postrock dan metal. Het gas wordt teruggenomen en sfeer blijkt belangrijker dan dynamiek. Ze sluiten zich met deze plaat aan bij de grote massa. Slecht is het uiteraard niet maar ik heb dit te vaak gehoord.

Lekker album weer van deze band vooral Malko is een tof nummer.

Eens met Joy4ever. Te veel "gewone" postrock, te weinig van wat ze hiervoor deden. Dit is geen vernieuwing maar devaluatie.

Klinkt goed, maar Station overtreft het niet. Moet nog wel groeien denk ik.
En goed nieuws via Facebook: To all those asking, yes we are planning a European Tour March/April

Op Geneva mis ik soms echt vocalen, iets waar ik op Station geen moment last van had. Het benadrukt maar van de kwaliteit waar je over moet beschikken wil je een instrumentaal album boeiend maken/houden.

Een band die altijd maar dezelfde cd's in variatie op een ander thema opleverd wordt maar al te snel uitgerangeerd. Dan is het beter dat ze eens een andere weg inslaan en wellicht ook een heel ander publiek de gelegenheid geven hun werk te leren kennen.
Vreemde kruisbestuiving van instrumental metal naar post-rock waardoor de cd op het eerste gehoor wat onevenwichtig klinkt. Maar achter een paar keer beluisten tot een vloeiend geheel samen vloeit. Hoe krijgen ze het voor elkaar cd's aan de man brengen die zowel metal-heads,post-rockers en experimental rocksters tot luisteraars weet te krijgen. Ben benieuwd naar hun concert reeksen in €pa.Hoop dat ze de kleinere clubs aandoen want daar hoort deze sound thuis.

Heb al mail gestuurd naar de local club om het heugelijk nieuws te laten weten.

Philos, Hexed all, Mountain en Melee zijn mijn favorite trax.
Malko kon mij niet echt bekoren omdat maar aan te geven voor elks wat wils.

Tsja, je kunt er van alles over zeggen, en ik waardeer het ook wel wat ze doen, maar bij Geneva blijft het gevoel gewoon weg. Vandaar niet meer dan een 3,5* voor de leuke opzet. Mijn voorlopige eindoordeel.

Ik weet het....ik post-rock te vaak.
Toegeven nog echt slechts vrij zelden dat we qua nieuwe releases positief verrast worden.
In dit geval niet verrassend (de Explosions In The Sky-variant).
Edoch toch behoorlijk positief wegens niet alleen maar crescendo na crescendo.

Het album Station zal je denk ik beter bevallen.

De korte, stevigere nummers blijven mijn voorkeur genieten. Geen slechte plaat, maar beter dan het debuut is deze, net als Station, niet. 3,5*

Krachtig. Dat is het woord dat mij het meeste bij blijft van deze plaat. Maar tevens ook het gevoel van evenwichtigheid, iets dat inherent is aan dit genre: elk instrument dat hoorbaar is krijgt evenveel aandacht (bass liefhebbers opgelet) en deze plaat wordt op die manier ook een fijn geheel.

Fathom ligt in de lijn der verwachtingen, maar toont ook meteen aan dat we hier niet met een debuterende band te maken hebben. Dit is Russian Circles' derde plaat, en door de opbouw van het intro nummer op deze manier te verzorgen scheppen ze meteen duidelijkheid over wat we kunnen verwachten van Geneva. Er hing een diep onheilspellende sfeer die mij meteen interesseerde, die vervolgt werd met een passend, steeds zwaarder wordende toon. Maar wat laat Russian Circles ook zien: er bestaat naast dat zwaarmoedige spul ook een vorm van rust, want het nummer gaat (in positieve zin) als een nachtkaars uit, de rust is wedergekeerd.

Een van de grootste complimenten die ik de band kan geven is dat alhoewel ze makkelijk op een herhalingstour hadden kunnen gaan gezien hun vorige plaat Station, ze juist alles behalve hebben gedaan, en ze opnieuw een nieuwe weg hebben willen bewandelen. Verwacht geen slopende gitaar of drum solo's, want alhoewel dit een volledig instrumentale plaat is, is dat niet de insteek van deze band uit Chicago. Dit is het beste voorbeeld van hoe een post-rock plaat gemixt in een metal sausje zou moeten klinken, het is onvoorspelbaar door de mix van rustige en ruige momenten, en weet daarom keer op keer te verrassen.

Hoogtepuntjes zijn Melee en Hexed All.

Even een vernieuwde mening, toch: Prima plaat, band durft gelukkig te experimenteren, maar Station was destijds een echte 'ontdekking', en heeft veel voor mij betekend. Geneva slaagt er niet in om zo'n indruk te maken, al is dit een enorm sfeervolle en muzikaal gezien zeer sterke schijf. Daarom gewoon een ruime voldoende.

Metal album van de week...waar de vraag heerst is het metal of niet??
Voor mezelf ben ik er wel uit en ik vind dit meer (post-) rock...maar goed. Ik heb RC laatst live gezien en vond het toen aardig! Maar wat ik toen ook had, heb ik nu ook. Het gaat me vervelen op den duur! De muziek is prachtig, maar ik mis zang. Een nummer of 4 trek ik wel maar dan verslapt mijn aandacht. 3,5**

Bij vlagen meer dan aardig, maar over het algemeen genomen is de muziek niet spannend genoeg om me echt geboeid te houden.

Morgen nog maar eens opzetten.

Ik ben het hier voor een keer eens helemaal eens met lambf, alleen zal ik hem morgen niet opzetten, en na morgen ook niet meer veel vrees ik.

Heb dit voormalige Metal Album van de Week vandaag nog maar eens weer opgezet. Hoewel ik het hele album wel min of meer geboeid blijf luisteren, mis ik toch echt wel de zang. Nu heb ik soms het idee dat ik naar een hele lange intro zit te luisteren.
De eerste en laatste nummers vind ik het beste, daartussen in zit een soort van grijze brij die me niet heel veel doet.

Al met al een redelijke plaat, fijn om te hebben geluisterd, maar ik vrees dat dit in de toekomst niet echt vaak meer uit mijn boxen gaat schallen.

3.5*

Als inzending nummer 62 van Lykathea had ik toch een aantal twijfels of ik dit goed zou vinden, gezien de discussie bij de topic HMAvdW en mijn eerdere niet zo positieve ervaringen met post-rock, post-metal, post-plakt-er-zelf-een-etiket-op. Mijn mooiste ervaring tot nu toe via deze site op het gebied van sfeervolle muziek ondanks het etiket was het album The Mantle van Agalloch waarvan ik nog veel van geniet.
Russian Circles was tot voor kort onbekend bij mij maar dit album heeft me fel gesmaakt. Gek genoeg mis ik hierop geen zang maar doet de muziek de rest, hoewel ik bijzonder weinig van de nummers kan onthouden, dat hoeft ook niet, het is een album om van begin tot einde in een ruk af te spelen. Toch vind ik het gitaargeluid bijzonder mooi en ontwaar ik hier en daar een bijzondere rol voor de bassist, denk ik toch, die bijzondere accenten legt in de nummers.
Mooiste nummer vind ik Malko (zeker de eerste helft!) en Russian Circles zal niet lang onbekend blijven bij mij, denk ik. De andere albums vliegen op mijn ontdekkingslijst. Jaja, wie had dat van mij gedacht, ik alleszins niet.

Russian Circles, een geheel instrumentale band en vaak ben ik daar niet zo een fan van, maar ik moet zeggen ze doen het toch wel erg goed en ze weten hier en daar ook wat emotie los te maken. Ik vind Hexed All een van de mooiste nummers van de plaat. Erg mooi hoe daar alles naar voren komt.

Van alle 4 de albums, vind ik deze de minste (al is dat maar relatief). Verder weer een uiterst genietbaar album, met bovendien een erg mooie coverart.