Ween - White Pepper (2000)

Prachtig album van de heren Dean en Gene Ween. Dat dit weinig succes heeft opgeleverd verbaast me eigenlijk, want er staan, en dat is eigenlijk voor het eerst in hun carriëre, veel toegankelijke nummers op deze plaat: 'Stay Forever' (Teenage Fanclub?) en 'Even If You Don't hadden niet misstaan in de rotatielijst op 3FM. En zelfs op radio 2, want af en toe lijkt het sprekend op Steely Dan of 10cc. Natuurlijk staan er ook wel typische Ween-dingen op zoals tropische verrassing 'Bananas and Blow', punkrocker 'Stroker Ace' en het met de stem-vervormer gezongen 'The Grobe'. Maar alles zit muzikaal geweldig in elkaar; het zijn natuurlijk bloedserieuze muzikanten (hoewel hun imago soms anders doet vermoeden). Deze plaat krijgt van mij met stip de 'Schandalig Genegeerde Plaat-trofee'! 4,5*

Alles klopt gewoon aan dit album, en vooral Bananas and Blow wat toch wel veruit mijn favoriete Ween nummer is. Geniaal, droge en vooral geniale geniale muziek.

Door de radiohit Stay Forever te horen, heb ik deze destijds aangeschaft. Maar erg geweldig vind ik de plaat verder niet, het heeft mijn interesse in deze band niet echt op gang geholpen, het is bij die ene plaat gebleven die ik verder nogal slap vind.

**1/2

probeer de gekte van het begin, als in the pod en vooral godweensatan-the oneness, die is helemaal geniaal van gekte!

En wat een simpele, prachtige hoes...

Beet! Je hebt volkomen gelijk. Deze heerlijke 'pop'-plaat uit mijn muzikaal geheugen gevist. In de pan ermee!

Aardig plaatje. Doet me weinig. Is geen chocolate and cheese. Alleen pandy fackler tovert een glimlach op m'n kop.
Vooral veel niemendalletjes.

Flutes of Chi alleen al....

Chi....tsja...is wel ok...maar geen hoogvlieger, in mijn oren dan hè