Warning - Watching from a Distance (2006)

Wonderschone doom metal van het meest emotionele soort. Dat is wat dit tweede album van het Britse Warning ons biedt. Geen extreme verwoestende doom maar serene melodieuze doom die zich in een traag maar acceptabel tempo aan je voorbij trekt. De vocalist zingt met een galmende echo zijn eigen zieleroerselen van zich af. Dus Warning zadelt ook ons dan niet op met allerleiocculte thema's maar met thema's uit de relationele sfeer.
De lead gitaar speelt een belangrijke rol in de uitwerking van de verdrietige akkoorden en melodieën. Het grijpt je vast en laat je pas los als de laatste tonen van het toepasselijk getitelde Echoes zijn weggestorven.

Inderdaad 's wat anders dan de getormenteerde grunts of screams bij de meeste doom, maar toch pakt het me niet helemaal...

Tjonge, wat een apart album. Doom, maar met een totaal andere aanpak dan ik gewend ben. Ik vind het erg geslaagd; ook de zang, die toch niet geheel risicovrij is, in die zin dat het erg slecht had kunnen uitpakken. Maar er zit een zekere snik in, die heel wat teweegbrengt in mij. Vijf lange nummers, die op het eerste gehoor tergend traag aan mij voorbijgingen, maar eens het je bij de kladden grijpt, laat het niet makkelijk meer los. Muziek die blijft kleven. Fraai.

Ja, het is kwetsbare zang. Met veel overgave. Dat maakt het in orde. Het fraaie basspel en de sterke leads maken dat er muzikaal ook genoeg te beleven is.

Ik ben om! Mooi spul dit! De melancholie druipt er af.

Het duurde bij mij even voor het spreekwoordelijke kwartje viel. Waar ik met behulp van genregenoten While Heaven Wept al een intrede had gemaakt in de epische kant van de doom metal, dacht ik Warning ook wel te kunnen waarderen. Maar het was me te traag en het duurde zo lang. Waar WHW de luisteraar met vlagen optilt, laat Warning je op de koude grond liggen. Enkel het nummer Faces kwam meteen aan, waardoor ik besloot het niet meteen op te geven.

En natuurlijk (zoals te verwachten) ben ik blij dat gedaan te hebben. Ik heb er zeker de tijd voor moeten nemen, maar uiteindelijk werd ik meegesleept in de melancholische wereld van Warning. Het zal niet het meest afwisselende album zijn ooit gemaakt, maar dat betaalt zich grotendeels terug in sfeer en emotie.

Wat mij betreft de essentie van goede doom. En aan sfeer en emotie is op Watching From A Distance geen gebrek, dunkt me zo.
While Heaven Wept... Dat ken ik dan weer niet, maar mijn interesse is alweer gewekt.

Blijft een verslavend goed album. In afwachting van de nieuwe 40 watt sun deze ook es de revue laten passeren. Eens ik hier aan begin kan ik het niet loslaten. Geweldige plaat.

Bevestigd voor Roadburn 2017. Ze spelen dit album integraal

Is een goed 2 uur rijden voor me. Misschien maak ik wel de oversteek.

Ze zullen wel niet de enige interessante naam zijn, me dunkt Ik was er dit jaar (ook minstens twee uur rijden vanuit Gent) en kende misschien een kwart van de bands. Roadburn is een altijd wel een beetje een openbaring, hoe je het ook draait of keert!

Geloof ik best. O.a. Oranssi Pazuzu komt volgend jaar terug. Ik bekijk het wel.

En dit jaar al érg veel moois op de lijst! Warning is voor mij juist een van de weinige onbekenden, maar met zo'n hoge score toch maar even uitproberen voor Roadburn..

En nog wat aanraders binnen het "laag-en-traag" genre: SubRosa speelt nieuwste album integraal, en Ahab juist hun debuut integraal!

Ik ben uit nieuwsgierigheid (en verbazing van de inderdaad erg hoge score) ook eens beginnen luisteren. De zang in het eerste lied zit er net op en het geheel heeft me helemaal weggeblazen En nog vier tracks te gaan... Ik ben nu al sprakeloos.

Vorige week in z'n geheel live gehoord op roadburn. Gelukkig werden eerdere berichten dat meneer Walker niet zo'n zin zou hebben direct de kop in gedrukt. Fenomenaal. Dit album is een klein mijlpaaltje (in de doomwereld).

In een omgeving waar je de meer obscure juweeltjes kunt aantreffen in allerlei genres... daar kom ik 'ze', de juweeltjes dus, nog weleens tegen tijdens een van mijn 'ik zie wel waar ik terecht kom' luistersessies.

De prachtige, lage en trage doom metal muziek van Warning is daar een van...

De zang was aanvankelijk een struikelblok bij dit album. De emotie beviel me wel, maar het kwam soms wat overdreven breekbaar op me over. Ergens vorig jaar op een avond wist dit album me opeens wel te grijpen, en sindsdien komt het regelmatig voorbij. Erg ingetogen doom, met emotie die doorvoeld overkomt.

Wondermooie en ontroerende plaat. De eerste draaibeurt verliep stroef, maar eens je in de juiste sfeer zit word je helemaal meegesleept.

Hoewel ik toch al wel een tijdje rond struin in de metal wereld, was Warning al die jaren niet op mijn radar gekomen. Ik wilde bijna helaas schrijven, maar hoe mooi is het als je een juweeltje als "Watching from a Distance" pas veertien jaar na zijn release ontdekt en er volledig door gegrepen wordt? Ik blijf dit album al weken achter elkaar draaien en het verveelt nog steeds niet. Gauw eens op zoek naar een exemplaar op vinyl, maar daar zal de portemonnee wel van schrikken....

De laatste week en ook voor het nieuwe jaar heb ik deze plaat weer wat meer aan geslingerd maar, ik ben er nu pas achter wat voor een beauty het wel niet is. Dit is typisch zo'n plaat waardoor je weer meer doom metal wil luisteren maar, eigenlijk er achter komt dat het één van de weinige in zijn soort is die zo waanzinnig hard en goed binnen weet te komen. Jammer dat de band niet meer werkjes op zijn naam heeft staan maar, daardoor kunnen we dit project wel beter laten koesteren.

De emotie en het sfeertje is zo onwijs lekker te voelen in de plaat, wat me echt heeft overgehaald. De zang vond ik zeker op het begin een struikelpunt, daar moest ik wel héél erg aan wennen maar het is me gelukt. De teksten zijn prachtig om naar te luisteren, de riffs zijn diepgaand, en er zit heel veel gevoel in. Zeker in de sombere tijd van het jaar gaat deze plaat bij mij persoonlijk nog ver naar boven knallen, al is het wel vrij warm buiten nu.

Ben je bekend met 40 Watt Sun? Die band is de opvolger van Warning. Heb je er toch weer 3 albums bij om te luisteren!

40 Watt Sun doet mij toch wat minder dan Warning. Zeker het laatste album neigt mij teveel naar krukzitmuziek.

Ik ken alleen Sun 0))))))))))))))))))))) , 40 Watt Sun daar heb ik wel eens van gehoord in de wandelgangen, zal het binnenkort tijdens het wandelen eens aanknallen

Juul1998B ABDrums ProGNerD niet slapen op deze

Je bent met een inhaalslag bezig Kondoro0614 ?

Zou ik ook 's wat meer moeten doen, maar omdat ik alle nieuwe releases probeer te volgen, blijft daar vaak weinig tijd voor over...

Nee ProGNerD, ik luister wel vaak oude goede platen opnieuw haha. Maar zag nog geen stem van jullie

Bevestigd voor Beyond The Gates 2026. Mooie reden om deze CD weer eens op te zetten.
Volgend jaar alweer 20 jaar oud, maar nog steeds prachtig. Combinatie van muziek, teksten én zang is top.
Vooral titelnummer raakt mij steeds weer, net als 'Bridges'. En 'Echoes'!